Ένα Προϊόν Της Χαλκιδικής, Το Ελαιόλαδο Στο Σύγχρονο Περιβάλλον

Στο πλαίσιο των σύγχρονων προκλήσεων διαμορφώνεται, ένα νέο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον αγροτικής διατροφής. Οι πρόσφατες εμπειρίες των διατροφικών κρίσεων, σε συνδυασμό και με τις απαιτήσεις του σύγχρονου καταναλωτή για υγιεινά και ασφαλή προϊόντα αποδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη για στροφή των καταναλωτών σε ποιοτικά αγροτικά προϊόντα.

Η βιολογική καλλιέργεια που κερδίζει έδαφος παγκοσμίως, κέρδισε και τους παραγωγούς του Μεταγγιτσίου, δημιουργώντας, σύμφωνα με στοιχεία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, το μεγαλύτερο θύλακα βιολογικής καλλιέργειας στη Χαλκιδική.

Το Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο Μεταγγιτσίου που προέρχεται κυρίως από βιολογική καλλιέργεια, ανοίγει τα φτερά του για τις αγορές της Κίνας, αφού πρωτίστως έχει περάσει από τις αγορές της Αγγλίας και της Γερμανίας αποσπώντας πολύ καλές κριτικές για την ποιότητα του.

Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Μεταγγιτσίου θέλοντας να ενισχύσει το προϊόν του και μέσα από αυτό να αναδείξει τη Χαλκιδική και τα προϊόντα της, προωθεί σε συνεργασία με την ναυτιλιακή εταιρεία ANEK LINES , στο ταξίδι το ελαιολάδου, διαθέτοντας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο βιολογικής καλλιέργειας, για τις εκθέσεις που μετείχε η ANEK LINES στο εξωτερικό, ξεκινώντας με την έκθεση της Ολλανδίας στις 11/01/11 ( LITRECHT ), έπειτα στις 15/01/11 Γερμανία ( CMT STUTTGART ), μετά στις 17/02/11 Ιταλία ( BIT MILAN ) και σε όσες άλλες εκθέσεις θα ακολουθήσουν έπειτα.

Το Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Γαλανό Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής, που κέρδισε την εμπιστοσύνη του καταναλωτή έχει μια μακραίωνη ιστορία, αφού η καλλιέργεια της ποικιλίας (Γαλανή) σύμφωνα με επίσημα έγγραφα-κειμήλια του 1855 υφίσταται από τότε, αλλά έπειτα και από τη μέθοδο της δενδροχρονολόγησης που πραγματοποιήθηκε σε υπέργηρα δέντρα του χωριού, ταυτοποιείται ότι η ποικιλία Γαλανή προϋπήρχε του έτους 1855. Επίσης τα απομεινάρια εργαλείων που βρέθηκαν από πιεστήριο καθώς και οι μαρτυρίες της λειτουργίας αυτού μέχρι και το 1920, εξαγωγή ελαιολάδου με τα πόδια, όπως και στα σταφύλια, δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για το βάθος του χρόνου υπάρξεως της ποικιλίας στην περιοχή και για τον τρόπο λειτουργίας των πιεστηρίων για την εξαγωγή ελαιολάδου.

Με τη γνώση της ιστορίας, με σημαντικές δράσεις και πρωτοβουλίες, αξιοποιούμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των αγροτικών προϊόντων της Χαλκιδικής και καταβάλλουμε ιδιαίτερη προσπάθεια να συνδεθεί η κατανάλωση των ποιοτικών προϊόντων, στο πλαίσιο της ελληνικής μεσογειακής διατροφής, με εύπορες αγορές του εξωτερικού.

Κασάπη Παυλίνα

Τε Γεωπόνος Αρχιτέκτονας Τοπίου

Σύμβουλος Αγροτικού Συνεταιρισμού Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής

ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟ ΕΒΡΟ.

«Όπου κλείνει ένα Σχολείο, ανοίγει μία φυλακή».

No passaran

Σιναπίδης Στέφανος

«Δήμος των Αξιών»

http :// sinapidistef . blogspot . com

Η διαχρονική αυτή λαϊκή ρήση γίνεται οσονούπω, κυριολεξία για τον Νομό Έβρου, με την μόνη διαφορά στην θέση της λέξης «φυλακής» μας επιβάλλουν την λέξη «στρατόπεδα συγκέντρωσης λαθρομεταναστών» χωρίς να υπάρχει κανένα ψήγμα μη προσχηματικού διαλόγου αλλά και στοιχειώδους συναίνεσης των τοπικών κοινωνιών.

Η λαίλαπα της αποδυνάμωσης των κρατικών θεσμών που πραγματοποιούνται κλιμακωτά στον Βόρειο Έβρο ξεκίνησε ύπουλα με την ανώδυνη εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας που αποσκοπεί αρχικά στην κατάργηση ορισμένων σχολικών μονάδων (Λύκειο Μεταξάδων, Γυμνάσιο Λαβάρων, Ριζίων κλπ.)

Ακολουθεί στην συνέχεια η συγχώνευση-κατάργηση υπηρεσιών (ΟΑΕΕ-ΔΕΗ στο Διδυμότειχο) η απομάκρυνση; του ΤΕΙ Νοσηλευτικής Διδ/χου στα πλαίσια του «Καλλικράτη» για την ανώτατη Παιδεία με λογιστικά κριτήρια, η υποβάθμιση του ΓΝΝΔ στα πλαίσια του «Καλλικράτη» για την Υγεία, η υποβάθμιση της Σχολής Αστυφυλάκων Διδ/χου κλπ ενώ η απομάκρυνση των δρομολογίων του ΟΣΕ σε Τρίγωνο-Ορ/δα-Διδ/χο συντελέστηκε ήδη.

Μετά την συντελούμενη εκ των πραγμάτων, αποκοπή του ομφάλιου λώρου του Βορείου Έβρου από την θεσμική εκπροσώπηση του ελλαδικού κράτους στην περιοχή μας, ακολουθεί η δημιουργία ενός χώρου εγκατάστασης «χωματερής» λαθρομεταναστών υπό την ευρωπαϊκή αιγίδα και εποπτεία.

Οι αντιστάσεις των κατοίκων μειώνονται λόγω της οικονομικής κρίσης οπότε είναι πιο εφικτή η εποίκηση της περιοχής μας με στρατόπεδα φύλαξης- κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών (στρατόπεδο Καρωτής Διδ/χου- Εργοστάσιο Καφέ Ορδ/ος κλπ.) και αντάλλαγμα τα ψίχουλα της επιμελητείας-τροφοδοσίας των μεταναστών από τους ντόπιους επιχειρηματίες.

Ήδη η ευρωπαϊκή δύναμη της FRONTEX μετατρέπεται σε μόνιμη σταθερή δύναμη ελέγχου της περιοχής, επισκιάζοντας την ελληνική συνοριοφυλακή την οποία και διατάζει, ενώ ο ελληνικός στρατός παίζει τον ρόλο του κομπάρσου , μη δυνάμενος να προσεγγίσει τα σύνορα του Έβρου. Σε ρόλο παρατηρητή φυλάει τα σύνορα από τα μετόπισθεν, χωρίς φυσικά να ευθύνονται για αυτό οι ένοπλες δυνάμεις, είναι θέμα πολιτικής (ευρωπαϊκής;) βούλησης.

Το θέμα της λαθρομετανάστευσης δεν είναι θέμα μόνο Εβρίτικο ούτε μόνο Ελληνικό, είναι θέμα Πανευρωπαϊκό. Η κυριότερη χερσαία είσοδος των λαθρομεταναστών από την Ασία και την Αφρική είναι ο Νομός Έβρου. Μετά δε τα τελευταία γεγονότα του ντόμινο των εξεγέρσεων στην Βόρεια Αφρική (Τυνησία, Αίγυπτος, Λιβύη κλπ) το κύμα των προσφύγων προς την Ευρώπη μέσω του Έβρου πολλαπλασιάζεται (35.000/6μηνο)

Η δραματική συσσώρευση των λαθρομεταναστών στην Αθήνα (1.000.000) έχει οδηγήσει την κυβέρνηση στην απόφαση να επιλύσει το πρόβλημα επιδερμικά, εξορίζοντας τους λαθρομετανάστες στην Εβρίτικη μεθόριο. Η άρνηση της Ευρώπης να τους δεχθεί, με την συμφωνία του Δουβλίνο ΙΙΙ που δέχτηκε η Ελλάδα , και επιβάλλει την επιστροφή των λαθρομεταναστών στην πρώτη χώρα υποδοχής, αναγκάζει την χώρα μας να εξεύρει μία περιοχή που θα παίξει τον ρόλο ενός απέραντου στρατοπέδου συγκέντρωσης «προσωρινής για κείνους= μόνιμης για μας» κράτησης λαθρομεταναστών.

Ο πλέον κατάλληλος χώρος όπου επικρατούν ευνοϊκές συνθήκες μειωμένης αντίστασης «αγαθών» πολιτών είναι η περιοχή του Βορείου Έβρου.

Ο Βόρειος Έβρος με γηρασμένο πληθυσμό, με μηδενική κουλτούρα συλλογικής αντίστασης και αγωνιστικότητας, με συμβιβαζόμενους πολιτικούς ταγούς, φαντάζει ο πλέον ιδανικός χώρος.

Και η επαπειλούμενη απενεργοποίηση-εκπροσώπηση κρατικών θεσμών στην περιοχή μας όπως αναφέραμε διευκολύνει πάραυτα το παραπάνω σχέδιο γιατί αναγκάζει τον παραγωγικό πληθυσμό να εγκαταλείπει την ύπαιθρο.

Ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης-χωματερή ψυχών που θα στοιβάζονται στην πρώτη πύλη της Ευρώπης στον Νομό Έβρου.

No passaran.

Σύσσωμη η ντόπια κοινωνία αντιστέκεται σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και ετοιμάζει δυναμικές κινητοποιήσεις αποτροπής.

Ιδιαίτερα η κοινωνία του Διδ/χου αποδοκιμάζει το οποιοδήποτε ενδεχόμενο κατάργησης σχολικών μονάδων (Δημοτικών Σχολείων, Γυμνασίων, Λυκείων), απομάκρυνσης του ΤΕΙ Διδ/χου και της Σχολής Αστυφυλάκων, υποβάθμισης Νοσοκομείου, του ΟΣΕ, της ΔΕΗ, του ΟΑΕΕ κλπ όπως και της δημιουργίας τεράστιων στρατοπέδων κράτησης (υπάρχει ήδη η απόφαση του Τ.Σ. Καρωτής)και θα αντιδράσει αγωνιστικά με κάθε μέσο.

Ήδη στο Διδυμότειχο ετοιμάζεται μία διαπαραταξιακή «Επιτροπή Διαχείρισης Κρίσεων», που θα σχεδιάζει και θα υλοποιεί δυναμικούς αγώνες, με εκπροσώπηση όλων των φορέων-συλλόγων-οργανώσεων-σωματείων και θα αποσκοπεί στην ακύρωση όλων των παραπάνω εχθρικών ενεργειών που τείνουν να υποβαθμίσουν την περιοχή μας.

Ελπίζουμε και στην συνεργασία των γειτονικών δήμων Ορ/δος και Σουφλίου για να αποτρέψουμε τα παραπάνω πιθανά αρνητικά ενδεχόμενα.

Δεν θα γίνει ο Βόρειος Έβρος η «Ιφιγένεια της Ελλάδος», θυσία στις επιταγές του Δουβλίνου ΙΙΙ, της Ευρώπης και της Αθήνας που επιζητά την «ανακούφισης» της με κάθε κόστος σε βάρος της ακριτικής περιοχής μας χωρίς στοιχειώδη προγραμματισμό και τοπική συναίνεση.

Η λύση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης βρίσκεται στην απέναντι όχθη του Έβρου, στην επιβολή δέσμευσης της Τουρκίας να σταματήσει να διευκολύνει την πρόσβαση των παράνομων μεταναστών στα τουρκοευρωπαικά χερσαία σύνορα του ποταμού Έβρου.

Εκεί πρέπει να εστιαστεί η ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική και όχι στην διαχειριστική λογική της δημιουργίας φράχτη και κέντρων κράτησης και φύλαξης που διαιωνίζουν το πρόβλημα και ουδόλως το επιλύουν.

Εκτός αν θέλουμε να μετατρέψουμε τον Έβρο σε θύλακο, προγεφύρωμα του ισλαμικού εξτρεμισμού στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια με ανυπολόγιστες οδυνηρές συνέπειες.

Και η κατάργηση της σχολικής παιδείας στην ελληνοτουρκική και ελληνοβουλγαρική μεθόριο και τα παρεπόμενα αυτής, αυτό το επιταχύνει.

Ήδη το Τ.Σ. Μεταξάδων έχει ξεκινήσει κατάληψη του Σχολικού Κέντρου Μεταξάδων, αντιδρώντας στην πρόταση κατάργησης των Λυκειακών τάξεων Μεταξάδων.

Μέμφεται δε τον Προϊστάμενο Β/θμιας Εκπαίδευσης της Αλεξ/πολης, που το πρότεινε αυτό, αγνοώντας παντελώς την ομόφωνη απόφαση του Δημοτ. Συμβουλίου Διδυμοτείχου στις 18/2/2011.

Το Τ.Σ. Μεταξάδων ετοιμάζει συνάντηση με τον Περιφερειακό Προϊστάμενο Εκπαίδευσης στην Κομοτηνή. Ελπίζουμε να είναι περισσότερο «ευήκοος» στα δίκαια αιτήματα μας, και να μην προσέλθει σε ένα προσχηματικό διάλογο.

Αν παρόλο αυτά δεν υπάρξει θετικό αποτέλεσμα η επόμενη κίνηση των πολιτών, των φορέων και της «Διαπαρατξιακής Επιτροπής Διαχείρισης Κρίσεων» του Διδυμοτείχου θα είναι η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, με πρώτο βήμα τον αποκλεισμό του κάθετου άξονα της Εγνατίας στον κόμβο των Ψαθάδων, και έπεται συνέχεια.

**********************

Στην εκπομπή του σταθμού R channel με τίτλο Πεσ'τα Νίκο στις 19/5/2010, έγινε μια απαράδεκτη αναφορά στους εκπαιδευτικούς. Αναρωτήθηκε ο "δημοσιογράφος", ποιοι είναι οι καθηγητές που θα εμποδίσουν τη διεξαγωγή των πανελλαδικών εξετάσεων. Δεν έμεινε όμως εκεί, στη συνέχεια ξέσπασε λέγοντας γιατί να "κάθονται" οι εκπαιδευτικοί δυο μήνες το καλοκαίρι, ενώ μας βρήκε και δουλειά: Να βγάζουμε φωτοτυπίες άλλων δημοσίων υπαλλήλων που παίρνουν άδεια. Και κατέληξε χαρακτηρίζοντας δασκάλους και καθηγητές ως άχρηστους και ανίκανους. Αν και θεωρώ όσα είπε ο "δημοσιογράφος" του καναλιού R channel, ανάξια σχολιασμού, θα απαντήσω, μόνο και μόνο για να μη δημιουργούνται εντυπώσεις. 1. Οι καθηγητές ποτέ δεν επιδιώξαμε να εμποδίσουμε τις πανελλαδικές εξετάσεις, ιδιαίτερα των μαθητών των εσπερινών λυκείων που είναι μια ευαίσθητη ομάδα μαθητών σκληρά εργαζόμενων. Όμως όπως όλοι οι εργαζόμενοι έχουμε δικαίωμα (αν όχι υποχρέωση) στην απεργία, ειδικά σε μια τέτοια περίοδο όπου λαμβάνονται σκληρά αντιεργατικά μέτρα. Για αυτό το λόγο και η ΟΛΜΕ ζήτησε απο την κ. Υπουργό την αναβολή των εξετάσεων για τις 20/5/2010, ωστε να μη ταλαιπωρηθούν οι μαθητές οι οποίοι είναι και αυτοί δυνητικά απεργοί ως εργαζόμενοι. Η κ. Υπουργός το αρνήθηκε και ζήτησε απο την ΟΛΜΕ να χρησιμοποιήσει προσωπικό ασφαλείας κάτι το οποίο δεν προβλέπεται και δεν είμαστε διατεθειμένοι να στήσουμε απεργοσπαστικούς μηχανισμούς. Στην πράξη λοιπόν οι καθηγητές είναι αυτοί που σκέφτονται τον μαθητή και όχι το Υπουργείο. 2. Καμία εργασία δεν είναι ντροπή, αν όμως φτάσουμε στο σημείο να απαξιώνουμε τον εκπαιδευτικό με αυτόν τον τρόπο, στέλνοντας τον να βγάζει φωτοτυπίες για να μη "κάθεται", δείχνουμε και στα παιδιά μας πόσο πολύ υπολογίζουμε τους ανθρώπους τους οποίους εμπιστευόμαστε για να αναλάβουν την εκπαίδευση τους. Ντροπή κ. Πουρτσίδη. 3. Ο χαρακτηρισμός "άχρηστοι και ανίκανοι" εκτός απο απαξιωτικός και άδικος, είναι και ποινικά κολάσιμος, οπότε απαιτώ να ανακληθεί και να ζητήσει συγγνώμη ο κ. Πουρτσίδης. Ερωτώ επίσης αν αυτές οι απόψεις αντιπροσωπεύουν το σταθμό R Channel. Ταταρίδης Γιάννης Πρόεδρος Δ.Σ. Α΄ Ε.Λ.Μ.Ε. Ν. Έβρου

Φάνης Μαλκίδης

Η καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού και η επιστροφή της μνήμης και της αλήθειας.

Στους Έλληνες της Σμύρνης, 87 χρόνια μετά την εκδίωξή τους

Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού με την άνοδο των Νεότουρκων στην εξουσία καθώς και οικονομικά συμφέροντα συνδεόμενα σε μεγάλο βαθμό με την οικονομική διείσδυση της Γερμανίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδήγησαν σε συστηματικούς διωγμούς του ελληνικού στοιχείου που διήρκεσαν από το 1913 ως το 1924. Ένα εκατομμύριο Έλληνες από τους 2650.000 που ζούσαν το 1914, δολοφονήθηκαν και μαζί τους δολοφονήθηκε η μακραίωνη του ελληνικού πολιτισμού.

Το τελευταίο μέρος του ανθρώπινου δράματος παίζεται τον Αύγουστο του 1922. Στις 13 Αυγούστου 1922, αρχίζει η επίθεση του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος έχει υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη σοβιετική Ρωσία, τις τρεις σοβιετικές Δημοκρατίες του Καυκάσου, και με τη Γαλλία και Ιταλία. Στις 27 Αυγούστου, οι Τούρκοι μπαίνουν στη Σμύρνη και αρχίζει ο εμπρησμός της και η καταστροφή κάθε ελληνικής παρουσίας . Εκεί, όπως σημειώνει ο πρόξενος των ΗΠΑ George Horton « δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους » . Εικοσιπέντε χιλιάδες (25.000) Έλληνες χάθηκαν στην πυρκαγιά, ενώ μόνο το διάστημα από 27 Αυγούστου μέχρι 4 Σεπτεμβρίου 1922 δολοφονήθηκαν 50.000 Έλληνες. Στις 28 Αυγούστου 1922 κατακρεουργήθηκε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, και μαζί του 342 κληρικοί της Μητροπόλεως Σμύρνης και των περιχώρων οι οποίοι πρώτα βασανίστηκαν. Τη δολοφονία, την εκδίωξη των Ελλήνων, ακολούθησε η καταστροφή κάθε ίχνους ελληνικής παρουσίας, αυτό άλλωστε υποδηλώνει η φωτιά στη Σμύρνη.

Περίπου 1,5 εκατομμύριο Έλληνες αναγκάστηκαν να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους 1.000.000 νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους.

Γράφει σχετικά η Διδώ Σωτηρίου: «Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη.εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο, αρχίνησε να τρέχει.και να ξεχύνεται στη παραλία σαν μαύρο ποτάμι.μπρος θάλασσα και πίσω σφαγή». Και σε άλλο έργο της η ίδια γράφει: «.βάλθηκαν να τρέχουν να φεύγουν κυνηγημένοι απ΄ το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου. Έρχεται μια τραγική στιγμή στη ζωή του ανθρώπου, που το θεωρεί τύχη να μπορέσει να παρατήσει το έχει του, την πατρίδα του το παρελθόν του και να φύγει, να φύγει λαχανιασμένος αποζητώντας αλλού τη σιγουριά. ..Ενάμισι εκατομμύριο αγωνίες και οικονομικά προβλήματα ξεμπαρκάρανε στο φλούδι της Ελλάδας, με μια θλιβερή ταμπέλα κρεμασμένη στο στήθος: «Πρόσφυγες!» ..Χωρίς πατρίδα χωρίς δουλειά χωρίς σπίτι..».

Ο πρέσβης των ΗΠΑ Η. Morgenthau παρομοιάζει τους πρόσφυγες αυτούς με 26.000.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά οι οποίοι είχαν ξαφνικά και απρόσμενα φτάσει στα λιμάνια των ΗΠΑ. Όταν άρχισε ή Συνδιάσκεψη της Λωζάννης την 1η Νοεμβρίου 1922 έμεναν ακόμα στην Κωνσταντινούπολη και στα περίχωρά της, καθώς και στην Ίμβρο και την Τένεδο περίπου 300.000 Έλληνες και στον Πόντο ελληνόφωνοι αλλά σαν μουσουλμάνοι μη ανταλλάξιμοι, άλλες 400.000. Οι περισσότεροι έφυγαν με την ελληνοτουρκική συνθήκη της ανταλλαγής των πληθυσμών και άλλοι στους διωγμούς που ακολούθησαν το 1942, το 1955 και το 1964 και σήμερα μένουν μόνο ο άγνωστος αριθμός ελληνόφωνων στον Πόντο.

Η εκδίωξη των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος στράφηκε με ξεχωριστή μανία εναντίον του Ελληνισμού, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα όχι μόνο στην ελληνική αλλά και στην ανθρώπινη ιστορία. Η γενοκτονία των Ελλήνων είναι ένα ζήτημα το οποίο παρέμεινε στο περιθώριο για πολλά χρόνια. Είναι ένα πολιτικό ζήτημα και η διεθνής του προέκταση αναφέρεται στην υποχρέωση των κρατών και των διεθνών οργανισμών να αναγνωρίσουν τη γενοκτονίας και να αποκαταστήσουν με αυτόν τον τρόπο, την βλάβη που υπέστησαν.

Από την άλλη το σύγχρονο τουρκικό κράτος οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη γενοκτονία των Ελλήνων, χωρίς να κάνει προπαγάνδα. Κάθε λαός και ιδιαίτερα οι Έλληνες οι οποίοι έχουν χάσει χιλιάδες συμπατριώτες τους, έχουν το δικαίωμα στην μνήμη, έχουν το δικαίωμα να απαιτούν με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του.

http://malkidis.blogspot.com

dis@gmail.com

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ: «Βάλτε τέλος στα κερδοσκοπικά παιχνίδια σε βάρος των παραγωγών συμπύρινου ροδακίνου»

Διαστάσεις εμπαιγμού και ωμής εκμετάλλευσης των παραγωγών συμπύρινου ροδακίνου έχει προσλάβει τα τελευταία εικοσιτετράωρα η πρακτική ορισμένων μεταποιητών που εκβιάζουν απροκάλυπτα τους παραγωγούς για να αγοράσουν την πρώτη ύλη σε εξευτελιστικές τιμές.

Ο βουλευτής Γιώργος Καρασμάνης καταγγέλλει την απροσχημάτιστη πλέον πρακτική αυτών των μεταποιητών να παραβιάζουν τη συμφωνία την οποία οι ίδιοι έχουν αποδεχτεί και καλεί τους ροδακινοκαλλιεργητές του συμπύρινου να μην παραδίδουν το προϊόν τους σε τιμές μικρότερες των 18 λεπτών το κιλό. Παράλληλα καλεί την ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να παρέμβει άμεσα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα τηρηθεί η συμφωνία που είχε επιτευχθεί προ εικοσαημέρου για ελάχιστη τιμή αγοράς του συμπύρινου ροδακίνου 18 λεπτά από τις βιομηχανίες και 4 λεπτά από το ΛΑΕΚ.

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την τήρηση των συμφωνηθέντων έχουν και οι πρόεδροι των ομάδων παραγωγών που καλούνται να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να υπερασπιστούν αποτελεσματικά τα συμφέροντα των παραγωγών μελών τους.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009

Τα αδιέξοδα της παγκόσμιας τάξης

Του Πασχάλη Συριτούδη*

Ο άνθρωπος σήμερα, ενταγμένος στις οργανωμένες κρατικές υποστάσεις, αντιλαμβάνεται όπως είναι φυσικό, το παρόν και το μέλλον αυτού του πλανήτη, με έναν ιδιαίτερα προσωπικό τρόπο, με μια φιλοσοφία επηρεασμένη από τις πολιτισμικές και τις κοινωνικές επιρροές και καταβολές του.

Αυτό είναι απολύτως υγιές πολιτικά, αφού ταυτόχρονα ενισχύει την ελεύθερη διαμόρφωση της προσωπικότητας και γενικά τη Δημοκρατία. Σε ορισμένα όμως, κορυφαία παγκόσμια ζητήματα είναι αναγκαίο ο άνθρωπος, ως το ον που κυριαρχεί και εξουσιάζει αυτόν τον πλανήτη, να διαθέτει μία κατασταλαγμένη, κοινά αποδεκτή (σε γενικές γραμμές) στάση και θέση. Μία στάση και θέση, που θα προασπίζει και θα προάγει την ισότητα, την ευημερία, την ειρήνη, δηλαδή την ίδια τη Δημοκρατία.

Άραγε πόσο δημοκρατικός είναι αυτός ο πλανήτης; Οι άνθρωποι είναι όλοι ίσοι μεταξύ τους; Ευημερούν όλοι; Απολαμβάνουν όλοι, το μέγιστο αγαθό που λέγεται ειρήνη; Είναι ελεύθεροι όλοι; Και η αιτία; Ποια είναι η αιτία, η οποία δεν επιτρέπει αν όχι την επίλυση, τουλάχιστον τη βελτίωση αυτών των πλανητικών χρόνιων ασθενειών;

Η απάντηση μπορεί εύκολα να εξαχθεί, αν σκεφτούμε με ποια φιλοσοφία ο καθένας μας ξεχωριστά ως άτομο και συνολικά ως κράτη, αντιλαμβανόμαστε τη λύση. Δυστυχώς επ’ αυτής, η ανθρωπότητα δεν έχει κατασταλαγμένες απόψεις. Ζει σε διλήμματα, για τα οποία δεν υπάρχει κοινή γλώσσα συνεννόησης.

Τα τρία, κατά την άποψή μου, κορυφαία διλήμματα, που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα του παγκόσμιου χωριού μας είναι: η οικονομία, η παιδεία και η ασφάλεια.

Δίλημμα πρώτο : Ποιες είναι οι προσδοκίες μας, από την εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομίας;

Υπάρχουν λαοί και κράτη που αναλώνονται νυχθημερόν, στην επίτευξη μιας όλο και γιγαντιαίας υπερανάπτυξης, η οποία αντί να αμβλύνει τις κοινωνικές αντιθέσεις, τις έχει οξύνει, ενώ άλλοι λαοί, με περισσότερη κοινωνική ευαισθησία (ίσως ρομαντισμό) και με πενιχρά μέσα, προτάσσουν ως άμεσο οικονομικό στόχο την καταπολέμηση της υπανάπτυξης. Η παρούσα οικονομική κρίση, απέδειξε πως το μοντέλο της ασύδοτης αγοράς, λειτούργησε για τον περαιτέρω πλουτισμό των λίγων και τον οικονομικό μαρασμό των πολλών, οι οποίοι κλήθηκαν επιπλέον να πληρώσουν τα σπασμένα, για τη διάσωση του συστήματος. Ζούμε δηλαδή, σε ένα νέο πύργο της Βαβέλ, στον οποίο εργαζόμαστε όλοι και φιλοδοξούμε να τον κάνουμε ψηλότερο, ενώ δεν έχουμε κατορθώσει να μιλήσουμε την ίδια γλώσσα. Τη γλώσσα της συνεννόησης. Τη γλώσσα που θα οδηγήσει στο κοινό, στο συνολικό καλό.

Ποιο όμως, είναι τελικά το μακροπρόθεσμο συμφέρον της ανθρωπότητας; Η υπερανάπτυξη των λίγων, η οποία οδηγεί στην υπερκατανάλωση και την αλαζονεία απέναντι στους πολλούς καθώς και στη καταστροφή του περιβάλλοντος, ή, η καταπολέμηση της υπανάπτυξης των πολλών, με ένα δικαιότερο καταμερισμό του παραγόμενου πλούτου και τη δομική ενίσχυση των μειονεκτούντων λαών του κόσμου;

Δίλημμα δεύτερο : Έχουμε ξεδιαλύνει, ως άτομα και ως λαοί, ποιος είναι ο λόγος που μορφώνουμε τα παιδιά μας και γενικότερα γιατί επενδύουμε στην εκπαίδευση, η οποία αναμφισβήτητα είναι η κορυφαία προϋπόθεση σε κάθε κοινωνία, για τη βελτίωσή της; Τι είδους εκπαίδευση θέλουμε;

Άλλοι, ισχυριζόμαστε ότι θέλουμε μια εκπαίδευση, που να οδηγεί άμεσα και αποκλειστικά στην αγορά εργασίας. Άλλοι, θέλουμε μια εκπαίδευση εξειδικευμένη σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας, εκεί όπου υφίστανται οι ανάγκες κάθε φορά. Λίγοι από εμάς, όμως, προσδοκούμε μια εκπαίδευση ενταγμένη στη διαδικασία μιας συνολικής παιδείας, η οποία θα προάγει τον άνθρωπο. Μια εκπαίδευση, η οποία θα φροντίζει εκτός της απόκτησης γνώσεων ή δεξιοτήτων και για την ηθική καλλιέργεια (ηθοπαιδεία) του μαθητή. Την ανάπτυξη των ευγενών συναισθημάτων και την εμφύσηση αρχών και αξιών ζωής. Δηλαδή, μια εκπαίδευση και ταυτόχρονα μια φιλοσοφία παιδείας, που θα δημιουργεί ελεύθερους, κοινωνικά ευαίσθητους και ενεργούς πολίτες.

Δεν έχουμε καταλήξει με άλλα λόγια, αν θέλουμε μια εκπαίδευση, η οποία από μόνη της θα αποτελεί μια αυτόνομη αξία ή μια στείρα εκπαίδευση υπομόχλιο της οικονομίας, της παραγωγής, της αγοράς, της κατανάλωσης και τελικά της υπερκατανάλωσης.

Δίλημμα τρίτο : Οι δύο προαναφερθείσες παγκόσμιες παλινδρομήσεις, κάτω από συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές, οι οποίες καταδεικνύουν και τη φιλοσοφία από την οποία διαπνέονται, γέννησαν ανασφάλεια μέσω του φαινομένου της τρομοκρατίας. Επόμενο ήταν. Σπείραμε ανέμους, θερίζουμε θύελλες. Τεράστιες κοινωνικές μάζες, διασκορπισμένες σε όλα σχεδόν τα υπανάπτυκτα αφρασιατικά κράτη, έφτασαν στα όρια τους και αντέδρασαν. Πόσο να υπομείνεις την εξαθλίωση, τη φτώχεια, τη παραμέληση; Ενδεχομένως για τον εαυτό σου, τα όρια αυτά της υπομονής, να είναι τόσο ελαστικά που να μη σπάζουν. Για τα παιδιά σου, όμως; Πόσο μπορείς ν’ αντέχεις να τα βλέπεις να υποφέρουν βρώμικα-πεινασμένα-αμόρφωτα-άστεγα-άρρωστα, χωρίς να διακρίνεις πουθενά στον ορίζοντα έστω και μία μικρή αχτίδα ελπίδας;

Άραγε τι είναι αυτό που μετατρέπει την αντίδραση σε μίσος; Μήπως είναι η εικόνα μιας παχύσαρκης αλαζονικής δύσης, η οποία δίχως σεβασμό και με το ‘‘ έτσι θέλω γιατί έτσι με βολεύει’’ ως βασική πολιτική «αρχή», απλώνει το μακρύ της χέρι και: ή κλέβει αυτό που ο Αλλάχ τους έδωσε ως φυσικό πλούτο και το οποίο, αποτελούσε για αυτούς τη μοναδική πολιτική επιλογή επιβίωσης ή, ρυθμίζει και τα δικά τους πολιτικά πράγματα, για αυτούς χωρίς αυτούς;

Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν; Πως πρέπει να αντιδράσει ο ανεπτυγμένος κόσμος; Ποια είναι η άποψή μας, για το διογκούμενο ζήτημα της τρομοκρατίας;

Δύο είναι οι πολιτικές προσεγγίσεις. Η μία πού ήδη επικρατεί, είναι η άποψη ότι η άμυνά μας θα πρέπει να έχει ως στόχο την ανύψωση τειχών μεταξύ ημών και υμών, με άμεσο κόστος στα ανθρώπινα δικαιώματα, αφού οι κάμερες, τα διάφορα ηλεκτρονικά τσιπάκια στα διαβατήρια και στις ταυτότητες, η αντιγραφή της ίριδας του ματιού, οι κάθε είδους ηλεκτρονικές συσκευές παρακολούθησης και ανίχνευσης, οι δορυφόροι και δεν ξέρω τι άλλο, έχουν υπεισέλθει στο σκληρό πυρήνα της προσωπικής μας ζωής, περιορίζοντας την ελευθερία της κίνησης, της επικοινωνίας, της έκφρασης, του ασύλου της κατοικίας, του ιδιωτικού απορρήτου, των προσωπικών δεδομένων. Στο όνομα του φόβου, το «εμείς» αναγορεύεται σε υπέρτατη αξία και το «οι άλλοι» σε θανάσιμη απειλή. Η μισαλλοδοξία έχει κατακλύσει την ψυχή μας και καταστρέφουμε προληπτικά για να μην καταστραφούμε. Η αόρατη απειλή είναι παντού. Κυρίως όμως, έχει μεγεθυνθεί και έχει σφηνώσει στο μυαλό μας.

Κρυμμένοι μέσα στην αυταπάτη μας θεωρούμε ότι έτσι θα προφυλαχτούμε.

Αδυνατούμε να κατανοήσουμε ότι αυτό εξυπηρετεί την όλο και μεγαλύτερη χειραγώγησή μας.

Αδυνατούμε να αντιληφθούμε ότι πλέον για τέτοιου είδους λύσεις τίποτε δεν είναι αρκετό. Οι τρομοκράτες πλέον, στο βαθμό που μας απειλούν , είναι κατά παραγγελία, χωρίς πατρίδα και σημαία, είναι υπερεθνικοί και ταυτόχρονα εσωεθνικοί. Διαθέτουν όπλα με υπερήχους, όπλα σκόνες σε φακέλους αλληλογραφίας, όπλα τσέπης, όπλα τρίτης, τέταρτης και πέμπτης γενιάς. Μπορεί να μην έχουν τόσο συχνά την επιχειρησιακή δυνατότητα να προβαίνουν σε χτυπήματα, όπως αυτό στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου της Νέας Υόρκης, εύκολα ωστόσο, από τους καταυλισμούς των παραγκουπόλεων της Βομβάης, των 20 εκατομμυρίων ανθρώπων, μπορούν να χτυπήσουν μερικά δεκάδες μέτρα μακρύτερα, στις συνοικίες και τα οικοδομήματα εκείνα που φιλοξενούν τους κάθε λογής επισκέπτες, οι οποίοι στον διεγερμένο ψυχισμό του πεινασμένου, αποτελούν τους εκπροσώπους της Δύσης.

Η άλλη άποψη και λύση, είναι η ανθρωπιστική, η κοινωνικά ευαίσθητη, αν και με τις επικρατούσες αντιλήψεις, πολλές φορές χαρακτηρίζεται ως ρομαντική, εξωπραγματική ή και γραφική. Αυτή υποστηρίζει ότι, ο σκοπός της παγκόσμιας ασφάλειας, δεν θα επιτευχθεί με ανύψωση τειχών, περιορίζοντας τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, αλλά θα έλθει αργά και σταδιακά μέσα από μία άλλη πολιτική πρακτική, που θα σέβεται την εθνική ανεξαρτησία των αδυνάτων, θα σέβεται τις πολιτικές και θρησκευτικές ιδιαιτερότητες αυτών των ανθρώπων και θα προσφέρει (έστω και με το αζημίωτο) την τεχνογνωσία και τα μέσα, ώστε να μπορέσουν από μόνοι τους να εκμεταλλευτούν τα φυσικά τους διαθέσιμα (π.χ. νερό, πετρέλαιο), για να καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους. Για να δουν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν ανθρώπινα. Να ζουν έτσι, όπως αρμόζει σε μια ανθρώπινη κοινωνία.

Έχουμε καταλήξει όμως, στο παγκόσμιο χωριό μας, ποια λύση, ποια στάση, είναι προς το συμφέρον της ανθρωπότητας;

Μήπως τελικά το δίλημμα, ασφάλεια ή ελευθερία, είναι ένα ψευτοδίλημμα, ενώ η λύση βρίσκεται στην ασφάλεια μέσω της ελευθερίας;

Στον πλανήτη μας ζουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων. Αυτοί που έχουν εξασφαλίσει το μέλλον των ονείρων τους, αυτοί που μπορούν να εξασφαλίσουν το μέλλον που ονειρεύονται αν τους δώσουμε την ευκαιρία, και τέλος αυτοί, που δεν μπορούν καν να ονειρευτούν, γιατί βασανίζονται καθημερινά να επιβιώσουν. Όσο οι κοινωνικές ανισότητες θα διευρύνονται, τόσο θα γεννιούνται κραυγαλέες αδικίες, οι οποίες κάποια στιγμή είναι αναπόφευκτο να οδηγήσουν στην ανοικτή βία. Είναι επιβεβλημένο πλέον, η παγκόσμια κοινωνία μας, να συνειδητοποιήσει τις αδυναμίες και τα αδιέξοδά της, αντί να καυχάται μόνο για τις δυνατότητές της. Αφού τις συνειδητοποιήσει, να προσπαθήσει να τις άρει. Και για να τις άρει, θα πρέπει να κάνει την αναγωγή στην αρχή. Και η αρχή είναι ο άνθρωπος, το ον.

Άρα απαιτείται ένας νέος λόγος για το ον.

Μία νέα οντολογία, η οποία θα γεννήσει

μια νέα φιλοσοφία στην Ηθική, στο Δίκαιο και στη Πολιτική.

Αυτές οι νέες φιλοσοφίες με τη σειρά τους, θα εδραιώσουν μία νέα ηθική-νομική και πολιτική τάξη.

Ιδού, το μεγάλο ζητούμενο της εποχής μας.

* Ο κ. Πασχάλης Συριτούδης

είναι νομικός και

Γεν. Γραμ. της Ομοσπονδίας

συλλόγων γονέων Νομού Έβρου

Φάνης Μαλκίδης

Θράκη: από το περιθώριο στο προσκήνιο

Μέρος της ομιλίας στις 23 ες πολιτιστικές εκδηλώσεις της Ομοσπονδίας Θρακικών Συλλόγων Ευρώπης. Βρυξέλλες 2-3 Μαΐου 2009.

Είναι διαπιστωμένο πλέον ότι ο Θρακικός Ελληνισμός και γενικότερα ο Ελληνισμός του Πόντου, της Μικράς Ασίας- Ιωνίας, της Καππαδοκίας, ο οποίος ζούσε στο οθωμανικό κράτος μέχρι το 1922-1923, έπαιξε σημαντικότατο αν όχι κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας του ελληνικού λαού.

Επίσης είναι κοινά αποδεκτό ότι αυτό το ιδιαίτερης αξίας κομμάτι του Ελληνισμού που ζούσε στην ενιαία Θράκη, στην Ιωνία, στον Πόντο, στην Καππαδοκία, μπήκε στο περιθώριο αμέσως μετά την έλευσή του ως ακρωτηριασμένο προσφυγικό σώμα στον ελλαδικό χώρο. Ειδικότερα, σε ότι αφορά το Θρακικό Ελληνισμό, σύντομα ο πρώτος ακρωτηριασμός ακολουθήθηκε και από ένα δεύτερο με τον διασκορπισμό των ανατολικοθρακών σε όλη την Ελλάδα και από έναν τρίτο στη δεκαετία του 1950 και 1960, με τη μετανάστευση σε όλο τον κόσμο.

Η μεταπολίτευση άνοιξε έναν άλλο κύκλο ο οποίος όμως, κατά τη γνώμη μας, ήταν πολύ περιορισμένος πολιτισμικά και πολιτικά. Οι σύλλογοι, οι κυριότεροι εκφραστές του προσφυγικού χώρου, λειτούργησαν ως κιβωτοί διάσωσης της ιστορικής διαδρομής του ελληνικού λαού που ζούσε στο οθωμανικού κράτους, ενώ διέσωσαν και ανεκτίμητης αξίας κειμήλια και ιδιαίτερες πολιτισμικές εκφράσεις ( π.χ αναστενάρια). Χωρίς αυτούς τους συλλογικούς θεσμούς, δεν θα υπήρχε καμία σοβαρή και δυναμική αναφορά για τον Ελληνισμό της Θράκης και γενικότερα της καθ΄ υμάς Ανατολής. Παράλληλα οι σύλλογοι διέσωσαν το χορό, το τραγούδια, και οι άνθρωποί τους, την γαστρονομική, υφαντουργική, αμπελουργική, αρχιτεκτονική παράδοση των προσφύγων. Στη σύγχρονη όμως περίοδο αυτό το μοντέλο δεν μπορούσε να λειτουργήσει με τον ίδιο τρόπο. Δεν μπορούσε να προσελκύσει την τρίτη γενιά μόνο ένα μικρό κομμάτι του Θρακικού πολιτισμού. Για αυτό και υπήρξαν οι αναζητήσεις και οι διεκδικήσεις που έφτασαν στο να αναδειχθούν και άλλες ψηφίδες του μεγάλου ψηφιδωτού που καταστράφηκε από τους υπεύθυνους της εκδίωξης των Ελλήνων. Επίσης να παλέψουν ενάντια στη επίθεση που έγινε για πολλά χρόνια ενάντια στη μνήμη. Οι Θρακιώτες είχαν επιπλέον λόγους για να αναδείξουν και τα υπόλοιπα κομμάτια της ιστορίας τους, αφού μία σειρά από αιτίες δεν άφηναν το Θρακικό πολιτισμό και ιστορία να αναπνεύσει.

Ο κύκλος της ανάκτησης της ταυτότητας του Θρακιώτη, όπως και αυτής του Μικρασιάτη, του Πόντιου, του Καππαδόκη, γενικά του πρόσφυγα, η οποία είχε χαθεί για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έχει ακόμη πολύ απόσταση να διανύσει για να δημιουργήσει τις συνθήκες για νέα και σύγχρονα αιτήματα. Ωστόσο η ιστορική περίοδος που διανύουμε δημιουργεί ευνοϊκό περιβάλλον. Αυτοί που επιδίωξαν με τη βία και την πολιτική να εξαφανιστεί ο προσφυγικός και ιδιαίτερα ο Θρακικός Ελληνισμός και ο πολιτισμός του δεν το κατάφεραν. Η Θράκη είναι η δική μας κληρονομιά που αποτυπώνει ένα μεγάλο μέρος του πλούτου του ελληνικού λαού και του πολιτισμού του, την ιστορική του ταυτότητα, τη γλώσσα, τη οικουμενικότητα, το φυσικό και αρχιτεκτονικό τοπίο, είναι ο πολιτισμός στον οποίο αναφέρονται ως παγκόσμιο πρότυπο εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Είναι το σημείο αναφοράς των επόμενων γενεών των προσφύγων που ζουν στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟ

T ο Παράρτημα Διδυμοτείχου της Οικολογικής Εταιρείας Έβρου και ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ταμπακιάς «Οι Καλιόπορτες», διοργανώνουν στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Διδυμοτείχου το Σάββατο 9 Μαΐου 2009 ώρα 19.00, Ημερίδα με θέμα:

« Τα ποτάμια μέσα στις πόλεις.

Ευλογία ή κατάρα;».

Οι προσκαλεσμένοι ομιλητές θα είναι:

1) O κος Μιχάλης Ταμήλος, Δήμαρχος Τρικάλων και Πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου Πόλεων με Ποτάμια, που θα αναπτύξει το θέμα :

« Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού των Τρικάλων. Εμπειρίες και πρακτικές».

2) Ο κος Νικόλαος Κωτσοβίνος, Τακτικός Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Εργαστήριο Υδραυλικής και Υδραυλικών έργων, που θα αναπτύξει το θέμα:

«Προοπτικές αξιοποίησης και προστασίας των αστικών τμημάτων των ποταμών. Η περίπτωση του Ερυθροποτάμου του Δήμου Διδυμοτείχου».

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλεως του Διδυμοτείχου που πρέπει να εκμεταλλευθούμε ως πόλη, για να προωθήσουμε την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής μας, ως γνωστόν είναι:

α) ο αρχαιολογικός και ιστορικός πλούτος του πολυπολιτισμικού Διδ/χου με σημεία αιχμής την Καστροπολιτεία, την Πλωτινούπολη και το Τέμενος Βαγιαζήτ

β) ο φυσικός και περιβαλλοντικός πλούτος της πόλης με σημεία αιχμής τον Ερυθροπόταμο και το περιαστικό δάσος της «Τσίγγλας».

Συγκεκριμένα ο Ερυθροπόταμος και ιδιαίτερα το αστικό τμήμα του μπορεί να αξιοποιηθεί κατάλληλα, έτσι ώστε να αποτελέσει χώρο μαζικής αναψυχής και πεδίο παραποτάμιων εκδηλώσεων και αθλητικών δραστηριοτήτων.

Έτσι θα πάψει να αποτελεί ένα αποδέκτη λυμάτων, χώρο εναπόθεσης μπαζών και σκουπιδιών, εστία μόλυνσης και περιβαλλοντικής υποβάθμισης, όπως δυστυχώς συμβαίνει μέχρι τώρα.

Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού που διαρρέει την πόλη των Τρικάλων και έχει αξιοποιηθεί πλήρως με κοινοτικά και εθνικά κονδύλια και έχει ενταχθεί αρμονικά στην ζωή των κατοίκων, μπορεί να αποτελέσει ένα ζωντανό παράδειγμα -πρόκληση για τον Ερυθροπόταμο στον Δήμο Διδυμοτείχου.

Το Διδυμότειχο όπως και τα Τρίκαλα ανήκουν μαζί με άλλες 22 ελληνικές πόλεις στο Εθνικό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Αντίστοιχα υπάρχει στην Ε.Ε. και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Η συνεργασία αυτών των δικτύων και η μεταφορά τεχνογνωσίας από τις αντίστοιχες ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις που διαρρέονται από ποτάμια, στο θέμα της αξιοποίησης του Ερυθροποτάμου είναι το ζητούμενο.

Η συνεργασία μπορεί να γίνει σε δύο άξονες:

α. Στην ανάπτυξη πολιτιστικών δραστηριοτήτων με θέματα που εμπνέονται από τα ποτάμια και το ιστορικό υπόβαθρο του κάθε ποταμού, και έχουν ως στόχο την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών, την ανταλλαγή εμπειριών και την επικοινωνία των περιοχών μεταξύ τους με συνέπεια την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών της Ευρώπης.

β. Την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των πόλεων σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής αποκατάστασης στις παρόχθιες περιοχές καθώς και σε μέτρα για την προστασία του παραποτάμιου περιβάλλοντος.

Επίσης στον ίδιο άξονα μπορούμε να κατατάξουμε προτάσεις για την βελτίωση των ποτάμιων συστημάτων στην αντιμετώπιση των πλημμυρών, στην ρύπανση και στην διαχείριση των υδάτων όπως επίσης και την ευαισθητοποίηση των πολιτών για την σημασία των ποταμών στην ζωή των ζώων και των ανθρώπων.

Στο πρόγραμμα INTERREG IV C που έχει προϋπολογισμό 325 εκατ. ? για όλη την περίοδο 2007 - 2013 μπορούν να ενταχθούν όλα τα μέλη του δικτύου πόλεων με ποτάμια και φυσικά και το Διδυμότειχο με δράσεις και μελέτες που ανταποκρίνονται στους παραπάνω άξονες.

Επίσης το Ελληνικό δίκτυο πόλεων με ποτάμια μπορεί μέσω του Διδυμοτείχου να αναλάβει την πρωτοβουλία για μια αντίστοιχη συνεργασία στην όμορη ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων με χρηματοδότηση από την Ε.Ε.

Σιναπίδης Στέφανος

Μέλος Οικολογικής Εταιρείας Έβρου

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟ

T ο Παράρτημα Διδυμοτείχου της Οικολογικής Εταιρείας Έβρου και ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ταμπακιάς «Οι Καλιόπορτες», διοργανώνουν στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Διδυμοτείχου το Σάββατο 9 Μαΐου 2009 ώρα 19.00, Ημερίδα με θέμα:

« Τα ποτάμια μέσα στις πόλεις.

Ευλογία ή κατάρα;».

Οι προσκαλεσμένοι ομιλητές θα είναι:

1) O κος Μιχάλης Ταμήλος, Δήμαρχος Τρικάλων και Πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου Πόλεων με Ποτάμια, που θα αναπτύξει το θέμα :

« Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού των Τρικάλων. Εμπειρίες και πρακτικές».

2) Ο κος Νικόλαος Κωτσοβίνος, Τακτικός Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Εργαστήριο Υδραυλικής και Υδραυλικών έργων, που θα αναπτύξει το θέμα:

«Προοπτικές αξιοποίησης και προστασίας των αστικών τμημάτων των ποταμών. Η περίπτωση του Ερυθροποτάμου του Δήμου Διδυμοτείχου».

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλεως του Διδυμοτείχου που πρέπει να εκμεταλλευθούμε ως πόλη, για να προωθήσουμε την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής μας, ως γνωστόν είναι:

α) ο αρχαιολογικός και ιστορικός πλούτος του πολυπολιτισμικού Διδ/χου με σημεία αιχμής την Καστροπολιτεία, την Πλωτινούπολη και το Τέμενος Βαγιαζήτ

β) ο φυσικός και περιβαλλοντικός πλούτος της πόλης με σημεία αιχμής τον Ερυθροπόταμο και το περιαστικό δάσος της «Τσίγγλας».

Συγκεκριμένα ο Ερυθροπόταμος και ιδιαίτερα το αστικό τμήμα του μπορεί να αξιοποιηθεί κατάλληλα, έτσι ώστε να αποτελέσει χώρο μαζικής αναψυχής και πεδίο παραποτάμιων εκδηλώσεων και αθλητικών δραστηριοτήτων.

Έτσι θα πάψει να αποτελεί ένα αποδέκτη λυμάτων, χώρο εναπόθεσης μπαζών και σκουπιδιών, εστία μόλυνσης και περιβαλλοντικής υποβάθμισης, όπως δυστυχώς συμβαίνει μέχρι τώρα.

Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού που διαρρέει την πόλη των Τρικάλων και έχει αξιοποιηθεί πλήρως με κοινοτικά και εθνικά κονδύλια και έχει ενταχθεί αρμονικά στην ζωή των κατοίκων, μπορεί να αποτελέσει ένα ζωντανό παράδειγμα -πρόκληση για τον Ερυθροπόταμο στον Δήμο Διδυμοτείχου.

Το Διδυμότειχο όπως και τα Τρίκαλα ανήκουν μαζί με άλλες 22 ελληνικές πόλεις στο Εθνικό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Αντίστοιχα υπάρχει στην Ε.Ε. και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Η συνεργασία αυτών των δικτύων και η μεταφορά τεχνογνωσίας από τις αντίστοιχες ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις που διαρρέονται από ποτάμια, στο θέμα της αξιοποίησης του Ερυθροποτάμου είναι το ζητούμενο.

Η συνεργασία μπορεί να γίνει σε δύο άξονες:

α. Στην ανάπτυξη πολιτιστικών δραστηριοτήτων με θέματα που εμπνέονται από τα ποτάμια και το ιστορικό υπόβαθρο του κάθε ποταμού, και έχουν ως στόχο την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών, την ανταλλαγή εμπειριών και την επικοινωνία των περιοχών μεταξύ τους με συνέπεια την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών της Ευρώπης.

β. Την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των πόλεων σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής αποκατάστασης στις παρόχθιες περιοχές καθώς και σε μέτρα για την προστασία του παραποτάμιου περιβάλλοντος.

Επίσης στον ίδιο άξονα μπορούμε να κατατάξουμε προτάσεις για την βελτίωση των ποτάμιων συστημάτων στην αντιμετώπιση των πλημμυρών, στην ρύπανση και στην διαχείριση των υδάτων όπως επίσης και την ευαισθητοποίηση των πολιτών για την σημασία των ποταμών στην ζωή των ζώων και των ανθρώπων.

Στο πρόγραμμα INTERREG IV C που έχει προϋπολογισμό 325 εκατ. ? για όλη την περίοδο 2007 - 2013 μπορούν να ενταχθούν όλα τα μέλη του δικτύου πόλεων με ποτάμια και φυσικά και το Διδυμότειχο με δράσεις και μελέτες που ανταποκρίνονται στους παραπάνω άξονες.

Επίσης το Ελληνικό δίκτυο πόλεων με ποτάμια μπορεί μέσω του Διδυμοτείχου να αναλάβει την πρωτοβουλία για μια αντίστοιχη συνεργασία στην όμορη ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων με χρηματοδότηση από την Ε.Ε.

Σιναπίδης Στέφανος

Μέλος Οικολογικής Εταιρείας Έβρου

Παράρτημα Διδυμοτείχου

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟ

T ο Παράρτημα Διδυμοτείχου της Οικολογικής Εταιρείας Έβρου και ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ταμπακιάς «Οι Καλιόπορτες», διοργανώνουν στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Διδυμοτείχου το Σάββατο 9 Μαΐου 2009 ώρα 19.00, Ημερίδα με θέμα:

« Τα ποτάμια μέσα στις πόλεις.

Ευλογία ή κατάρα;».

Οι προσκαλεσμένοι ομιλητές θα είναι:

1) O κος Μιχάλης Ταμήλος, Δήμαρχος Τρικάλων και Πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου Πόλεων με Ποτάμια, που θα αναπτύξει το θέμα :

« Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού των Τρικάλων. Εμπειρίες και πρακτικές».

2) Ο κος Νικόλαος Κωτσοβίνος, Τακτικός Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Εργαστήριο Υδραυλικής και Υδραυλικών έργων, που θα αναπτύξει το θέμα:

«Προοπτικές αξιοποίησης και προστασίας των αστικών τμημάτων των ποταμών. Η περίπτωση του Ερυθροποτάμου του Δήμου Διδυμοτείχου».

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλεως του Διδυμοτείχου που πρέπει να εκμεταλλευθούμε ως πόλη, για να προωθήσουμε την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής μας, ως γνωστόν είναι:

α) ο αρχαιολογικός και ιστορικός πλούτος του πολυπολιτισμικού Διδ/χου με σημεία αιχμής την Καστροπολιτεία, την Πλωτινούπολη και το Τέμενος Βαγιαζήτ

β) ο φυσικός και περιβαλλοντικός πλούτος της πόλης με σημεία αιχμής τον Ερυθροπόταμο και το περιαστικό δάσος της «Τσίγγλας».

Συγκεκριμένα ο Ερυθροπόταμος και ιδιαίτερα το αστικό τμήμα του μπορεί να αξιοποιηθεί κατάλληλα, έτσι ώστε να αποτελέσει χώρο μαζικής αναψυχής και πεδίο παραποτάμιων εκδηλώσεων και αθλητικών δραστηριοτήτων.

Έτσι θα πάψει να αποτελεί ένα αποδέκτη λυμάτων, χώρο εναπόθεσης μπαζών και σκουπιδιών, εστία μόλυνσης και περιβαλλοντικής υποβάθμισης, όπως δυστυχώς συμβαίνει μέχρι τώρα.

Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού που διαρρέει την πόλη των Τρικάλων και έχει αξιοποιηθεί πλήρως με κοινοτικά και εθνικά κονδύλια και έχει ενταχθεί αρμονικά στην ζωή των κατοίκων, μπορεί να αποτελέσει ένα ζωντανό παράδειγμα -πρόκληση για τον Ερυθροπόταμο στον Δήμο Διδυμοτείχου.

Το Διδυμότειχο όπως και τα Τρίκαλα ανήκουν μαζί με άλλες 22 ελληνικές πόλεις στο Εθνικό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Αντίστοιχα υπάρχει στην Ε.Ε. και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Η συνεργασία αυτών των δικτύων και η μεταφορά τεχνογνωσίας από τις αντίστοιχες ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις που διαρρέονται από ποτάμια, στο θέμα της αξιοποίησης του Ερυθροποτάμου είναι το ζητούμενο.

Η συνεργασία μπορεί να γίνει σε δύο άξονες:

α. Στην ανάπτυξη πολιτιστικών δραστηριοτήτων με θέματα που εμπνέονται από τα ποτάμια και το ιστορικό υπόβαθρο του κάθε ποταμού, και έχουν ως στόχο την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών, την ανταλλαγή εμπειριών και την επικοινωνία των περιοχών μεταξύ τους με συνέπεια την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών της Ευρώπης.

β. Την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των πόλεων σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής αποκατάστασης στις παρόχθιες περιοχές καθώς και σε μέτρα για την προστασία του παραποτάμιου περιβάλλοντος.

Επίσης στον ίδιο άξονα μπορούμε να κατατάξουμε προτάσεις για την βελτίωση των ποτάμιων συστημάτων στην αντιμετώπιση των πλημμυρών, στην ρύπανση και στην διαχείριση των υδάτων όπως επίσης και την ευαισθητοποίηση των πολιτών για την σημασία των ποταμών στην ζωή των ζώων και των ανθρώπων.

Στο πρόγραμμα INTERREG IV C που έχει προϋπολογισμό 325 εκατ. ? για όλη την περίοδο 2007 - 2013 μπορούν να ενταχθούν όλα τα μέλη του δικτύου πόλεων με ποτάμια και φυσικά και το Διδυμότειχο με δράσεις και μελέτες που ανταποκρίνονται στους παραπάνω άξονες.

Επίσης το Ελληνικό δίκτυο πόλεων με ποτάμια μπορεί μέσω του Διδυμοτείχου να αναλάβει την πρωτοβουλία για μια αντίστοιχη συνεργασία στην όμορη ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων με χρηματοδότηση από την Ε.Ε.

Σιναπίδης Στέφανος

Μέλος Οικολογικής Εταιρείας Έβρου

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟ

T ο Παράρτημα Διδυμοτείχου της Οικολογικής Εταιρείας Έβρου και ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ταμπακιάς «Οι Καλιόπορτες», διοργανώνουν στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Διδυμοτείχου το Σάββατο 9 Μαΐου 2009 ώρα 19.00, Ημερίδα με θέμα:

« Τα ποτάμια μέσα στις πόλεις.

Ευλογία ή κατάρα;».

Οι προσκαλεσμένοι ομιλητές θα είναι:

1) O κος Μιχάλης Ταμήλος, Δήμαρχος Τρικάλων και Πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου Πόλεων με Ποτάμια, που θα αναπτύξει το θέμα :

« Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού των Τρικάλων. Εμπειρίες και πρακτικές».

2) Ο κος Νικόλαος Κωτσοβίνος, Τακτικός Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Εργαστήριο Υδραυλικής και Υδραυλικών έργων, που θα αναπτύξει το θέμα:

«Προοπτικές αξιοποίησης και προστασίας των αστικών τμημάτων των ποταμών. Η περίπτωση του Ερυθροποτάμου του Δήμου Διδυμοτείχου».

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλεως του Διδυμοτείχου που πρέπει να εκμεταλλευθούμε ως πόλη, για να προωθήσουμε την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής μας, ως γνωστόν είναι:

α) ο αρχαιολογικός και ιστορικός πλούτος του πολυπολιτισμικού Διδ/χου με σημεία αιχμής την Καστροπολιτεία, την Πλωτινούπολη και το Τέμενος Βαγιαζήτ

β) ο φυσικός και περιβαλλοντικός πλούτος της πόλης με σημεία αιχμής τον Ερυθροπόταμο και το περιαστικό δάσος της «Τσίγγλας».

Συγκεκριμένα ο Ερυθροπόταμος και ιδιαίτερα το αστικό τμήμα του μπορεί να αξιοποιηθεί κατάλληλα, έτσι ώστε να αποτελέσει χώρο μαζικής αναψυχής και πεδίο παραποτάμιων εκδηλώσεων και αθλητικών δραστηριοτήτων.

Έτσι θα πάψει να αποτελεί ένα αποδέκτη λυμάτων, χώρο εναπόθεσης μπαζών και σκουπιδιών, εστία μόλυνσης και περιβαλλοντικής υποβάθμισης, όπως δυστυχώς συμβαίνει μέχρι τώρα.

Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού που διαρρέει την πόλη των Τρικάλων και έχει αξιοποιηθεί πλήρως με κοινοτικά και εθνικά κονδύλια και έχει ενταχθεί αρμονικά στην ζωή των κατοίκων, μπορεί να αποτελέσει ένα ζωντανό παράδειγμα -πρόκληση για τον Ερυθροπόταμο στον Δήμο Διδυμοτείχου.

Το Διδυμότειχο όπως και τα Τρίκαλα ανήκουν μαζί με άλλες 22 ελληνικές πόλεις στο Εθνικό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Αντίστοιχα υπάρχει στην Ε.Ε. και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Η συνεργασία αυτών των δικτύων και η μεταφορά τεχνογνωσίας από τις αντίστοιχες ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις που διαρρέονται από ποτάμια, στο θέμα της αξιοποίησης του Ερυθροποτάμου είναι το ζητούμενο.

Η συνεργασία μπορεί να γίνει σε δύο άξονες:

α. Στην ανάπτυξη πολιτιστικών δραστηριοτήτων με θέματα που εμπνέονται από τα ποτάμια και το ιστορικό υπόβαθρο του κάθε ποταμού, και έχουν ως στόχο την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών, την ανταλλαγή εμπειριών και την επικοινωνία των περιοχών μεταξύ τους με συνέπεια την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών της Ευρώπης.

β. Την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των πόλεων σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής αποκατάστασης στις παρόχθιες περιοχές καθώς και σε μέτρα για την προστασία του παραποτάμιου περιβάλλοντος.

Επίσης στον ίδιο άξονα μπορούμε να κατατάξουμε προτάσεις για την βελτίωση των ποτάμιων συστημάτων στην αντιμετώπιση των πλημμυρών, στην ρύπανση και στην διαχείριση των υδάτων όπως επίσης και την ευαισθητοποίηση των πολιτών για την σημασία των ποταμών στην ζωή των ζώων και των ανθρώπων.

Στο πρόγραμμα INTERREG IV C που έχει προϋπολογισμό 325 εκατ. ? για όλη την περίοδο 2007 - 2013 μπορούν να ενταχθούν όλα τα μέλη του δικτύου πόλεων με ποτάμια και φυσικά και το Διδυμότειχο με δράσεις και μελέτες που ανταποκρίνονται στους παραπάνω άξονες.

Επίσης το Ελληνικό δίκτυο πόλεων με ποτάμια μπορεί μέσω του Διδυμοτείχου να αναλάβει την πρωτοβουλία για μια αντίστοιχη συνεργασία στην όμορη ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων με χρηματοδότηση από την Ε.Ε.

Σιναπίδης Στέφανος

Μέλος Οικολογικής Εταιρείας Έβρου

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟ

T ο Παράρτημα Διδυμοτείχου της Οικολογικής Εταιρείας Έβρου και ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ταμπακιάς «Οι Καλιόπορτες», διοργανώνουν στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Διδυμοτείχου το Σάββατο 9 Μαΐου 2009 ώρα 19.00, Ημερίδα με θέμα:

« Τα ποτάμια μέσα στις πόλεις.

Ευλογία ή κατάρα;».

Οι προσκαλεσμένοι ομιλητές θα είναι:

1) O κος Μιχάλης Ταμήλος, Δήμαρχος Τρικάλων και Πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου Πόλεων με Ποτάμια, που θα αναπτύξει το θέμα :

« Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού των Τρικάλων. Εμπειρίες και πρακτικές».

2) Ο κος Νικόλαος Κωτσοβίνος, Τακτικός Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Εργαστήριο Υδραυλικής και Υδραυλικών έργων, που θα αναπτύξει το θέμα:

«Προοπτικές αξιοποίησης και προστασίας των αστικών τμημάτων των ποταμών. Η περίπτωση του Ερυθροποτάμου του Δήμου Διδυμοτείχου».

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλεως του Διδυμοτείχου που πρέπει να εκμεταλλευθούμε ως πόλη, για να προωθήσουμε την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής μας, ως γνωστόν είναι:

α) ο αρχαιολογικός και ιστορικός πλούτος του πολυπολιτισμικού Διδ/χου με σημεία αιχμής την Καστροπολιτεία, την Πλωτινούπολη και το Τέμενος Βαγιαζήτ

β) ο φυσικός και περιβαλλοντικός πλούτος της πόλης με σημεία αιχμής τον Ερυθροπόταμο και το περιαστικό δάσος της «Τσίγγλας».

Συγκεκριμένα ο Ερυθροπόταμος και ιδιαίτερα το αστικό τμήμα του μπορεί να αξιοποιηθεί κατάλληλα, έτσι ώστε να αποτελέσει χώρο μαζικής αναψυχής και πεδίο παραποτάμιων εκδηλώσεων και αθλητικών δραστηριοτήτων.

Έτσι θα πάψει να αποτελεί ένα αποδέκτη λυμάτων, χώρο εναπόθεσης μπαζών και σκουπιδιών, εστία μόλυνσης και περιβαλλοντικής υποβάθμισης, όπως δυστυχώς συμβαίνει μέχρι τώρα.

Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού που διαρρέει την πόλη των Τρικάλων και έχει αξιοποιηθεί πλήρως με κοινοτικά και εθνικά κονδύλια και έχει ενταχθεί αρμονικά στην ζωή των κατοίκων, μπορεί να αποτελέσει ένα ζωντανό παράδειγμα -πρόκληση για τον Ερυθροπόταμο στον Δήμο Διδυμοτείχου.

Το Διδυμότειχο όπως και τα Τρίκαλα ανήκουν μαζί με άλλες 22 ελληνικές πόλεις στο Εθνικό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Αντίστοιχα υπάρχει στην Ε.Ε. και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.

Η συνεργασία αυτών των δικτύων και η μεταφορά τεχνογνωσίας από τις αντίστοιχες ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις που διαρρέονται από ποτάμια, στο θέμα της αξιοποίησης του Ερυθροποτάμου είναι το ζητούμενο.

Η συνεργασία μπορεί να γίνει σε δύο άξονες:

α. Στην ανάπτυξη πολιτιστικών δραστηριοτήτων με θέματα που εμπνέονται από τα ποτάμια και το ιστορικό υπόβαθρο του κάθε ποταμού, και έχουν ως στόχο την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών, την ανταλλαγή εμπειριών και την επικοινωνία των περιοχών μεταξύ τους με συνέπεια την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών της Ευρώπης.

β. Την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των πόλεων σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής αποκατάστασης στις παρόχθιες περιοχές καθώς και σε μέτρα για την προστασία του παραποτάμιου περιβάλλοντος.

Επίσης στον ίδιο άξονα μπορούμε να κατατάξουμε προτάσεις για την βελτίωση των ποτάμιων συστημάτων στην αντιμετώπιση των πλημμυρών, στην ρύπανση και στην διαχείριση των υδάτων όπως επίσης και την ευαισθητοποίηση των πολιτών για την σημασία των ποταμών στην ζωή των ζώων και των ανθρώπων.

Στο πρόγραμμα INTERREG IV C που έχει προϋπολογισμό 325 εκατ. ? για όλη την περίοδο 2007 - 2013 μπορούν να ενταχθούν όλα τα μέλη του δικτύου πόλεων με ποτάμια και φυσικά και το Διδυμότειχο με δράσεις και μελέτες που ανταποκρίνονται στους παραπάνω άξονες.

Επίσης το Ελληνικό δίκτυο πόλεων με ποτάμια μπορεί μέσω του Διδυμοτείχου να αναλάβει την πρωτοβουλία για μια αντίστοιχη συνεργασία στην όμορη ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων με χρηματοδότηση από την Ε.Ε.

Σιναπίδης Στέφανος

Μέλος Οικολογικής Εταιρείας Έβρου

Παράρτημα Διδυμοτείχου

Δημοτικό Συμβούλιο Ορεστιάδας 28/4/2009

Η πολιτική επιλογή του δημάρχου να συζητηθεί το θέμα που αφορά στην παραχώρηση οικοπέδου για τη στέγαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας μέσω ΣΔΙΤ, είναι εκτός από λανθασμένη και ανεπίτρεπτη, καθώς είναι η δεύτερη φορά που επαναλαμβάνεται αυτή η ιστορία, χωρίς να προηγηθεί εσωτερική διαβούλευση με τους δημοτικούς συμβούλους.

Το θέμα απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία, 14 ψήφους για την περίπτωση του δήμου μας και είναι μονόδρομος η συνεννόηση.

Η εμμονή όμως του δημάρχου κι οι λανθασμένοι χειρισμοί του, οδηγούν σε ατυχή αποτελέσματα.

Από τη δημοτική αρχή υπήρξε συγκεκριμένη πρόταση για παραχώρηση οικοπέδου κι ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης κι άλλες προτάσεις.

Η συνολική χωροθέτηση των οικοπέδων των δημοσίων κτιρίων της πόλης, είναι μια πρόταση που κατέθεσα πριν από πάρα πολύ καιρό. Αν ξεκινούσε τότε αυτή η διαδικασία, μέχρι τώρα θα είχε ολοκληρωθεί κι όλα αυτά τα ζητήματα κι ακόμη περισσότερα, θα είχαν τακτοποιηθεί.

Παρόλα αυτά, η χωροθέτηση των κτιρίων της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας, συνδέονται στενά με το χαρακτήρα και τη μορφή που φανταζόμαστε ότι μπορεί να έχει η πόλη μετά από κάποια χρόνια.

Αν πραγματικά θέλουμε και φανταζόμαστε τη Νέα Ορεστιάδα ως πόλη ή ως χωριό.

Η χωροθέτηση τέτοιου είδους χρήσεων, όπως η Πυροσβεστική κι η Αστυνομία, εντός του πολεοδομικού ιστού της πόλης, είναι λανθασμένη και πέρα για πέρα ακατάλληλη για τις λειτουργίες και την ανάπτυξη της πόλης.

Τέτοιου είδους χρήσεις, σε όλες τις σύγχρονες πόλεις ή αυτές που έχουν προοπτικές ανάπτυξης, καθορίζονται στις παρυφές τους ή καλύτερα εκτός σχεδίου. Έτσι δίνεται η δυνατότητα για μεγαλύτερους χώρους και για αξιοποίηση του περιβάλλοντος χώρου και για άλλα πράγματα. Εκτός αυτού, επιτυγχάνεται ανάπλαση μιας περιοχής. Αν αυτή είναι σε είσοδο-έξοδο πόλης, η επιτυχία είναι διπλή.

Ο δήμος έχει στην κατοχή του έναν μικρό αριθμό οικοπέδων, από τα οποία πολλά είναι ακατάλληλα, λόγω γεωμορφολογίας, έκτασης, χρήσης, περιοχής, κτλ. Πολλά απ' αυτά ο δήμος θα τα χρειαστεί για άλλου είδους χρήσεις κι επομένως η παραχώρησή τους θα στερήσει αυτή τη δυνατότητα. Εκτός αυτού, δεν είναι αναγκαιότητα η παραχώρηση οικοπέδου, αλλά αγροτεμαχίου.

Πιστεύω ότι προτιμότερη περιοχή για χωροθέτηση της Πυροσβεστικής αλλά και της Αστυνομίας, είναι η περιοχή νότια της Νέας Ορεστιάδας, όπου βρίσκεται ο σημερινός "κόμβος" εισόδου-εξόδου της πόλης στον κάθετο άξονα. Πρόκειται για μια συνολική έκταση 90 περίπου στρεμμάτων που κατέχει ο δήμος δίπλα στο γήπεδο Σαγήνης. Μέρος απ' αυτή μπορεί να παραχωρηθεί για τις δύο αυτές Υπηρεσίες.

Τα πλεονεκτήματα είναι πολλά καθώς η περιοχή είναι εκτός σχεδίου, είναι κοντά στους δρόμους περιμετρικούς, αλλά και στις εισόδους-εξόδους, υπάρχει απεριόριστος χώρος και δε θα λείψει από το δήμο.

Το επιχείρημα ότι ο χώρος είναι ακατάλληλος, προφανώς δεν ευσταθεί, καθώς ναι μεν απαιτούνται κάποια έργα αντιπλημμυρικά, μικρής κλίμακας όμως και ήσσονος οικονομικής σημασίας, παράλληλα θα διευθετηθεί και το πρόβλημα της τοπικής πλημμυρίδας της περιοχής.

Το γεγονός της διαφωνίας για τη διαφωνία είναι απαράδεκτο.

Η διαδικασία χειρισμού του θέματος από το προεδρείο ήταν επίσης απαράδεκτη, καθώς επέμενε στην πρόταση του εισηγητή κι όχι σ' αυτήν την πρόταση που διαμορφώθηκε κατά τη συζήτηση από την πλειοψηφία των συμβούλων. Παρόλα αυτά, αναγνωρίζοντας το σφάλμα, επανήλθε αργότερα, μετά από δύο ώρες, ανακαλώντας την προηγούμενη απόφαση που πάρθηκε και ορίζοντας με ομόφωνη απόφαση μια επιτροπή που θα διερευνήσει χώρους για παραχώρηση.

Δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα γίνει καλή επιλογή χώρου, είμαι όμως αισιόδοξος για την θετική έκβαση του θέματος. Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.

Σημαντικό κομμάτι της συνεδρίασης αποτελεί η διαδικασία των προτάσεων - ερωτήσεων, όπου κατέθεσα τις παρακάτω προτάσεις:

•  Με την είσοδο του καλοκαιριού και τη βελτίωση των καιρικών συνθηκών, αρκετοί συνδημότες μας θα αναζητήσουν υπαίθριους χώρους και παιδικές χαρές για τα παιδιά τους. Απαιτείται άμεσα η αντικατάσταση κάποιων παιχνιδιών της παιδικής χαράς στο Άλσος Αδριανουπόλεως (πεύκα), καθώς κι ο διαχωρισμός των παιχνιδιών ανά ηλικία.

•  Ενίσχυση της Δημοτικής Αστυνομίας με άτομο -α διοικητικούς.

•  Διαδημοτική συνεργασία στο Δημοτικό Κυνοκομείο. Είναι γεγονός ότι καταφτάνουν στο Κυνοκομείο Ορεστιάδας, συμπαθή τετράποδα που περισυλλέχθηκαν από άλλους δήμους. Είναι λοιπόν σωστό να γίνει συνεργασία με τους όμορους δήμους ώστε να συμβάλλουν οικονομικά στη λειτουργία του Κυνοκομείου, με αγορά τροφών, φαρμάκων, κτλ.

•  Στη ΒΙ.ΠΕ. είναι μέτοχοι ο Δήμος Ορεστιάδας και η Τράπεζα Πειραιώς. Στην αγορά των οικοπέδων από ιδιώτες, ο δήμος δικαιούται 20% από την τιμή πώλησης. Ταυτόχρονα ο δήμος είναι υποχρεωμένος να πληρώσει κάποιες εκτάσεις οι οποίες είναι μέσα στη ΒΙ.ΠΕ. και δεν ολοκληρώθηκε η αποπληρωμή τους. Μπορεί ο δήμος να επαναδιαπραγματευθεί με εκπροσώπους της Τράπεζας ώστε να πάρει στην κυριότητά τους κάποια οικόπεδα στη ΒΙ.ΠΕ. (3-4 οικόπεδα) και να αποποιηθεί του 20%. Έτσι, θα εξασφαλίσει άμεσα κάποια οικόπεδα για χρήση, μια από τις οποίες μπορεί να είναι το γκαράζ, που τόσο τα χρειάζεται.

•  Στην είσοδο της πόλης από τη νότια πλευρά, μια πολύ μικρή έκταση έχει μείνει εκτός σχεδίου και στερεί από το δήμο τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί κάποιες εκτάσεις που διαθέτει που τώρα είναι πολεοδομικά άχρηστες καθώς είναι εκτός σχεδίου πόλης και ισχύουν άλλοι κανόνες και διατάξεις δόμησης. Η διαδικασία επέκτασης, για μια τόσο μικρή έκταση, είναι απλή και η αιτιολόγηση είναι προφανής. Ο χρόνος τρέχει, πρέπει ο δήμος να αναλάβει πρωτοβουλίες για να αποκατασταθεί αυτό το "πολεοδομικό λάθος" κατά τη διάρκεια της μελέτης πολεοδομικής επέκτασης της πόλης.

ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑΡΘΕΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ;

Σιναπίδης Στέφανος

tp:Τελειώνει για άλλη μια χρονιά, η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών, αλλά για την υγεία στον Βόρειο Έβρο η Εβδομάδα των Παθών διαρκεί όλο το χρόνο. Και το χειρότερο δεν προβλέπεται να έρθει σύντομα η πολυπόθητη Ανάσταση.

Η ναυαρχίδα υγείας του Βορείου Έβρου δηλ. το Νοσοκομείο του Διδυμοτείχου, παραμένει βαθιά πληγωμένο, όπως αποδεικνύουν οι πρόσφατες κινητοποιήσεις του νοσηλευτικού αλλά και του ιατρικού προσωπικού.

Η τεράστια έλλειψη προσωπικού έχει οδηγήσει στα έσχατα όρια, τους εργαζόμενους, που πιέζουν με κάθε τρόπο για την στελέχωση του Νοσοκομείου, αλλά οι κραυγές τους δεν εισακούονται από κανένα.

Κωφεύει και αδρανεί η διοίκηση, κωφεύει και αδρανεί και το Υπουργείο Υγείας.

Η σημερινή διοίκηση που ήρθε με την μορφή «αλεξιπτώτου», αγνοεί εκ των πραγμάτων τις τρέχουσες ανάγκες και τις ντόπιες συνθήκες της περιοχής και αδυνατεί να αφουγκραστεί τις ανάγκες σε υπηρεσίες υγείας των ακριτών συμπολιτών μας.

Καλά τέτοια παντελή έλλειψη ντόπιων στελεχών έχει ο τόπος μας που αναγκάστηκε το Υπουργείο Υγείας να κάνει «εισαγωγή» από την παλαιά Ελλάδα;

Οι πολίτες του Βορείου Έβρου ερωτούν:

1) Πότε επιτέλους θα στελεχωθεί το Νοσοκομείο του Διδυμοτείχου με νοσηλευτικό προσωπικό;

2)Πότε επιτέλους θα καλυφθούν οι ανάγκες των κλινικών σε ιατρικό προσωπικό;

3)Πότε επιτέλους θα λειτουργήσει ο αξονικός τομογράφος αντί να σκουριάζει από την αχρησία;

4) Πότε επιτέλους θα λειτουργήσει η Παιδιατρική κλινική για να πάψουν οι γονείς της περιοχής μας να ταλαιπωρούνται στην Αλεξανδρούπολη όταν χρειάζονται νοσηλεία τα παιδιά τους;

5)Πότε επιτέλους θα υποστηριχθεί το έργο των κλινικών που ασκούν πρωτοποριακή ιατρική και διαφημίζουν διεθνώς το Νοσοκομείο Διδ/χου, σεβόμενοι όμως απαραίτητα τις συνθήκες εργασίας του προσωπικού τους;

6)Πότε επιτέλους θα υπάρξει μία στενή συνεργασία διοίκησης και ιατρονοσηλευτικού προσωπικού με γνώμονα το συμφέρον της καλύτερης υγείας για τους ακρίτες μας;

7)Πότε επιτέλους θα αδειάζουν οι κλινικές από μάχιμο προσωπικό για μικροπολιτικούς λόγους, με ευθύνη της διοίκησης και θα διογκώνεται ο γραφειοκρατικός τομέας των διοικητικών υπηρεσιών;

8)Πότε επιτέλους το μάχιμο νοσηλευτικό προσωπικό θα χρησιμοποιείται σε θέσεις αγροτικών ιατρείων και κέντρων υγείας για μικροπολιτικούς λόγους, αντί να στελεχώνει πάνω από όλα τις απορφανισμένες κλινικές του Νοσοκομείου;

9)Πότε επιτέλους θα σταματήσει η υπόγεια προσπάθεια υποβάθμισης του Νοσοκομείου του Διδ/χου;

Οι απλοί πολίτες και οι φορείς του Βορείου Έβρου αγανακτισμένοι εδώ και χρόνια, νιώθοντας παραμελημένοι από την προσφορά των υπηρεσιών υγείας σε σχέση με άλλες περιοχές, συμπαρίστανται στον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων και των ιατρών για την πρόσληψη προσωπικού και την πλήρη και εύρυθμη λειτουργία όλων των κλινικών και του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού του Νοσοκομείου Διδ/χου.

Βλέποντας χρόνο με το χρόνο να αυξάνονται οι ανάγκες παροχής υπηρεσιών υγείας στον Βόρειο Έβρο και το Νοσοκομείο να υπολειτουργεί, κυρίως λόγω έλλειψης προσωπικού, και διεκδικητικής αγωνιστικής ανεπάρκειας της διοίκησης, οι κάτοικοι της περιοχής οργανώνουν την οργή τους.

Την επόμενη φορά η συμπαράσταση στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων του ΓΝΝΔ από τους φορείς για τα δίκαια αιτήματα τους θα είναι καθολική και ιδιαίτερα δυναμική.

Και η επόμενη φορά δεν θα αργήσει να έρθει, αν δεν δοθούν θετικά δείγματα επίλυσης των χρονιζόντων προβλημάτων, από την μεριά του Υπουργείου Υγείας και της τωρινής διοίκησης, που θα επιβραβευθεί ή θα απαξιωθεί από τους συμπολίτες μας εκ του αποτελέσματος, και όχι από τις προθέσεις.

Σε τελική ανάλυση όλοι έχουμε καταλάβει πως η καλή ποιότητα υγείας στην περιοχή του Βόρειου Έβρου περνά απαραίτητα μέσα από την επίλυση όλων των προβλημάτων των ιατρών και των νοσηλευτών του ΓΝΝΔ.

Αγαπητοί συμπολίτες

Ως πότε θα επιτρέπουμε το δικό μας νοσοκομείο να παραμένει εντελώς παραμελημένο από την Πολιτεία;

Ως πότε θα επιτρέπουμε να λειτουργεί το ΓΝΝΔ, με το οργανόγραμμα του προσωπικού του παλαιού νοσοκομείου μετά από 13 χρόνια μεταφοράς στο νέο κτίριο ;

Ως πότε το Νοσοκομείο του Διδυμοτείχου θα αποτελεί τον Μεγάλο ασθενή του Βορείου Έβρου;

Ο πληθυσμός του Βορείου Έβρου αυξήθηκε και γηράζει συνεχώς, οι ασθένειες πολλαπλασιάζονται, η ιατρική προοδεύει και ασκείται με σύγχρονα μέσα, αλλά στο Νοσοκομείο Διδυμοτείχου δεν λειτουργεί η Παιδιατρική Κλινική, δεν λειτουργεί ο αξονικός τομογράφος, κάποιοι εμποδίζουν να γίνονται σύγχρονες επεμβάσεις, οι νοσηλεύτριες δεν επαρκούν για να καλύψουν επαρκώς τον αυξημένο αριθμό κλινών και περιστατικών, και στις μέρες των εφημεριών και ιδίως των αργιών, δεν υπάρχει ικανός αριθμός ειδικών Ιατρών όλων των ειδικοτήτων για να αντιμετωπίσει τα σοβαρά περιστατικά.

Κάνουμε απεγνωσμένη έκκληση προς τον Υπουργό Υγείας, να λάβει μία τολμηρή, άμεση πολιτική απόφαση έτσι ώστε να προσαρμοσθεί επιτέλους ο αριθμός του νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού στον υπάρχοντα αριθμό κλινών του Νοσοκομείου Διδυμοτείχου.

Δηλ. να προσληφθούν κατ΄εξαίρεση για την παραμελημένη ακριτική περιοχή του Βόρειου Έβρου των 80.000 κατοίκων, άμεσα, αρκετοί ιατροί και νοσηλευτές έτσι ώστε να μην κινδυνεύει η υγεία μας και η ζωή των παιδιών μας, όπως δυστυχώς συμβαίνει μέχρι τώρα.

Το παράδειγμα της νήσου Κρήτης ( Νοσοκομεία Ευρωπαϊκών προδιαγραφών κάθε πενήντα χιλιόμετρα, Κέντρα υγείας πλήρως επανδρωμένα κάθε είκοσι χιλιόμετρα, δίκτυο ΕΚΑΒ με επικοινωνία μέσω δορυφόρου) μας δείχνει την υγεία δύο ταχυτήτων που υφίσταται σε περιοχές με ανεπαρκή πολιτική πίεση όπως ο Νομός Έβρου.

Ποιοι ευθύνονται για αυτό;

Ας αναρωτηθούμε όλοι μας και ας πράξουμε δεόντως κατά συνείδηση

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΚΡΕΜΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΑΣ?

Εάν την ώρα που οι εκατοντάδες πολίτες της Αλεξανδρούπολης απολαμβάνουν τον καφέ τους σε ένα από τα κεντρικά καταστήματα της πόλης ,στρέψουν το βλέμμα τους στον ουρανό , θα αντικρίσουν το θέαμα που αντικρίζουμε καθημερινά οι γύρω μόνιμοι κάτοικοι και επαγγελματίες : έναν πυλώνα από κεραίες που ορθώνεται αγέρωχα επάνω στην ταράτσα του κεντρικού κτιρίου του Ο.Τ.Ε. στην οδό Ι.Καβύρη 5.Οι κεραίες αυτές έχουν <<δυνατό σήμα>> ,χαρούμενους<< ήχους κλήσης>> αλλά σύμφωνα με το επισυναπτώμενο έγγραφο της Διεύθυνσης Φάσματος της Εθν.Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΔΕΙΑ!Πως είναι δυνατόν ο μέχρι πρότινος αποκλειστικής ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου Ο.Τ.Ε. να λειτουργεί κεραίες χωρίς όλες τις απαραίτητες νόμιμες διαδικασίες?Τι έχει να πεί το Δημοτικό Συμβούλιο της Αλεξανδρούπολης το οποίο συνεδριάζει <<αγκαλιά>> με τις κεραίες ?Έχουν γνώση οι υπεύθυνες υπηρεσίες της Νομαρχίας Έβρου και πως μας προστατεύουν? Ποιος θα μας διαβεβαιώσει ότι τα (τουλάχιστον δύο) κρούσματα θανάτου από καρκίνο στον εγκέφαλο που είχαμε τα τελευταία χρόνια σε συγκεκριμένη πολυκ/κία είναι άσχετα με αυτή την κατάσταση ?Τι κάνουμε εμείς όλοι όταν σε άλλα μέρη της Ελλάδας γίνεται <<πόλεμος>> από κατοίκους και οικολογικές οργανώσεις για το ξήλωμα των παράνομων κεραιών?....

ΚΡΟΥΣΜΑ Νο2: Στη οροφή παραλιακού ξενοδοχείου της πόλης ,στην περιοχή του λιμανιού ,βρίσκεται μια φουτουριστικού τύπου κυλινδρική λευκή κατασκευή, ορατή από το μικρό λιμανάκι της Αλεξανδρούπολης .Δεδομένου ότι μάλλον αποκλείεται να είναι .θερμοσίφωνο είναι εύκολο να διαπιστώσει κάποιος αρμόδιος τι κρύβει από κάτω?

ΤΣΙΡΤΣΙΔΗΣ ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ

Σωφρονιστικοί Υπάλληλοι Κ.Φ.Πατρών <sofronoistoikipatras@gmail.com>

Και αφού έγιναν όλα τα τραγελαφικά μάθετε και τα των Πατρών, ( τηλ . 2610 647254, 2610 647253 της Κλειστής Φυλακής Πατρών)

η Τοπική Διεύθυνση της Φυλακής Πατρών (Διευθυντής και Αρχιφύλακας) τοποθέτησε στα μεροκάματα τον αδελφό του Παλαιοκώστα (τον Νίκο Παλαιοκώστα) και συγκεκριμένα στο συνεργείο-μηχανουργείο της Φυλακής, με αποτέλεσμα να κινείται σε όλους τους χώρους της Φυλακής και να έχει πρόσβαση σε σιδηρικά και εργαλεία.

Την επόμενη μέρα της εναέριας απόφρασης απο τον Κορυδαλλό, ο ένας απο τους 2 Αρχιφύλακες της Πάτρας (αυτός πρόλαβε) πήρε άδεια απο τον Διευθυντή και μαζί με τον γιό του (και αυτός σωφρονιστικός υπάλληλος) και πήγαν στη Μονή Βατοπεδίου μέχρι να "ηρεμήσουν" τα πράγματα.

Αλλά και ο Διευθυντής της Φυλακής Πατρών «πήρε αναρρωτική άδεια» από τον εαυτό του, όπως ακριβώς είχε κάνει και το βράδυ της Πρωτοχρονιάς στην αλλαγή του χρόνου.

Τότε και ενώ είχε δοθεί η πληροφορία από την Αστυνομία ότι θα γίνουν επεισόδια από αντιεξουσιαστές. Περίπου 100 αντιεξουσιαστές μαζεύτηκαν έξω από την φυλακή πετώντας φωτοβολίδες, βεγγαλικά και με ντουντούκες φώναζαν συνθήματα. Ο κίνδυνος για πυρκαγιά φυσικά ήταν μεγάλος.

ΑΥΤΟΣ που η Πολιτεία έβαλε ως υπεύθυνο για τις ζωές τόσων κρατουμένων γιόρταζε την Πρωτοχρονιά μακριά απο την υπηρεσία

(αποδεικνύεται και από το βιβλίο υπηρεσίας).

Την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι εδώ και 4 μήνες δουλεύουν νύκτα χωρίς ρεπό και δεν πληρώνονται .

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ Υ.Ε.Ν.Α.Ν.Π .

κ. Υπουργέ .

Με αφορμή την συνάντησή σας με την επιτροπή που αποτελείται από θεσμικούς και άλλους εκπροσώπους φορέων της ευρύτερης περιοχής μας, εμείς οι 16 φορείς του νησιού της Σαμοθράκης που συγκεντρωθήκαμε σήμερα 24-1-09, αποφασίσαμε και σας γνωστοποιούμε με το παρόν υπόμνημά μας τα παρακάτω:

1. Συμφωνούμε με τις θέσεις και τις προτάσεις του εγγράφου 6/12-1-09 του Δη-

μάρχου Αλεξανδρούπολης που είναι άλλωστε και δικές μας θέσεις και τις

προσυπογράφουμε.

1. Η συγκοινωνία του νησιού μας με την Αλεξανδρούπολη είναι το βασικότερο δρομολόγιο από όλες τις απόψεις (πολιτικές, ιστορικές, κοινωνικές, οικονο-μικές, αναπτυξιακές).
2. Η Σαμοθράκη είναι το μοναδικό νησί του Έβρου και της Θράκης και η ανά-πτυξη και ευημερία της είναι αλληλένδετες με την ευρύτερη περιοχή.
3. Πριν 10 χρόνια η σύνδεση του νησιού μας με την Αλεξ/πολη εξυπηρετούνταν με 2 πλοία και 2 υδροπτέρυγα. Σήμερα με 5 αβέβαια δρομολόγια! Δεν αποφα-σίζουμε να ταξιδέψουμε γιατί δεν γνωρίζουμε πότε και εάν θα επιστρέψουμε!
4. Δυστυχώς το τελευταίο διάστημα η συγκοινωνία του νησιού μας, κυρίως με την Αλεξ/πολη αλλά και με τα άλλα δρομολόγια από Καβάλα - Λαύριο - νησιά, αντί να διευρύνεται συρρικνώνεται!
5. Η συγκεκριμένη εταιρεία saos feries που μονοπωλιακά εξυπηρετεί το νησί μας εδώ και δύο δεκαετίες περίπου, τελευταία είναι ανεπαρκής και ασυνεπής.
6. Εμείς οι Σαμοθρακίτες αλλά και οι άλλοι ενδιαφερόμενοι παράγοντες της ευ-ρύτερης περιοχής, εκτιμούμε ότι οι ανάγκες οι δυνατότητες και οι προσδοκίες μας για το σήμερα και το μέλλον, αντί να ικανοποιούνται και να διευρύνονται μένουν πίσω με αποτέλεσμα την απογοήτευση και τον μαρασμό.
7. Ο πληθυσμός του νησιού μας παραμένει τόσος όσος ήταν και πριν από 102 χρόνια όταν το επισκέφθηκε, σκλαβωμένο τότε, ο Ίωνας Δραγούμης!
8. Πιστεύουμε ότι δεν είμαστε «άγονη γραμμή»! Σε κάθε όμως περίπτωση με την κατάσταση όπως διαμορφώθηκε σήμερα, πιστεύουμε ότι η επιδότηση των τεσσάρων δρομολογίων την εβδομάδα (για την γραμμή με την Αλεξ/πολη), είναι ένα ισχυρό κίνητρο για να υπάρξει ενδιαφέρον και για άλλες λύσεις.
9. Χαιρετίζουμε κάθε πρωτοβουλία που ξεκινάει από την τοπική κοινωνία του νησιού μας καθώς επίσης και από άλλους θεσμικούς και μη παράγοντες της ευρύτερης περιοχής για τη δρομολόγηση νέων σύγχρονων πλοίων διασύνδε-σης της Σαμοθράκης με «έξυπνα» και «ευέλικτα» δρομολόγια και σας καλούμε να τις στηρίξετε αποφασιστικά με κάθε πρόσφορα τρόπο.

Τέλος κύριε Υπουργέ, επειδή είμαστε πολύπαθοι και υποψιασμένοι, σας παρα-καλούμε να μας γνωστοποιήσετε τους όρους της προκήρυξης πριν την ανάρτησή της, καθώς επίσης και τις προθέσεις σας και να τις συζητήσετε μαζί μας. Ακόμη θεωρούμε ότι στην περίπτωση που θα προχωρήσετε - για πιο γρήγορη λύση - στην «ανάθεση» αντί της άλλης χρονοβόρας διαδικασίας, να πάρετε υπόψη σας ότι, η απόφασή σας αυτή, θα είναι απόφαση πολιτική και οι συνέπειές της θα είναι ανάλογες με τις ανάγκες και τις προσδοκίες μας.

Η Οργανωτική Επιτροπή

Σταυράκη Δάφνη τηλ. 6974753908

Παπαγιαννάκης Σάββας τηλ. 6979008451

Σπιτάλας Βασίλης τηλ. 6974949848

Συναντηθήκαμε σήμερα Τρίτη 20-1-2009 οι 16 Φορείς της Σαμοθράκης και αφού εκτιμήσαμε την μέχρι σήμερα κατάσταση σχετικά με τη συγ-κοινωνία του νησιού μας (ειδικά με την Αλεξ/πολη), καταλήξαμε ομό-φωνα στις παρακάτω εκτιμήσεις και αποφάσεις:

1.Στο ψήφισμα της 15-1-2009 του διευρυμένου Νομαρχιακού Συμβου-λίου Ν. Έβρου, αναφέρεται:

«Όλοι οι παραπάνω φορείς, αποφασίσαμε ομόφωνα, να ζητήσουμε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό της Χώρας κ. Κωνσταντίνο Καρα-μανλή, τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2009, σαν μια ύστατη προσπάθεια προκειμένου να εξευρεθεί λύση, για την άρση του επί δυόμιση μηνών θαλάσσιου αποκλεισμού του Νησιού. Η αγανάκτηση όλων έχει φτάσει στο αποκορύφωμα και τα αποθέματα αντοχής εξαντλήθηκαν. Σε περί-πτωση που το αίτημά μας δεν τύχει ανταπόκρισης, από την Τρίτη το πρωί, όλοι οι φορείς θα προβούν σε κατάληψη της Δ.Ο.Υ. Αλεξανδρού-πολης, μέχρι την επίλυση του προβλήματός μας».

Σήμερα είναι Τρίτη και ρωτάμε τον κ. Νομάρχη γιατί δεν υλοποιήθηκε η παραπάνω απόφαση; M ήπως έχει στα χέρια του αξιόπιστες έγκυρες λύ-σεις που να απαντούν τόσο στην άμεση αποκατάσταση των δρομολο-γίων (τουλάχιστον όπως ήταν πριν δημιουργηθεί το πρόβλημα), όσο και για τους όρους της προκήρυξης της γραμμής; Σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να το γνωρίζ o υμε και ο Δήμαρχός μας και εμείς οι φορείς του νησιού.

2.Από την Κυριακή που η SAOS FERIES υποτίθεται ότι «ξαναξεκίνησε» τα δρομολόγια, σας πληροφορούμε ότι κανείς μας δεν αποφασίζει εύκο-λα να ταξιδέψει αφού δεν είναι γνωστό αν και πότε θα επιστρέψει!

Αυτή η ιδιότυπη ομηρία μας πρέπει επιτέλους να σταματήσει!

Απαιτούμε από το Υπουργείο και από κάθε αρμόδιο να εξασφαλιστούν άμεσα, τουλάχιστον 6 δρομολόγια εβδομαδιαία που είναι το ελάχιστο που χρειάζεται για να λυθεί το πρόβλημα και να εξασφαλιστεί ότι τα δρομολόγια αυτά θα ισχύσουν απρόσκοπτα μέχρι το τέλος της διαδι-κασίας της προκήρυξης.

3.Τέλος οι φορείς του νησιού αποφασίσαμε νέα συνάντησή μας το Σάβ-βατο 24-1-09 στις 19.00, προκειμένου να αξιολογήσουμε τις εξελίξεις

και να προχωρήσουμε μαζί με όποιους μας κατανοούν και μας στηρίζουν σε κινητοποιήσεις. Ήρθε η ώρα να σταματήσουν επιτέλους τα στημένα παιχνίδια! Ήρθε η ώρα να αξιολογήσουμε μέσα από τη κοινή μας δράση τους φίλους μας!

Για τους 16 φορείς της Σαμοθράκης, Η Οργανωτική Επιτροπή

1. Σταυράκη Δάφνη τηλ. 6974753908

2. Παπαγιαννάκης Σάββας τηλ. 6979008451

3. Σπιτάλας Βασίλης τηλ. 6974949838

**************

Ιστορίες της διπλανής μας πόρτας

Ζουν δίπλα μας. Ήρθαν για να ζήσουν δίπλα μας όχι επειδή τους άρεσε το εύκρατο μεσογειακό κλίμα, ο ήλιος, η θάλασσα και οι μισθοί στην πατρίδα μας. Ήρθαν γιατί μόνο εδώ μπορούν να ζήσουν.

Συχνά σκεφτόμαστε πως έχουμε περισσότερα δικαιώματα στη ζωή και στην αξιοπρέπεια επειδή βρισκόμαστε εντός των ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ συνόρων. Γι αυτό και προσπερνάμε εύκολα όσα είδαμε στα Βρυσικά και τον Πέπλο. «Αν δεν τους άρεσε ας μην ερχόταν εδώ. Τι ήθελαν και ήρθαν;» δηλώνουν σκληρά κάποιοι.

Οι ακόλουθες ιστορίες είναι μαρτυρίες ανθρώπων που έφυγαν από τη χώρα τους και ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα. Δόθηκαν στη διάρκεια συνεντεύξεων στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.

Για να κατανοήσουμε τι ήθελαν και ήρθαν.

Μπακέρ Ν. , Αφγανιστάν

«Ανήκω στη φυλή των Χαζάρα, που είναι θρησκευτική και εθνική μειονότητα στη χώρα μου. Ήμουν 14 χρονών όταν έφυγα από τη χώρα μου το 1999. Τότε οι Ταλιμπάν επιτέθηκαν στο χωριό μου και έπιασαν τον πατέρα μου, επειδή πολεμούσε εναντίον τους. Τον σκότωσαν μπροστά στα μάτια μου - είχαν κάνει το ίδιο και με τον μεγαλύτερο αδελφό μου μερικούς μήνες νωρίτερα. Μετά έβαλαν φωτιά στο σπίτι μας κλειδώνοντας μέσα τη μητέρα μου...

Είδα κι άλλους ανθρώπους να σκοτώνονται εκείνη τη μέρα. Τους βλέπω ακόμη στα όνειρά μου. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερα να είχα πεθάνει κι εγώ τότε, όμως έπρεπε να ζήσω για να σώσω τα δύο μικρότερα αδέλφια μου, που ήταν 9 και 10 χρονών...

Όταν φύγαμε από το Αφγανιστάν, πήγαμε στο Πακιστάν και από εκεί στο Ιράν, όπου η μικρή μου αδελφή αρρώστησε και πέθανε. Επειδή δεν μπορούσαμε να αυτοσυντηρηθούμε, άφησα τον άλλο μου αδελφό σε συγγενείς κι εγώ ήρθα στην Ελλάδα, όπου αμέσως έπιασα δουλειά για να του στέλνω λεφτά.

Από τον Μάρτιο του 2000, που κατάφερα να φτάσω στην Ελλάδα, έχω ζητήσει άσυλο. Δυστυχώς μέχρι σήμερα το αίτημά μου δεν έχει κριθεί.»

Αλέν Ντ., Κονγκό

«Ανήκω στη φυλή των Τούτσι. Το 1998, όταν ο πρόεδρος Καμπίλα διακήρυξε δημόσια τη δίωξη της φυλής μου, άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας μπήκαν στο σπίτι μου και με συνέλαβαν μαζί με τη μητέρα μου, την αδελφή και τον αδελφό μου. Μας οδήγησαν όλους σε φυλακή στην Κινσάσα. Εκεί βασανίστηκα φριχτά. Οι δεσμοφύλακες με χτυπούσαν καθημερινά και με έκαιγαν με πυρωμένο σίδερο. .Έφτασα στα όρια του θανάτου. Με πήγαν στο νοσοκομείο των φυλακών, όπου και πληροφορήθηκα ότι είχαν πιάσει και τον πατέρα μου. Με τη βοήθεια φίλων μου, κατάφερα να δραπετεύσω από το νοσοκομείο και να διαφύγω αμέσως με πλαστά έγγραφα στην Τουρκία, χωρίς να προλάβω όμως να δω τη γυναίκα μου και το κοριτσάκι μας, που ήταν τότε δύο χρονών. Από την Τουρκία πέρασα παράνομα στην Ελλάδα και ζητώ προστασία. Μέχρι σήμερα δεν ξέρω τι έχει απογίνει η οικογένειά μου.»

Σάμπα Π. , Ερυθραία

«Έφυγα από τη χώρα μου για να σώσω τη ζωή μου. Τα προβλήματα για μένα και την οικογένειά μου ξεκίνησαν το 1991, επειδή ο πατέρας μου δεν υποστήριζε την ανεξαρτησία της Ερυθραίας από την Αιθιοπία. Για το λόγο αυτό, μια μέρα στρατιώτες μπήκαν με τη βία στο σπίτι μας και τον συνέλαβαν μαζί με τον αδελφό μου. Τους κατηγορούσαν ότι δεν ψήφισαν στο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Ερυθραίας. Τους είπα ότι ο αδελφός μου ήταν ανήλικος, αλλά δεν μου έδωσαν καμία σημασία. Μας πήραν όλους μαζί, αλλά εμένα με έστειλαν στα σύνορα με το Σουδάν για να υπηρετήσω τη θητεία μου στο στρατό. Στην Ερυθραία και οι γυναίκες πάνε στρατό κι εγώ τότε ήμουν 18 χρονών. Στ o στρατόπεδο βιάστηκα από έναν αξιωματικό και βίωσα αμέτρητους εξευτελισμούς. Η ζωή μου δεν είχε νόημα. Στην αρχή ήθελα να πεθάνω, αλλά τελικά βρήκα το κουράγιο να φύγω κρυφά και να περάσω τα σύνορα με το Σουδάν. Από εκεί ήρθα στην Ελλάδα και ζήτησα άσυλο. Μέχρι σήμερα δεν ξέρω αν ο αδελφός και ο πατέρας μου είναι ζωντανοί ή νεκροί.»

Λουντμίλα, Λευκορωσία

«Στη χώρα μου ήμουν δασκάλα. Το 2001 αναγκάστηκα να φύγω με την κόρη μου γιατί φοβόμουν για τη ζωή και την ελευθερία μας. Λίγο νωρίτερα, είχα αρνηθεί να υπακούσω στις εντολές που είχαν δοθεί σε όλους τους δασκάλους του σχολείου να ψηφίσουν στις εκλογές τον τότε Πρόεδρο. Για το λόγο αυτό απολύθηκα, ενώ ο σύζυγός μου τέθηκε σε περιορισμό επειδή ήταν ενεργό μέλος της αντιπολίτευσης. Την ημέρα των εκλογών, οι αρχές συνέλαβαν και εμένα και με άφησαν δύο μέρες αργότερα, απειλώντας ότι θα φυλακιζόμουν ξανά αν συνέχιζα την κομματική μου δράση. Επειδή φοβόμουν και για τη ζωή του παιδιού μου, αποφάσισα να φύγω και κατάφερα να βγάλω visa για την Ελλάδα. Τελικά από τη Λευκορωσία πήγα στη Γερμανία, όπου αμέσως ζήτησα άσυλο. Λόγω του ότι είχα ελληνική θεώρηση στο διαβατήριό μου, οι Γερμανικές αρχές με έστειλαν στην Ελλάδα.

Η επιστροφή στη χώρα μου είναι αδύνατη. Οι αρχές γνωρίζουν ότι παρόλο που έφυγα νόμιμα από τη χώρα, έχω καταθέσει αίτηση ασύλου, ενώ ο σύζυγός μου εξακολουθεί να είναι υπό περιορισμό.»

Μεσούτ Α. , Τουρκία

«. Η στρατιωτική αστυνομία της Τουρκίας με συνέλαβε το 2000 επειδή είμαι Κούρδος. Στη φυλακή με κράτησαν κλεισμένο σε ένα υπόγειο κελί για 28 μέρες. Κάθε μέρα με χτυπούσαν με γκλομπς και με κλωτσούσαν στο κεφάλι και σε όλο μου το σώμα. Με κρεμούσαν από τα χέρια και με έκοβαν με ξυράφια, ενώ μετά μου έριχναν αλάτι στις πληγές. Επίσης μου έκαναν φάλαγγα και ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα. Κι όλα αυτά χωρίς να έχω κάνει ποτέ κακό σε κανέναν. Σήμερα βρίσκομαι στην Ελλάδα και ελπίζω να αναγνωριστώ ως πρόσφυγας. Να βρω έτσι τη χαμένη μου αξιοπρέπεια.»

Και μια προσωπική μαρτυρία.

Αϋγουστος του 2005,. Νοσηλεύεται φρουρούμενος στο Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης δίπλα στον παππού μου, ένας νέος 22 ετών. Εισήχθη από εξάντληση και πείνα μετά από ημέρες πεζοπορίας. Μιλά τρεις γλώσσες πέρα από τη δική του. Σε τρεις γλώσσες ζητούσε άσυλο. Asylum , asile . Κάνανε πως δεν το καταλαβαίνανε, αν και ήταν υποχρεωμένοι να του δώσουνε. Θέλανε να τον κάνουνε για μια ακόμη φορά μέρος της γνωστής διαδικασίας που «δεν» συμβαίνει ανά 15 ημέρες. Αποφασίζοντας παραβαίνοντας νόμους και κανόνες για το αν κάποιος δικαιούται άσυλο ή όχι. «Στην Παλαιστίνη δεν έχει πόλεμο. Έχουν δικό τους κράτος», δήλωσε ευθαρσώς ανώτερος αξιωματικός, χωρίς να συνειδητοποιεί πόσο τραγικά αμόρφωτος ακουγόταν.

Προσπάθησα να τον βοηθήσω. Να κινήσω την απλούστατη διαδικασία ασύλου, στην οποία η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να προβαίνει κάθε φορά που κάποιος το ζητά. Χρειάσθηκε να απομακρυνθώ από το Νοσοκομείο. Τον πήρανε από εκεί. Τον φυγαδέυανε από συνοριακό σταθμό σε συνοριακό σταθμό. Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες. η Διεθνής Αμνηστία, οι άνθρωποι του ιδρύματος Μαραγκοπούλου, καθηγητές Πανεπιστημίου κινητοποιήθηκαν για το αυτονόητο. 'Ολοι σε ένα ατέρμονο παιχνίδι κρυφτού, κυνηγώντας φαντάσματα. «Είναι στο Τυχερό!». «Όχι δεν είναι σε εμάς είναι στην Ορεστιάδα». «¨Όχι τον στείλαμε στο Σουφλί». Ώσπου έφτασε στα αυτιά του υπουργού. Φοβήθηκαν. Φοβήθηκαν για τη θέση τους και τον αφήσανε. Νύχτα τον αφήσανε. Για να σβήσουν τα ίχνη.. Λες και αν έσβηναν τα ίχνη, δεν θα είχε συμβεί το έγκλημα.

Κι είναι σχεδόν όλοι τους εγγόνια προσφύγων. Εγγόνια αυτών που οι «σύμμαχοι» στη Σμύρνη έριχναν βραστό νερό πάνω τους για να μη μπουν στα πλοία τους. Εγγόνια αυτών που ξεριζώθηκαν λόγω πολέμου. Θα 'πρεπε μια μεγαλύτερη ευαισθησία. Δεν θα ντρεπόταν οι παππούδες μας αν μας βλέπανε;

Για τον Αλί από την Παλαιστίνη.

Για όλους αυτούς που περνούν τα σύνορα με μόνη ελπίδα να ζήσουν.

Για όλους αυτούς δε σηκώνουμε απλά το ποτήρι σε γιορτές και επετειακές ημέρες όπως η 20 η Ιουνίου.

Ορθώνουμε το ανάστημά μας! Υψώνουμε τη φωνή μας! Δίνουμε το χέρι μας.

Ιωακείμ Βράβας

ΜΚΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ

τηλ./ fax 25510 22466

politeia @ politeia - thrakis . gr

0 5 /2008

Τα Ίμια του Γιάννη Στρατή στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος

Τα Ίμια του Γιάννη Στρατή παραχωρήθηκαν στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος από τον Άλεξ Μαραθιανάκη της Ντάουν Τάουν Αρτ Γκάλερυ, Αθήνα, την ημέρα της δωδεκάτης επετείου μνήμης τους.

Τα Ίμια είναι ένα ανεπανάληπτο έργο του Γιάννη Στρατή, το οποίο οφείλει την μοναδικότητά του στο θέμα που τον ενέπνευσε - η εισβολή των Τούρκων στην Ελληνική βραχονησίδα Ίμια στις 30 Ιανουαρίου 1996. Η Ελληνική κυριαρχία στα Ίμια, που η συνθήκη των Παρισίων παραχώρησε από την Ιταλία στην Ελλάδα το 1947 κατά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, αμφισβητήθηκε προηγουμένως από τους Τούρκους ήδη από το Δεκέμβριο του 1995. Στις 28 Ιανουαρίου 1996 μία ομάδα Τούρκων δημοσιογράφων της εφημερίδας 'Χουριέτ' προσέγγισε τα Ίμια με ελικόπτερο, υπέστειλε την Ελληνική σημαία και ύψωσε την ημισέληνο στην θέση της. Αυτό το γεγονός ήταν η ισχυρότερη καταπάτηση της εθνικής ακεραιότητας της Ελληνικής ιστορίας στην περίοδο μετά την παράνομη κατοχή της βόρειας Κύπρου το 1974. Στις 30 Ιανουαρίου οι πολεμικοί στόλοι Ελλάδας και Τουρκίας βρέθηκαν σε διάταξη μάχης στην ευρύτερη περιοχή των Ιμίων. Την επομένη ημέρα, στις 31 Ιανουαρίου, το πλήρωμα που επέβαινε στο Ελληνικά ελικόπτερο - Υποπλοίαρχοι Παναγιώτης Βλαχάκος και Χριστόδουλος Καραθανάσης και ο Αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός - θυσιάστηκε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες υπερασπιζόμενο το Αιγαίο από τους Τούρκους εισβολείς. Η 31 η Ιανουαρίου 1996 ανήκει στις μαύρες σελίδες της ιστορίας του Ελληνικού Έθνους και οι Έλληνες οφείλουν να θυμούνται τους ήρωες που θυσιάστηκαν αυτήν την ημέρα και να τους αποδίδουν φόρο τιμής σε κάθε επέτειο. Προς αποφυγή περαιτέρω κλιμάκωσης ανακοινώθηκε η συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας με προσωπική παρέμβαση του Προέδρου των Η.Π.Α., Μπιλ Κλίντον - ν' αποχωρήσουν από την βραχονησίδα ομοίως οι Ελληνικές και Τουρκικές δυνάμεις, χωρίς δικαίωμα σημαίας στα Ίμια. Η είδηση μεταδόθηκε αστραπιαία παντού στην Ελλάδα και το προσβεβλημένο εθνικό αίσθημα των Ελλήνων υποχώρησε ανικανοποίητο στο όνομα της ειρήνης.

Τον καιρό της κρίσης των Ιμίων ο Στρατής ήταν τριάντα-τριών ετών. Ενοχλημένος από την άδικη Τουρκική πράξη έπεσε στο πάτωμα του σπιτιού του και φιλοτέχνησε το παρόν έργο κατευθείαν στο ξύλο. Δεν είχε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό του, αλλά ήξερε ότι ήθελε να εκφράσει την αγανάκτηση που είχε ως Έλληνας. Άρχισε το έργο με αραιωμένο χρώμα δουλεμένο απευθείας με τα δάχτυλα. Πήρε το μπλε ως χρώμα της θάλασσας και έμβλημα της πίστης και ζωγράφισε το πορτραίτο της Ελλάδας - ένα πρόσωπο με ρίζες στα αρχαϊκή προσωπογραφία (θυμίζει περιέργως κεφάλι από αγάλματα είτε Κούρων είτε Κορών) ήρεμο στην ετοιμότητά του για δράση. Αυτό το πρόσωπο αντιπροσωπεύει τον κάθε Έλληνα που γνωρίζει πως να προάγει τον πολιτισμό και ν' ανθίσταται στην αδικία. Έγραψε με κεφαλαία σε κόκκινο χρώμα στο επάνω μέρος του έργου την ημερομηνία «ΤΡΙΤΗ 30/1/1996», ημέρα κατά την οποία η Ελλάδα επίσημα αναχαίτισε την Τουρκική εισβολή. Κάτω από την ημερομηνία έγραψε «ΕΛΛΑΔΑ» και αντικριστά «ΑΙΓΑΙΟ» υπογραμμισμένο. Εντόπισε την βραχονησίδα με την περιβάλλουσα θάλασσα στα χείλη του προσώπου και ακριβώς επάνω της, όπου λέγεται ότι συγκεντρώνεται ο θυμός, υπογράμμισε την ταυτότητα «ΙΜΙΑ». Το έργο χαρακτηρίζεται από μία αραχνοΰφαντη ποιότητα και διάφανη αίσθηση σαν φύσημα, ένεκα της οποίας αφυπνίζεται την θύμηση του καλλιτέχνη για τις χαμένες πατρίδες. Πήρε το διακριτικό κίτρινο κροκί χρώμα κι έγραψε διαδοχικά: «Κωνσταντινούπολη», «Φανάρι», «Αλικαρνασσός», «Σμύρνη», «Κύπρος», «Έφεσσος» και «Βόσπορος». Η «Κωνσταντινούπολη» αναγράφηκε αριστερά και δεξιά στους κροτάφους του προσώπου, με πράσινο την δεύτερη φορά, για να επισημάνει την περιοχή όχι μόνο ως ψυχολογική γενέτειρα όλων των Ελλήνων, αλλά και ως βάση της Ορθοδοξίας. Με τα Ίμια ο Στρατής εξέφρασε την αγανάκτησή, την λύπη, τον θυμό και την οργή του για τον διαρκή περιορισμό των συνόρων της πατρίδας του. Όλη η φόρτιση του γεγονότος σε συνδυασμό με τις ρίζες του ως Έλληνας - τόσο στην Σμύρνη όσο και στην Κωνσταντινούπολη - βγήκε στον πίνακα. Γι' αυτό τα χείλη του προσώπου είναι έτσι σφιγμένα. Στο επάνω μέρος αντικριστά από τ' όνομα της χώρας του το πρόσωπο στεφανώνει ορθάνοικτη η Ελληνική σημαία. Ο Στρατής σχολιάζει: «Τίποτα δεν χαρίζεται και τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς μάχες».

Μεγακλής Ρογκάκος - Ιστορικός Τέχνης

Στοιχεία Εικόνας: Ίμια 1996 [λάδι, λαδοπαστέλ, ξηρό παστέλ, κάρβουνο και κιμωλία σε ξύλο (48 x 30)] Παραχώρηση: Άλεξ Μαραθιανάκης Ντάουν Τάουν Αρτ Γκάλερυ, Αθήνα - 30/01/2008

Επικοινωνία: Μεγακλής Ρογκάκος - Επιμελητής ACG Art < info @ ACGart . gr >

Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, Οδός Γραβιάς 6, Αγία Παρασκευή, 15342 Αθήνα Τ: +30210 600 9800 (1444)

Tηλέφωνο επικοινωνίας: 6947947206

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Μιλώντας σε Ρ/Σ

(Με αφορμή την περιπέτεια του στο Σικάγο)

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό του Σικάγου στο οποίο θα επανέλθω. Είναι το κύρος και η αξιοπρέπεια της χώρας, του κράτους, των θεσμών της Ελληνικής Πολιτείας. Πώς όμως θα προστατεύσουν έναν Έλληνα Πολίτη που καταγγέλει διεθνώς μια ιδεολογία του θανάτου, τον Κεμαλισμό, αγωνίζεται για υψηλές πανανθρώπινες αξίες όταν και η αντιπολίτευση και η κυβέρνηση αυτοί οι.......... αφήνω του χαρακτηρισμούς σε σας, πήγαν και προσκύνησαν τον Κεμάλ, τον Χίτλερ των λαών μας. Στερούνται πλέον κύρους, ηθικού βάρους, αξιοπιστίας, σοβαρότητας. Αυτό είναι το δράμα αυτής της χώρας, αυτού του κράτους στις αρχές του νέου αιώνα.

Πριν από χρόνια όταν προκλήθηκαν αντιδράσεις από τον Αμερικανό επιτετραμένο στην πρόταση βράβευσης του Α. Οτζαλάν με το Νόμπελ Ειρήνης που διατύπωσα, ο Ανδρέας Παπανδρέου του είπε: «Μας τιμά ως χώρα και ως πολιτκό κόμμα που έχουμε μαζί μας τέτοια πρόσωπα που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους καταπιεζόμενους λαούς παγκοσμίως». Τώρα ποιος από αυτούς μπορεί να μιλήσει;

Η ιστορία όμως για το Κουρδικό ζήτημα δικαίωσε εμένα. Οι ΗΠΑ τότε έκαναν γενοκτονικές παρέες και συναλλαγές όπως κάνουν και σήμερα. Η ιστορία με δικαίωσε και για το Πατριαρχείο. Όλα αυτά τα περιβάλλοντα ήθελαν να το μεταφέρουν στην Πάτμο, την Γενεύη κλπ. Ήμουν μόνος, εντελώς μόνος τότε που το υπερασπίσθηκα και η ιστορία μου έδωσε δίκαιο. Αυτό θα γίνει και τώρα.

Δεν μπορεί όμως το σύστημα Ελλάδα, η Ελληνική Πολιτεία να έχει αυτήν την εικόνα.

*************************************************

Νομοσχέδιο για την «Ειδική Αγωγή»: Θα γίνει πράξη;

Πριν από περίπου έναν μήνα, ο Υπουργός Παιδείας κ. Ευ. Στυλιανίδης, παρουσίαζε στον Τύπο και τους συλλογικούς φορείς εκπροσώπησης των ατόμων με αναπηρίες το νέο σχέδιο νόμου για την «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση», συνοδευόμενο από την εξαγγελία για την ίδρυση 56 ειδικών σχολείων σε όλη τη χώρα, δηλαδή 56 κέντρων παροχής ίσων εκπαιδευτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών ευκαιριών και στους μαθητές με αναπηρία.

Επιβάλλεται, όμως, να υιοθετηθεί πλέον ο δόκιμος διεθνής όρος «Ειδική Εκπαίδευση» καταργώντας εκείνον της «Ειδικής Αγωγής», ώστε να σταματήσει να μεταφέρεται και να αναπαράγεται η διάκριση αυτή σε βάρος των παιδιών με αναπηρία από την προσχολική τους κιόλας ηλικία. Όπως οι συνομήλικοι μας που βλέπουν, ακούν ή περπατούν «κανονικά», έτσι και εμείς ως μαθητές και φοιτητές δεν έχουμε ανάγκη κανενός είδους αγωγή. Διεκδικούμε αξιοπρεπή, ισότιμη, συμμετοχική ειδική εκπαίδευση ενταγμένη στο γενικό εκπαιδευτικό σύστημα με επίκεντρο τον μαθητή και όχι τον διαχωρισμό των παιδιών σε ομάδες και κατηγορίες.

Παρ'όλα αυτά με τον νέο νόμο γίνονται βήματα ριζοσπαστικά αφού ικανοποιείται ένα μέρος των πάγιων αιτημάτων του αναπηρικού κινήματος, με σημαντικότερο όλων την θέσπιση της υποχρεωτικότητας της εκπαίδευσης των ατόμων με αναπηρία, ακολουθώντας έστω και μετά από χρόνια όσα ορίζει το ελληνικό Σύνταγμα αλλά και μια σειρά σχετικές ευρωπαϊκές και διεθνείς διακηρύξεις. Για να διασφαλιστεί όμως ότι θα περάσουμε από τα λόγια στην πράξη, είναι απαραίτητη και η θέσπιση κυρώσεων τόσο κατά των γονέων που δεν εντάσσουν τα παιδιά τους με αναπηρία στην εκπαιδευτική διαδικασία, όσο και κατά των οργάνων και θεσμών εκείνων της πολιτείας που δε λειτουργούν όπως θα έπρεπε κινούμενοι προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η ανυπαρξία, ωστόσο, ουσιαστικών διατάξεων που να εξασφαλίζουν την εύκολη και πλήρη πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις υποδομές και υπηρεσίες συμπεριλαμβανομένων και των ηλεκτρονικών, τα εξαιρετικά χαμηλά ποσά που δαπανώνται κάθε χρόνο για την ειδική εκπαίδευση, όπως και το ότι δεν έχει ληφθεί ούτε προβλέπεται κανένα ουσιαστικό μέτρο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση των αμεα στη νομοθεσία του ελληνικού κράτους ως και σήμερα, κάνουν αυτές τις καινοτόμες προβλεπόμενες αλλαγές να μοιάζουν ανώφελες και το αναπηρικό κίνημα να μιλά τελικά για ένα νομοσχέδιο που προωθεί κυρίως διοικητικές και διαδικαστικές ρυθμίσεις.

Ως φοιτητής και νέος που δραστηριοποιείται στο χώρο του αναπηρικού κινήματος, ελπίζω στην αποδοχή των προτάσεων των άμεσα εμπλεκομένων στην ειδική εκπαίδευση επίσημων κοινωνικών εταίρων της πολιτείας που έχουν κατατεθεί, ώστε κάποια στιγμή η εξάλειψη των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε και σ'αυτον τον τομέα να σταματήσει να μοιάζει με μακρινό όνειρο.

Βαγγέλης Αυγουλάς,

2οετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών,

Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών.

Email : avgoulas @ yahoo . gr

Τηλ. Επικοινωνίας: 697-82-30-631

ΣΧΟΛΙΟ: ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΕΜΟ ΣΤΟ ΠΑΝΤΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΑΜΙΚΟ

Για πρώτη φορά έλληνες καθηγητές με υπόβαθρο την ιστορική γνώση θολώνουν τα νερά της ένδοξης ελληνικής ιστορίας. Ως αυτήκοος μάρτυρας της ημερίδας αυτής, δεν μπορώ να σβήσω διόλου από τη μνήμη μου τα όσα « φιλοσοφημένα » γεγονότα ειπώθηκαν για τους εγκληματίες πολέμου Τσάμηδες, οι οποίοι ανέκαθεν προκαλούσαν επεισόδια με ανθελληνικές τάσεις.

Επιστήμονες της ομάδας ΚΕΜΟ προσπάθησαν να ανακινήσουν « μειονοτικό ζήτημα τσάμηδων ».

Οι ιθύνοντες, τέσσερις μόλις μέρες μετά την μονομερή ανεξαρτησία του Κοσόβου και την ημέρα της επετείου της απελευθέρωσης των Ιωαννίνων, προβάλλουν το ανύπαρκτο σήμερα , για την ελληνική εξωτερική πολιτική , « Τσάμικο ». Σε μία δύσκολη συγκυρία για την περιοχή, λόγω των τελευταίων εξελίξεων στη χερσόνησο του Αίμου και των κινδύνων που εγκυμονούν στα Βαλκάνια, η ομάδα του ΚΕΜΟ , με τις ιστορικά ασύλληπτες τοποθετήσεις της , διαστρέβλωσε την ιστορική αλήθεια με προσεγγίσεις που δημιούργησαν την εντύπωση της γενοκτονίας των Τσάμηδων από τους Έλληνες.

Μέσα στην όλη παραφιλολογία, δεν έλειψαν και οι αναφορές για υποτιθέμενη συνεργασία των Βορειοηπειρωτών με τους κατακτητές. Κακόβουλα, εσκεμμένα και παταγωδώς αποτυχημένα συσχέτισαν τους Τσάμηδες με τους Βορειοηπειρώτες.

Η τροφή αυτή δεν άργησε να αναπαραχθεί από τις αλβανικές εφημερίδες Panorama και Standart , οι οποίες αναφέρουν πως η μελέτη των καθηγητών είναι η πρώτη που αποδεικνύει τη γενοκτονία που διέπραξαν σε βάρος των Τσάμηδων υπάλληλοι του ελληνικού κράτους.

Μοναδικές « παραφωνίες » στο όλο κλίμα, ήταν εκείνες της ιστορικού Ελευθερίας Μαντά και του δημοσιογράφου Τάσου Τέλλογλου. Η κα. Μαντά ανέφερε ότι « Το γεγονός της συνεργασίας των Τσάμηδων με τους Ιταλούς και αργότερα με τους γερμανούς ήταν αδιαμφισβήτητο. Η εκτέλεση 49 προκρίτων της πόλης της Παραμυθιάς έγινε με τη φανερή συμμετοχή των Τσάμηδων σε αυτή και σε άλλες πράξεις αντιποίνων, γι αυτό το λόγο τους αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια και απαλλοτριώθηκαν οι περιουσίες τους ».

Ενώ ο δημοσιογράφος Τέλλογλου, μεταξύ των άλλων, τόνισε ότι " το χαρτί " της Τσαμουριάς απασχολεί μόνο μία μικρή ομάδα απογόνων των εξορισθέντων δοσίλογων. Εν συνεχεία επικαλέστηκε παλαιότερη συζήτησή του με τον Αλβανό Πρόεδρο Ραμίζ Αλία, ο οποίος του είχε εκμυστηρευθεί πως ο Χότζα και οι κομμουνιστές αλβανοί αντιμετώπισαν τους Τσάμηδες ως δοσίλογους, καταδικασμένους από την ελληνική δικαιοσύνη.

Υπό τις « επιστημονικά » τεκμηριωμένες τοποθετήσεις τους αναρωτιέμαι:

Σε τι αποσκοπούσε η ανακίνηση του «Τσάμικου » σ΄ αυτή την πολυτάραχη χρονική περίοδο που διανύουμε;! Μήπως τα πάντα υποκινούνται για την υλοποίηση της ιδέας της Μεγάλης Αλβανίας;! Ποιοι καλοθελητές άραγε κινούν τα νήματα;!

Ηλέκτρα Κίκη

Δικηγόρος Αθηνών

ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ

Της Ηλέκτρας Κίκη, Δικηγόρου

Μία αδιάψευστα μεγάλη ελληνική διπλωματική νίκη επετεύχθη στο Βουκουρέστι τις τελευταίες κρίσιμες ημέρες για το ιστορικά αδιαπραγμάτευτο όνομα της Μακεδονίας μας. Βέβαια ο αγώνας βρίσκεται ακόμη στη μέση της διαδρομής του, αλλά όταν η θέληση για την επίλυση των εθνικών μας ζητημάτων συμβαδίζει με επίμονες διπλωματικές προσπάθειες, τότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα, παρά να περιμένουμε και να αποδεχτούμε την υλοποίηση των πολυπόθητων στόχων που θα κάνουν υπερήφανους όλους τους Έλληνες.

Σ' αυτή την πολυτάραχη χρονική περίοδο που διανύουμε και τις τρέχουσες εξελίξεις στα Βαλκάνια, ίσως να ωριμάσανε πλέον οι συνθήκες και για την επίλυση του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος, που φαίνεται να περνά στην ιστορική λήθη. Οι αγώνες των Βορειοηπειρωτών, λόγω ποικίλων συγκυριών, μείνανε ιστορικά αδικαίωτοι.

Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, της αυτοδιοίκησης, της χρήσης της γλώσσας στην παιδεία, σε κοινωνικές και πολιτισμικές δραστηριότητες παραβιάζονται συστηματικά και διαχρονικά από την Αλβανία.

Οι διεθνείς συμφωνίες, οι ευρωπαϊκές συνθήκες, το διεθνές δίκαιο και οι διακηρύξεις περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εκείνα που διασφαλίζουν στην ελληνική μειονότητα τη διατήρηση των χαρακτηριστικών της. Διαφορετικά επέρχεται η αφομοίωση και η σταδιακή εξαφάνισή τους επιτυγχάνοντας έτσι το σκοπό του αλβανικού κράτους. Η διασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών μας ελευθεριών θεωρείται στις μέρες μας υποχρέωση όλων μας, κατά την πεμπτουσία της φιλοσοφίας του αιώνα μας.

Τα κράτη - μέλη του Ο.Η.Ε, όπως η Αλβανία, αλλά και τα άλλα βαλκανικά κράτη, όσον αφορά τις μειονότητες είναι υποχρεωμένα να τις προστατεύουν και να τις σέβονται σύμφωνα με τα κάτωθι διεθνή κείμενα:

α) Τον καταστατικό χάρτη του Ο.Η.Ε, που προβλέπει την αναγνώριση, το σεβασμό και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

β) Το διεθνές δίκαιο που αφορά την προστασία, το σεβασμό και την ενθάρρυνση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την απαγόρευση των πάσης φύσεως διακρίσεων.

γ) Την κάθε άλλη συμφωνία που έχει υπογραφεί μεταξύ των διαφόρων χωρών και αφορά τα δικαιώματα των εθνικών, θρησκευτικών ή πάσης φύσεως μειονοτήτων.

Μείζονος σημασίας ζήτημα για τον πληθυσμό της Βορείου Ηπείρου αποτελεί και η ίδρυση ελληνικών σχολείων στις περιοχές που κατοικούν έλληνες , καθώς και η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας στα σχολικά εγχειρίδια.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα γινόμαστε μάρτυρες στον ύπουλο τρόπο υφαρπαγής των περιουσιών μας από το αλβανικό κράτος, όπου ουδείς δεν μπορεί να αποχωριστεί αυθαίρετα την περιουσία του σύμφωνα με την Παγκόσμια Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Η γείτονα χώρα παραβιάζει και τη σύμβαση πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Εν τοις πράγμασι, οφείλουμε εμείς οι Βορειοηπειρώτες να διαμαρτυρηθούμε σε διεθνείς οργανισμούς για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας, διότι η συστηματική παραβίασή τους έχει ως σκοπό τον αφελληνισμό και τον διωγμό μας από τις πατρογονικές μας εστίες.

Ακόμη μπορούμε να επικαλεστούμε και να ζητήσουμε την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας.

Εποικοδομητική θα ήταν η συμβολή της ελληνικής πολιτείας απαιτώντας την εφαρμογή των κανόνων διεθνούς δικαίου, τους οποίους οφείλει να επικαλεστεί στην προβολή και διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, γιατί στη σημερινή εποχή το δημόσιο διεθνές δίκαιο αποτελεί τη γλώσσα της διπλωματίας.

Με γνώμονα το εθνικό συμφέρον της Βορείου Ηπείρου και με τη ματιά μας στραμμένη στο μέλλον, κρίνεται αναγκαία η συνεργασία όλων των Βορειοηπειρωτών. Ο διαρκής και ανυποχώρητος αγώνας με ομοψυχία και ομόνοια θα μας οδηγήσει στην εκπλήρωση των προσδοκιών μας.

Οι συνθήκες είναι όλες με το μέρος μας. Μπορούμε να στηριχτούμε και να ζητήσουμε την εφαρμογή όλων των διεθνών κειμένων που μας αφορούν. Αυτά που δικαιούμαστε είναι πάρα πολλά, περισσότερα από κάθε άλλη εθνική μειονότητα.

Οι εξελίξεις τρέχουν. Ήρθε πλέον η κατάλληλη ώρα να τρέξουν και για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό.

Αν δεν τολμήσουμε σήμερα, αύριο θα είναι αργά!

Αν δεν τολμήσουμε σήμερα, αύριο θα μιλάμε για μία ακόμη χαμένη πατρίδα!

Ηλέκτρα Κίκη Δικηγόρος Αθηνών

Ελληνορθόδοξον Πατριαρχείον Ιεροσολύμων
Ιερά Αγιοταφιτική Αδελφότης
Ιερά Μονή των Ποιμένων
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ» εν Μπετσαχούρ.

Τον Δεκέμβριο του 2004 βγήκε από τα μέσα ενημέρωσης ένας μουσουλμάνος Σαουδάραβας και διηγήθηκε ένα ζωντανό συγκλονιστικό γεγονός που έζησε και που άλλαξε όλη του τη ζωή. Το διηγήθηκε από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο και δημοσιεύτηκε σε εφημερίδες και περιοδικά σε όλη τη Σαουδική Αραβία, Παλαιστίνη και προφανώς σε όλες τις γειτονικές χώρες. Υπάρχει και στα αραβικά σε ιστοσελίδα στο διαδίκτυο αλλά δεν γνωρίζω ποια είναι.
Παντρεύτηκε πριν από χρόνια μια κοπέλα, πλούσια μουσουλμάνα αλλά στείρα. Οπότε πέρασαν τα χρόνια και δεν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδιά, παρόλο που είχαν πολλά χρήματα και πήγαν σε πολλούς γιατρούς. Οι γονείς του του έλεγαν να παντρευτεί και δεύτερη γυναίκα και να κρατήσει και την πρώτη αφού ο νόμος τους, επιτρέπει να έχουν μέχρι και τέσσερις γυναίκες. Εκείνος κουρασμένος και αρκετά στεναχωρημένος, πήρε τη σύζυγό του να πάνε ταξίδι αναψυχής στη γειτονική μας από το Ισραήλ Συρία για να ξεκουραστούν και να ξεχάσουν λίγο.

Στη Συρία ενοικίασε λιμουζίνα με οδηγό-ξεναγό για να τους πάει σε όλα τα κοσμικά αξιοθέατα της Συρίας. Ο οδηγός πρόσεξε στο ζευγάρι που ξεναγούσε μια πικρία, πόνο και θλίψη στα πρόσωπά τους. Αφού λοιπόν ξεκουράστηκαν καλά, πήρε το θάρρος και τους ρώτησε γιατί δεν φαινόντουσαν ευχαριστημένοι, μήπως άραγε έφταιγε ο ίδιος και δεν τους άρεσε κάτι στην ξενάγηση και την περιήγηση που τους έκανε. Εκείνοι του ανοίχθηκαν και του εξήγησαν το πρόβλημα της ατεκνίας τους.
Ο μουσουλμάνος λοιπόν οδηγός, τους είπε ότι εδώ στη Συρία οι Χριστιανοί και μάλιστα οι Ορθόδοξοι έχουν το Μοναστήρι της Παναγίας της Σεϊδανάγιας (Σεϊντανάγια στα αραβικά σημαίνει «Κυρία Δέσποινα») και πολλοί άτεκνοι καταφεύγουν στη Θαυματουργική της εικόνα. Εκεί λοιπόν τους δίνουν από το φυτίλι του καντηλιού της θαυματουργής αυτής εικόνας και το τρώνε, το καταπίνουν και τότε η "Μαρία" των Χριστιανών τους δίνει κατά την προαίρεσή τους και την πίστη τους.

Ενθουσιασμένος λοιπόν ο Σαουδάραβας και η γυναίκα του λένε στον ξεναγό: «Πήγαινέ μας εκεί στη Σεϊδανάγια, "τη Δέσποινα των Χριστιανών" κι αν γίνει το ποθούμενο και εάν αποκτήσουμε παιδί θα σου προσφέρω 20.000$ σε σένα και 80.000$ στο Μοναστήρι».

Πήγαν στη Μονή, έκαναν ό,τι έπρεπε και γυρίζοντας πίσω η γυναίκα βρέθηκε έγκυος. Σε μερικούς μήνες γέννησε ένα χαριτωμένο αγοράκι υγιέστατο και πανέμορφο, Θαύμα της Παναγίας μας.
Μόλις γέννησε η σύζυγός του, ο Σαουδάραβας ήθελε να εκπληρώσει, να πραγματοποιήσει το τάξιμο που είχε κάνει. Τηλεφώνησε λοιπόν στον οδηγό εκείνο για να τον παραλάβει από το αεροδρόμιο της Δαμασκού. Ο οδηγός όμως, πανούργος και κακός, ειδοποίησε άλλους δυο φίλους του για να πάνε μαζί στο αεροδρόμιο, να παραλάβουν τον πλούσιο και κατόπιν δολίως να τον σκοτώσουν και να λάβουν όσα χρήματα θα είχε μαζί του, δική τους μοιρασιά.
Πράγματι έτσι κι έγινε. Τον παρέλαβαν από το αεροδρόμιο. Καθ'οδόν χωρίς ο άμοιρος να γνωρίζει τι θα συνέβαινε, τους είπε ότι από τη χαρά του θα έδινε και στους φίλους του οδηγού από 10.000$. Αυτοί αντί να τον πάνε στο Mοναστήρι, τον οδήγησαν σε έρημο μέρος, τον έσφαξαν κόβοντάς του πρώτα το κεφάλι, καθώς και τα υπόλοιπα μέρη του σώματός του (χέρια και πόδια) σε κομμάτια. Τους τύφλωσε όμως το πάθος από αυτήν την εγκληματική τους ενέργεια και αντί να τον πετάξουν εκεί, τον έβαλαν στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου, αφού πήραν μαζί τους χρήματα, ρολόϊ και ό,τι είχε και ξεκίνησαν να πάνε σε άλλο ερημικό μέρος για να τον πετάξουν.

Στον εθνικό δρόμο τους χάλασε το αμάξι και στάθηκαν στη μέση του δρόμου, για να δουν τι συνέβαινε και γιατί σταμάτησε η μηχανή και τους άφησε. Ένας περαστικός τους είδε και από μόνος του σταμάτησε με το αυτοκίνητό του να τους βοηθήσει. Εκείνοι όμως φοβούμενοι μήπως γίνουν αντιληπτοί για το φοβερό έγκλημα που είχαν διαπράξει, προσποιήθηκαν ότι δεν θέλουν βοήθεια.
Ο περαστικός οδηγός όμως φεύγοντας παρατήρησε να στάζει αίμα κάτω από το πορτ μπαγκάζ και πιο κάτω ειδοποίησε την αστυνομία να πάνε να εξιχνιάσουν τι συνέβαινε, διότι αυτοί οι τρεις, του φάνηκαν ύποπτοι.
Έφθασε η αστυνομία, είδαν οι αστυνομικοί το αίμα στο οδόστρωμα και δίνουν διαταγή να ανοίξουν το πορτ μπαγκάζ. Μόλις άνοιξαν σηκώνεται και βγαίνει έξω ο Σαουδάραβας υγιής, ολοζώντανος, με αίματα βέβαια αλλά ραμμένος. "Μόλις τώρα" τους λέει ". η Παναγία τελείωσε και τις τελευταίες ραφές του λαιμού μου εδώ μπροστά", δείχνοντας το καρύδι του λαιμού του, "αφού μου έραψε όλο μου το σώμα πρώτα".
Ο κακοποιός εγκληματίας ταξιτζής και οι συνεργοί του, έχασαν τα λογικά τους, τρελάθηκαν και με χειροπέδες τους οδήγησαν στις ψυχιατρικές φυλακές. Φώναζαν σαν δαιμονισμένοι ".εμείς σε σκοτώσαμε, εμείς σε κομματιάσαμε, σου κόψαμε το κεφάλι, πώς ζεις;"
Ο Σαουδάραβας πήγε για πιστοποίηση του λαμπρού Θαύματος. Τον είδαν ιατροδικαστές, εμπειρογνώμονες, αστυνομικοί και πιστοποίησαν με υπογραφές το Θαύμα.
Τα ράμματα ήσαν και είναι φανερά. Φαινόταν φρεσκοσυναρμολογημένος. Διεκήρυττε δε και ομολογούσε ότι "η Παναγία με έραψε και με ανέστησε με την Δύναμη του Υιού Της."
Κατόπιν ο ιαθείς και αναστηθείς, κάλεσε τηλεφωνικώς όλους τους δικούς του και ήλθαν στη Συρία. Πήγαν στο Μοναστήρι, ευχαρίστησαν την Παναγία Σεϊδανάγια και πρόσφεραν δεήσεις και δοξολογίες. Και αντί του ποσού των 80.000$ που ήταν το τάξιμό του στην Παναγία Σεϊδανάγια, προσφέρει στη Μονή το ποσό των 800.000$, για τη μεγάλη ευεργεσία που του προσέφερε η Παναγία μας.
Ο ίδιος σήμερα αφηγείται συνεχώς το συγκλονιστικό αυτό Θαύμα και αρχίζει πάντοτε λέγοντας: " Όταν ήμουν μουσουλμάνος μου συνέβη αυτό κι αυτό", δηλώνοντας ότι δεν είναι πλέον μουσουλμάνος, ούτε αυτός ούτε η οικογένειά του.

Το Θαύμα αυτό τάραξε τις Αραβικές μουσουλμανικές χώρες και όλη τη Μέση Ανατολή, δημιούργησε σάλο και φοβερή έκπληξη.

" Ζει Κύριος ο Θεός ημών,

ο Θεός των Δυνάμεων"

Π. Ιγνάτιος-Ηγούμενος
Ιεράς Μονής των Ποιμένων
Μπετσαχούρ-Βηθλεέμ

Το φολκόρ της καταγωγής

Με τα Ζωνιανά αναδείχτηκε πάλι όλη αυτή η γραφική ιστορία με τους βρακοφόρους μαυροπουκαμισάδες, τα κουμπούρια, τα χασίσια, τις ρακές και τις μαντινάδες, που συνιστούν ένα είδος αυταρέσκειας της καταγωγής μιας φυλής Ινδιάνων, του στιλ εμείς είμαστε κι άλλος κανείς δεν είναι.

Τα ίδια παρατηρούνται και σε άλλες κατηγορίες και φυλές καταγωγής: οι Πόντιοι, ή κάποιοι Πόντιοι, επιμένουν στην «Ποντιακή Γενοκτονία» ενώ δεν υπήρξε παρά γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας γενικώς και της Σμύρνης και , βέβαια, των Ποντίων. Αλλά για αυτούς είναι σαν να μην υπήρξαν οι άλλοι Έλληνες που σφαγιάστηκαν -εκτός αν εννοούμε πως άλλο οι Έλληνες, άλλο οι Πόντιοι κι άλλοι οι Αζτέκοι.

Αντιστοίχως, τελευταία, άρχισαν να κινούνται με συνέδρια και μαζώξεις οι Βλάχοι -ενώ οι Σαρακατσάνοι ξαναφτιάχνουν με καμάρι τις καλύβες τους και πάει λέγοντας.

Αυτή η δουλειά γίνεται. Και γλέντια, και λύρες και κότσαρι και πεντοζάλες και το «Παπάκι πάει στην ποταμιά» -φωνάξτε και τη Νίτσα Τσίτρα. Δυστυχώς ο επίσης υπέροχος Κουφογιάγκος μάς άφησε χρόνους.

Για πολλά χρόνια, μετά το 1922, κυριαρχούσαν οι σύλλογοι των Σμυρνιών και υπήρξαν και πολλές εστουδιαντίνες με μαντολίνα, ραδιοφωνικές εκπομπές με σμυρναίικα τραγούδια - άλλες με πολίτικα. Και δεν είναι τυχαίο ότι η ταινία «Πολίτικη κουζίνα» και το βιβλίο «Μάγισσες της Σμύρνης»είχαν τέτοια επιτυχία.

Το θέμα της καταγωγής παίζει ακόμα. Είναι η μανία και ο βαυκαλισμός ότι εμείς είμαστε ξεχωριστοί και καλύτεροι απ' τους άλλους κτλ., που ως ένα σημείο το αποδέχεσαι ως λογικό ναρκισσισμό. Αλλά το ζήτημα έχει ξεφύγει, και οι περισσότεροι σύλλογοι Ποντίων, Κρητών, Σαρακατσαναίων και λοιπών συντηρούνται και εκ του πονηρού, αφού αποτελούν δεξαμενές ψήφων για επιδέξιους πολιτικούς που αναφερόμενοι στην κοινή γενέτειρα έχουν σταθερά μπλοκ εκλογέων που τους ψηφίζουν. Υπάρχει δηλαδή πολιτική ιδιοτέλεια και κυνισμός πίσω απ' όλα αυτά. Κι αυτό δημιουργεί αναξιοκρατία - γιατί, ας πούμε, στην Κατερίνη να ψηφίζουν οπωσδήποτε οι Πόντιοι έναν Πόντιο ανίκανο κι όχι έναν Σαρακατσάνο ικανό, ή αντίστροφα: γιατί οι Σαρακατσάνοι να μην ψηφίζουν έναν ικανό Πόντιο αλλά έναν άσχετο επειδή είναι απλώς Σαρακατσάνος; Επιρροή, ρουσφέτια, λεφτά, ψήφοι στο όνομα της καταγωγής και δώσ' του κι έναν πυρρίχιο 'ή μια μαντινάδα από πάνω για ξεκάρφωμα. Που πάει αυτό το ιδιοτελές φολκλόρ; καλό το ¨Λελεύω σε, λελεύω σε, μωρ' όμορφον κορτσόπον .'. Λογικό να αγαπάς τον τόπο καταγωγής σου, αλλά ρε αδέρφια, πάνω απ' όλα είμαστε όλοι Έλληνες, μόνο και κατ' εξοχήν Έλληνες.

********************

************************

Εξοχότατε κύριε Πρωθυπουργέ,

Αξιότιμοι κύριοι,

Τολμώ με την επιστολή μου αυτή, να σταθώ αλλά και να θέσω υπόψη σας, δύο βασικά ζητήματα που περιστρέφονται γύρω από το χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Μία επιστολή που δεν συντάχθηκε αβίαστα, αλλά μετά από ώριμη σκέψη και πολύωρες συζητήσεις με ανθρώπους που σχετίζονται με αυτήν, υπηρετώντας την από διαφορετικές θέσεις.

Είμαι Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Διδυμοτείχου αλλά και Αντιδήμαρχος της πόλης.

Η συνδικαλιστική μου δράση είναι ενεργή από το 1984 σαν μέλος και αργότερα (1989) σαν Πρόεδρος του Ε.Κ.Δ. Σαν δημοτικός σύμβουλος, υπηρετώ τον θεσμό της Τ.Α. από το 1986, ενώ 12 χρόνια κατέχω την θέση του Αντιδημάρχου.

Ο στόχος πάντα ένας και μοναδικός, η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο και στους συνδημότες μου!

Έτσι με αγώνες και επίμονες διεκδικήσεις, δημιουργήσαμε δύο οικισμούς Εργατικών Κατοικιών με προοπτική ενός τρίτου, ανακουφίζοντας πολλές οικογένειες άστεγων εργαζομένων.

Μεγάλο μας έργο, θεωρείται, η ανέγερση ενός σύγχρονου κτιρίου που θα στεγάζει το πολυιατρείο-διοικητήριο του Ι.Κ.Α και η εφαρμογή του 184 στα τηλεφωνικά ραντεβού.

Στο διάστημα αυτό αναπτύχθηκαν γνωριμίες με αρκετά στελέχη των εκάστοτε κυβερνήσεων από τα οποία απαιτήσαμε, με θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα.

Αρχή μας η λογική του «Μάζευε κι ας ειν'και ρόγες» ωφέλησε κατά καιρούς, αφού ότι παίρνει κανείς κάπου θα του χρησιμέψει!

Με βάση όλα αυτά, έρχομαι σήμερα να σας υποβάλλω 2 βασικές προτάσεις που προέκυψαν μέσα από δικές μου επισημάνσεις από την καθημερινή ενασχόληση μου με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προτάσεις που πιστεύω πως τις έχετε εντοπίσει και πως θα τις αντιμετωπίσετε με ιδιαίτερη προσοχή και ενδιαφέρον.

Η πρώτη επισήμανση αφορά την κατηγορία των ειδικών συνεργατών του Δημάρχου.

Μία μερίδα εργαζομένων που η προσφορά τους αποδεικνύεται και βαθμολογείτε καθημερινά από όλους μας. Απαραίτητη η παρουσία τους στην θητεία του Δημάρχου αλλά και των Αντιδημάρχων, συμβούλων και κοινού σε ότι χρειασθεί.

Η θητεία τους όμως, έχει ημερομηνία λήξης με αυτήν του Δημάρχου που τους προσέλαβε.

Αναγνωρίζοντας την προσφορά τους αλλά και το αίτημα τους να δημιουργηθούν καλύτερες προοπτικές στην σχέση εργασίας που έχουν με το Δήμο θα παρακαλούσα θερμά να εξετάσετε και την δική μας σχετική πρόταση σύμφωνα με την οποία ο κάθε Δήμαρχος θα μπορεί να έχει το δικαίωμα να τροποποιεί την εργασιακή σχέση των συνεργατών του από ορισμένου σε αορίστου χρόνου.

Έτσι μετά από δική του αξιολόγηση, όσοι ειδικοί συνεργάτες κρίνονται ικανοί στον τομέα τους και να ωφελούνται με μία τέτοια απόφαση.

Κατ'αυτόν τον τρόπο δίνεται η ευκαιρία σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων στο πανελλήνιο να μπορούν απερίσπαστα να προσφέρουν έργο κοντά στον εκάστοτε Δήμαρχο εφαρμόζοντας την πείρα και την γνώση που έχουν αποκτήσει με τον καιρό, έχοντας παράλληλα και την απαιτούμενη συνέχεια στην πορεία του Δήμου.

Κάτι ανάλογο θα μπορούσε ακόμη να συμβεί και με τους συνεργάτες των προέδρων των ΤΕΔΚ κάθε νομού.

Η δεύτερη πρόταση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μία πρόταση - αναγνώρισης

Αφορά τους εκάστοτε Αντιδημάρχους με διάρκεια θητείας 8 ετών.

Προτείνουμε λοιπόν, για κάθε δημοτικό σύμβουλο που διατελεί 8 χρόνια θητείας στο Δήμο όπως και οι Δήμαρχοι, ανεξάρτητα από την χρονική περίοδο που χρημάτισε στην θέση αυτή, να θεσπιστεί από εσάς ένα συμβολικό χρηματικό ποσό συνταξιοδότησης του που θα δίδεται τιμής ένεκεν στα χρόνια αγώνων και προσφοράς του στα κοινά του Δήμου του. Το αυτό να ισχύσει και στα Δημοτικά Διαμερίσματα, αφού υπάρχουν ανήσυχοι Πρόεδροι Τοπικών Συμβουλίων και αρκετά περιθωριοποιημένοι, οι οποίοι θα ικανοποιηθούν ιδιαίτερα εάν ελάμβαναν τιμής ένεκεν ανάλογο συμβολικό ποσό κατά την διάρκεια της θητείας τους ή στην συνταξιοδότηση τους.

Σημασία δεν έχει η αξία του ποσού, αλλά η αναγνώριση στο πρόσωπο κάθε Αντιδημάρχου και των Προέδρων των Τοπικών Συμβουλίων σε ότι πάσχισε όλα αυτά τα χρόνια παράλληλα ή όχι με την προσωπική του εργασία.

Φαντασθείτε τον ιδιαίτερα ευεργετικό προς την κυβέρνηση σας, αντίκτυπο που θα είχε μία τέτοια απόφαση.

Από τη μία δίνοντας το ερέθισμα σε καθέναν από τους προαναφερθέντες (ειδ.συνεργάτες, Αντιδημάρχους) να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους για να τύχουν της θετικής αξιολόγησης οι πρώτοι και της επανεκλογής οι δεύτεροι και από την άλλη όλο αυτό να αποβαίνει προς όφελος των πολιτών του κάθε Δήμου.

Κύριε Υπουργέ, δεν έπαψα ποτέ να οραματίζομαι, να επιμένω, να διεκδικώ σε οτιδήποτε αφορά το κοινωνικό σύνολο.

Δεν παύω να πιστεύω αλλά και να ελπίζω στο δικό σας θετικό ενδιαφέρον.

Περιμένω να δώσετε την πρέπουσα προσοχή στα ζητήματα που σας έθεσα παραπάνω, ζητώντας να αποφασίσετε και να μας ενημερώσετε το ταχύτερο δυνατόν

Με ιδιαίτερη εκτίμηση

Ο

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΔ/ΧΟΥ

& ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΠΕΤΡΑΚΟΓΛΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ

Πρωτοβουλία του Beppe Grillo

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!!!!!!!!!!!
Από την ομάδα του Beppe Grillo ξεκινάει μία καινούρια πρωτοβουλία..(η προηγούμενη ήταν για το κόστος των επαναφορτιζόμενων τηλεφωνικών καρτών...με καταπληκτικά αποτελέσματα !!!!!!!!!!) η δοκιμή δεν κοστίζει τίποτα...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΕΝΖΙΝΗ ΣΤΗ ΜΙΣΗ ΤΙΜΗ;
Και στην περίπτωση που δεν έχεις αυτοκίνητο, σε παρακαλούμε να προωθήσεις το μήνυμα σε φίλους σου.
Βενζίνη στη μισή τιμή; Ας κάνουμε κάτι.
Μάθαμε για μία κοινή ενέργεια που μπορούμε να ασκήσουμε πίεση στις μεγάλες εταιρείες πετρελαίου.
Ακούμε τον τελευταίο καιρό ότι η βενζίνη θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο και θα φτάσει έως 1,50 ευρώ το λίτρο.
ΜΑΖΙ μπορούμε να μειώσουμε την τιμή κινούμενοι μαζί με εξυπνάδα και αλληλεγγύη.
Μα πως;
Το σύνθημα είναι: «Χτυπήστε το πορτοφόλι των εταιρειών βενζίνης και αφήστε τους μόνους τους».
Σκεφτήκαμε να ορίσουμε μία συγκεκριμένη μέρα που δεν θα αγοράζαμε βενζίνη, πράγμα που έκανε τις εταιρείες να γελάσουν, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι τα ρεζερβουάρ θα ήταν γεμάτα από την προηγούμενη ημέρα.
Η επόμενη σκέψη δεν νομίζω να τους κάνει να γελάσουν τόσο..!
Οι ιδιοκτήτες πετρελαιοπηγών και ο OPEC μας έκανε ν α πιστέψουμε ότι η τιμή του 0,95 και 1 ευρώ για κάθε λίτρο είναι μία καλή τιμή, μα εμείς θα τους πείσουμε ότι υπάρχουν και τιμές πιο λογικές.
Οι καταναλωτές μπορούνε να επηρεάσουν σημαντικά τις πολιτικές των εταιρειών:
Πρέπει απλώς να χρησιμοποιήσουμε την δύναμη που έχουμε.
Η πρόταση είναι να μην καταναλώσουμε βενζίνη από τις δύο μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου την SHELL και την ESSO μέχρι το τέλος του χρόνου, που ούτως ή άλλως είναι μία εταιρεία.
Εάν δεν πουλήσουν καθόλου βενζίνη (ή πουλήσουν πολύ λιγότερη) θα αναγκαστούν να μειώσουν τις τιμές.
Και όταν αυτές οι δύο εταιρείες μειώσουν τις τιμές οι υπόλοιπες θα προσαρμοστούν.
Για να τα καταφέρουμε πρέπει να είμαστε εκατομμύρια οι ΟΧΙ πελάτες της SHELL και της ESSO σε όλο τον κόσμο.
Αυτό το μήνυμα προέρχεται από την Γαλλία και στάλθηκε από περίπου τριάντα άτομα, αν αυτοί το προωθήσουν σε δέκα φίλους αμέσως γίνονται τριακόσια και αν αυτοί κάνουν το ίδιο θα γίνουν τρεις χιλιάδες, κ.ο.κ.
Αν κινηθούμε γρήγορα θα καταφέρουμε να φτάσουμε αριθμούς πολύ μεγάλους και ικανοποιητικούς, γι' αυτό στείλε το μήνυμα σε δέκα φίλους σου ζητώντας τους να το προωθήσουν με τον ίδιο τρόπο.
Κάνοντας το αυτό, το βέβαιο είναι ότι δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, δεν είναι έτσι?
Ποιος ενδιαφέρεται για τα κουπόνια και τα μικρό δωράκια που κατά καιρούς μας κάνουν αυτές οι εταιρείες;
Κουράγιο, ας κινηθούμε.!!!!!

***********

Υπέρ του Γιώργου Παπανδρέου

Πολιτική δήλωση του Ντίνου Χαριτόπουλου

Στηρίζω τον Γιώργο Παπανδρέου επειδή στο πρόσωπό του αναγνωρίζω ιδιότητες, στάσεις, συμπεριφορές και πολιτικές που θεωρώ εξαιρετικά και μοναδικά χαρακτηριστικά για έναν ηγέτη δημοκρατικού σοσιαλιστικού κόμματος μακράς πνοής:

•  Διακρίνεται από σεμνότητα ,πολιτικό ήθος και ηθική.

•  Λειτουργεί δημοκρατικά και με ειλικρίνεια

•  Έχει συγκροτημένες και ολοκληρωμένες προγραμματικές ιδεολογικές αρχές.

•  Διαθέτει όραμα για την κοινωνία του 21 ου αιώνα.

•  Πέτυχε να κερδίσει πανευρωπαϊκή και παγκόσμια αναγνώριση.

•  Εγγυάται την προοπτική αναγέννησης του ΠΑΣΟΚ και της Ελλάδας.

•  Ενώνει αντί να διχάζει, συνθέτει αντί να διαιρεί.

•  Έχει μεγάλη εμπειρία, είναι εργατικός ,μεθοδικός και αποτελεσματικός,

•  Είναι σταθερός σε θέσεις αρχές και αξίες

•  Έχει πρωτοποριακές ιδέες, είναι υπέρ των καινοτομιών και δεν διστάζει να τολμήσει

•  Δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος ούτε το ατομικό του συμφέρον όταν πρόκειται για την πρόοδο και για το καλό του συνόλου.

Ταυτίζομαι με το νέο ήθος που κομίζει ο Γιώργος Παπανδρέου στην πολιτική ζωή της χώρας. Ο Γιώργος Παπανδρέου διάλεξε τον δύσκολο δρόμο της αλλαγής, της σταδιακής επιστροφής του κινήματος στις ρίζες τους, της συνέπειας στην αλήθεια. Πήρε στην πλάτη του τα λάθη του 2004, επέβαλε μια στροφή στο ΠΑΣΟΚ σε πιο προοδευτικές θέσεις, διαδικασίες και οράματα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου απευθύνεται στον καλύτερο εαυτό μας. Αυτόν που σκέφτεται, απαιτεί, αγωνίζεται και δεν ανέχεται την αδικία.

Ο αγώνας του είναι αγώνας αξιών και συναισθήματος, είναι αγώνας ανάκτησης της αξιοπιστίας της πολιτικής κόντρα στον κυνισμό, την παραπλάνηση, την μιζέρια της επικοινωνιακής δημαγωγίας.

Πιστεύω ακράδαντα ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ο μόνος σύγχρονος πολιτικός που μπορεί να εγγυηθεί την πορεία του κινήματος και της χώρας προς το μέλλον.

Προτείνω σ' όλα τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ να συστρατευθούν γύρω από τον ηγέτη της Δημοκρατικής Παράταξης γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει ολοκληρώσει την πολιτική του πορεία. Μόλις τώρα την ξεκινά.

Ντίνος Χαριτόπουλος

Πρώην Δήμαρχος Σαπών

Λέτα Σκεύη

H διοικηση της Ελληνικης Ραδιοφωνιας Τηλεορασης, ανακοινωσε με περηφανια την συμφωνια της με τις 2 κατα τεκμηριο κορυφαιες Ελληνικες ποδοσφαιρικες ομαδες, τον Ολυμπιακο και τον Παναθηναικο, για την εξασφαλιση των τηλεοπτικων τους δικαιωματων. Ο Ολυμπιακος συμφωνησε στα 14,5 εκατομμυρια Ευρω για την περιοδο 2006-2008, ενω ο Παναθηναικος (συμφωνα με δημοσιογραφικες πηγες) στα 16 εκατομμυρια Ευρω για το διαστημα 2007-2010. Η ειδηση μαλιστα επικοινωνηθηκε απο τους κρατικους τηλεοπτικους & ραδιοφωνικους σταθμους ως ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ της ΕΡΤ & απαρχη μιας νεας εποχης για το αθλητικο τμημα της.


Τι σημαινει αυτο για σενα αγαπητε Ελληνα πολιτη, ποδοσφαιροφιλε η μη?


Σημαινει ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ οτι καλεισαι να ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ 30,5 εκατομμυρια Ευρω (και κατι ψιλα), ητοι 10,4 δις δραχμουλες , στην επομενη 3ετια. Λεφτα τα οποια η (ηδη υπερχρεωμενη απο υπεραριθμο προσωπικο κ τηλεοπτικα πανηγυρακια) ΕΡΤ δεν υπαρχει περιπτωση να βρει απο αλλους πορους, πλην των μηνιαιων εισφορων σου!!


Την στιγμη που ο Α LPHA (ιδιωτικος σταθμος με πληρως οργανωμενο τμημα πωλησης διαφημιστικου χρονου) καταφερε φετος να εισπραξει λιγοτερα απο 2,3 εκατομμυρια Ευρω για τα αντιστοιχα παιχνιδια του Ολυμπιακου (περιπου 145.000 Ευρω ανα παιχνιδι), η ΕΡΤ καλειται να εισπραξει τα υπερτριπλασια απλα για να μην ζημιωθει!!! Δηλαδη 485.000 Ευρω ανα αναμετάδοση, κατι πρακτικως αδύνατον με βαση το κοστος μοναδας του τηλεοπτικου χρονου + την διαρκεια της αναμεταδοσης. Τα ιδια φυσικα θα ισχυσουν και για το πακετο του Παναθηναικου.


Σημειωτεον οτι ο ανταγωνιστης της ΕΡΤ στα δικαιωματα του Ολυμπιακου ( ALPHA ) προσεφερε λιγοτερα απο 5 εκατομμυρια Ευρω....με αλλα λογια, η ΕΡΤ προσεφερε 45% περισσοτερα απο τον ανταγωνιστη, χωρις ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΡΟΦΑΝΗ ΛΟΓΟ για την μεγαλη αυτη διαφορα....


Η φραση-κλισε "κοινωνικη προκληση" σε περιοδους ανεχειας & ανεργειας, μαλλον ωχρια...


Ο κ. Παναγοπουλος - προεδρος/τσαρος/αυτοκρατωρ της ΕΡΤ- δηλωσε οτι ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ για τις αντιδρασεις των πολιτων (βλ. εμμεσων μισθοδοτων) και οτι "το σχεδιο ανατασης της ΕΡΤ θα προχωρησει με καθε κοστος!"


Καθε κοστος λοιπον? ΝΟ PROBLEM mister . Γιατι εγω ΔΕΝ προτιθεμαι να χρηματοδοτησω το γαιτανακι δημοσιων σχεσεων σας αγαπητε κυριε Τζεγκις Χαν-καναλαρχη. ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΛΗΡΩΝΩ ΣΥΝΔΡΟΜΗ:


Η διαδικασία που μπορεί κάποιος να ακολουθήσει για να ΜΗΝ πληρώνει την ΕΡΤ μέσω λογαριασμού της ΔΕΗ έχει να κάνει με την άρνηση αναγνώρισης χρέους. Δηλαδή: εάν κάποιος σου χρεώνει μια υπηρεσία ή ένα προϊόν που εσύ δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις ( π.χ. τηλεοπτικό πρόγραμμα) μαζί με μια υπηρεσία που αποδέχεσαι και χρησιμοποιείς (π.χ. ηλεκτρικό ρεύμα) με ένα ενιαίο τιμολόγιο, λογαριασμό ή οτιδήποτε μπορείς να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ να πληρώσεις ΜΟΝΟ το δεύτερο. Σε περίπτωση που ο πιστωτής δεν δεχτεί την πληρωμή, πηγαίνεις στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και ΚΑΤΑΘΕΤΕΙΣ μόνο το ΠΟΣΟ της υπηρεσίας που αποδέχεσαι (ηλεκτρικό ρεύμα) και όχι το υπόλοιπο. Το ΤΠκΔ ενημερώνει τον πιστωτή για την κατάθεσή σας και αυτός δεν έχει πλέον δικαίωμα να απαιτεί αυτά τα χρήματα (οπότε και να σου κόψει το ρεύμα). Το υπόλοιπο ποσό ΜΠΟΡΕΙ να το διεκδικήσει δικαστικά!

ΚΙ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ.

ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΑ «ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ» ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ.

ΕΝΑ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ και ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ!


ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ. ΚΟΦΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΝΑ ΣΤΡΩΣΟΥΝ.....ΝΑ ΔΩ ΜΕΤΑ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΤΑΣΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ ΦΟΥΚΑΡΑ .

• ΣΤΕΙΛΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΙΣ ΛΙΣΤΑΣ ΣΟΥ.
• ΜΗ ΤΟ ΚΡΑΤΑΣ ...

Αλεξανδρούπολη 05/09/2007

Την Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2007 ο Υποψήφιος Βουλευτής Έβρου της Νέας Δημοκρατίας κος Αντώνης Βαμβακερός, συνεχίζοντας την επικοινωνία που έχει εδώ και πολλά χρόνια με τους Εβρίτες, θα επισκεφτεί τον Δήμο Ορφέα.

Θα συναντηθεί με την Δήμαρχο Ορφέα, με τον οποίο θα συζητήσει τα προβλήματα του Δήμου του καθώς και τα αιτήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που χρειάζονται δυναμική συμπαράσταση για την προώθηση τους στο Κέντρο.

Στη συνέχεια ο κος Βαμβακερός θα επισκεφθεί τα χωριά και τους Οικισμούς του Δήμου Ορφέα ( Αμόριο, Κυριακή, Μάνδρα, Μαυροκκλήσι, Κόρυμβος, Μικρό Δέρειο, Γονικό, Μεγάλο Δέρειο, Ρούσσα, Σιδηροχώρι, Πρωτοκκλήσι, Αγριάνη) όπου θα έρθει σε επαφή με τους Δημότες, θα ακούσει τα προβλήματα που τους απασχολούν και θα τους διαβεβαιώσει για μια ακόμα φορά ότι ήταν, είναι και θα είναι δυναμικά δίπλα τους από όποια θέση αυτοί επιλέξουν.

Από το Γραφείο Τύπου

******

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

3 Σεπτέμβρη 2007

ΟΙ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΕΙΔΙΚΩΝ

ΕΙΝΑΙ ΚΛΟΠΗ ΓΝΩΣΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΜΟΥ

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ 200.000 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΠΥΡΟΠΑΘΩΝ Η ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ Η ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ Η ΜΟΝΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗ

Ποτέ και σε καμιά χώρα δεν υπήρξε τόσο χυδαία κλοπή της διανοητικής και πολιτικής παραγωγής ενός προσώπου. Είναι γνωστό ότι από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ υπήρχε συκοφάντηση, απαγόρευση της δημόσιας έκφρασης τους στην αρχή και κλοπή ιδιοποίηση και εκφυλισμός στο δεύτερο στάδιο των απόψεων μου από την κομματική νομενκλατούρα και τους εκπροσώπους της.

Αυτό όμως που συνέβη χθες στον Πύργο Ηλείας είναι πρωτόγνωρο και κακόγουστο. Αποτελεί ύβρη στο πνεύμα του τόπου, στο πνεύμα της Ολυμπίας.

Κανείς δεν θα ήθελε οι ιδέες, οι προτάσεις, η αγάπη του για ένα τόπο να γίνονται προεκλογικό πυροτέχνημα μιας νομενκλατούρας διαμέσου μιας ολοκληρωτικού τύπου κλοπής τους και μάλιστα μπροστά στο δράμα των ανθρώπων μιας περιοχής που έμεινε επί δεκαετίες εγκαταλειμμένη και ανοχύρωτη.

Αυτά που προτάθηκαν δεν αποτελούν προϊόν εργασίας, προσπάθεια κόπου ειδικών όπως ειπώθηκε αλλά κλοπή της πρότασής μου για την ανάπτυξη της Πελοποννήσου που διατυπώθηκε στην Τρίπολη το 1999 και περιλαμβάνεται και στο βιβλίο μου «Ελληνική ποιότητα και Ανάπτυξη - Η νέα συμμαχία». Αποτελούν επίσης κλοπές των βιβλίων μου «Πόλεων και τόπου παιδεία» και «Αγροφιλία - Αγροτική Αναγέννηση - Νέα Αγροτικότητα».

Στην αρχαία Ολυμπία τιμούσαν τους παραγωγούς ιδεών και θεωρούσαν τιμή για τους ίδιους να αναφέρονται στις πηγές των προτάσεών τους. Στον Πύργο δεν υπήρξε αυτός ο πολιτισμός. Η μόνη πράξη πλέον που μπορεί να τους νομιμοποιήσει για την κλοπή είναι η κατάθεση 200.000 Ευρώ στο Ειδικό ταμείο για τους πυροπαθείς ή το ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων ή αυτό για την ολοκλήρωση του Ναού του Αγ. Ευγενίου της Ρωμανίας της νέας πόλης στην Θράκη η δημιουργία της οποίας υπονομεύθηκε και ακυρώθηκε.

Ο νέος πολιτικός κύκλος απαιτεί κατ' αρχήν ένα νέο πολιτικό ήθος και όχι αυτό που χαρακτηρίζει τις αποτυχημένες νομενκλατούρες της μεταπολίτευσης που δυστυχώς είναι πολλές.

Τέλος επαναφέρω την διατυπωθείσα προ ημερών πρότασή μου για την διοργάνωση από τους Νομάρχες και Δημάρχους της Πελοποννήσου μιας ΑΓΟΡΑΣ διαλόγου και προτάσεων για τον ρόλο της Πελοποννήσου στην Μεσόγειο και την Ευρώπη τον νέο αιώνα, ώστε να υπάρξει στη χώρα μας η πολιτική ως πρόβλεψη, ως πρόγραμμα και όχι ως έκτακτη ανάγκη και πυροτεχνήματα.

*********

Ανοιχτό διαγωνισμό για την ανάθεση του έργου «Σχολή Αστυφυλάκων Διδυμοτείχου Έβρου-Ανέγερση νέου κτίσματος αιθουσών αυτοάμυνας-αιθουσών σκοπευτηρίου» προκήρυξε η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Έβρου.

Το έργο έχει προϋπολογισμό 4.100.000 ευρώ, χρηματοδοτείται από την ΣΑΕ031, ενώ ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στις 25 Σεπτεμβρίου 2007.

Αφορά την ανέγερση κτίσματος, αιθουσών εκμάθησης αυτοάμυνας-γυμναστηρίου, σκοπευτηρίων και αιθουσών συνεδριάσεων-διαλέξεων στη σχολή Αστυφυλάκων Διδυμοτείχου.

Σκοπός του έργου είναι η παροχή δυνατοτήτων εκπαίδευσης με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, καθώς και η κάλυψη των αναγκών της σχολής, όσον αφορά την εκγύμναση των φοιτητών και την εκμάθηση σκοποβολής και αυτοάμυνας κατά τους χειμερινούς μήνες, όπου είναι αδύνατη η διεξαγωγή μαθημάτων στην ύπαιθρο.

Η συνολική επιφάνεια του κτιρίου θα είναι 3.158,10 μ2 και θα αποτελείται από υπόγειο και ισόγειο. Το υπόγειο θα περιλαμβάνει αποθηκευτικούς χώρους, ενώ το ισόγειο θα αποτελείται από δυο αίθουσες αυτοάμυνας, δύο κλειστά σκοπευτήρια, αίθουσα σεμιναρίων - θεωρητικής εκπαίδευσης, αποδυτήρια και λοιπούς βοηθητικούς χώρους.

Τέλος, στο έργο αυτό περιλαμβάνεται και η κατασκευή ενός τοίχου αντιστήριξης στην ανατολική πλευρά του οικοπέδου, όπου μελλοντικά θα κατασκευαστεί η νέα πτέρυγα στέγασης, με την οποία και θα ολοκληρωθούν οι εγκαταστάσεις της σχολής.

«Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό έργο, η μελέτη του οποίου συντάχθηκε εξ ολοκλήρου από την Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχίας Έβρου. Με την ανέγερση των νέων αυτών αιθουσών αναβαθμίζονται οι κτιριακές υποδομές της Σχολής Αστυφυλάκων Διδυμοτείχου και παράλληλα αναβαθμίζεται και το εκπαιδευτικό έργο που προσφέρει. » αναφέρει σε σχετική δήλωσή του ο Νομάρχης Έβρου Νικόλαος Ζαμπουνίδης

*********

ΕΚΚΛΗΣΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ

Ύστερα από τις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν την Ελλάδα τις τελευταίες μέρες και συνεχίζουν να μαίνονται σε διάφορα μέτωπα, έγινε ολοφάνερο πόσο ανοχύρωτη είναι η Χώρα μας έναντι των οργανωμένων συμφερόντων που την πυρπολούν, της αμέλειας ορισμένων συμπολιτών μας που γίνονται πρόξενοι των πυρκαγιών αλλά και οι τεράστιες ευθύνες της Πολιτείας που έχασε τον έλεγχο της πυροπροστασίας. Ο δασικός πλούτος της Χώρας πρέπει να προστατευτεί όχι μόνο από την Πολιτεία, που ενδεχομένως βλέπει την προστασία του ως μια γραφειοκρατική διαδικασία ή ακόμη χειρότερα σε ορισμένες περιπτώσεις ως μια εμπορική συναλλαγή, αλλά και από τους ίδιους τους πολίτες της, οι οποίοι οφείλουν να μη μείνουν αδιάφοροι όταν η φωτιά χτυπά την πόρτα τους.

Οι θάνατοι συνανθρώπων μας κατά την εξέλιξη των πυρκαγιών σε Πελοπόννησο και Εύβοια και η ανάπτυξή τους σε μέτωπο εκατοντάδων χιλιομέτρων έδειξαν πόσο απαραίτητη είναι η δημιουργία ομάδων που όχι μόνο θα εκπαιδευτούν για αντιμετωπίζουν τέτοιες έκτακτες καταστάσεις αλλά και θα κινητοποιήσουν την κοινωνία, ώστε να ευαισθητοποιηθεί και να συμμετάσχει σε μια μαζική λαϊκή αυτοάμυνα που θα αντιμετωπίσει την παθητικότητα και την αδιαφορία για όσα συμβαίνουν στο κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον και θα διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες ζωής στα χωριά και τις πόλεις αλλά και έξω στη φύση.

Η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι μια θεωρητική υπόθεση. Χρειάζεται χέρια, χρειάζεται φωνή, χρειάζεται συνείδηση αλλά κυρίως χρειάζεται πολιτική βούληση. Όσον κι αν επιθυμούμε να αποφύγουμε την κριτική προς τις ακολουθούμενες πολιτικές για τα δάση, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε ότι τασσόμαστε αποφασιστικά εναντίον της εμπορευματοποίησης του φυσικού περιβάλλοντος και υπέρ της διατήρησης της συνταγματικής προστασίας των δασών και δασικών εκτάσεων, ώστε να μην αλλάξουν το φυσικό τους προορισμό και την λειτουργία τους ως θεμελιωδών τμημάτων του οικοσυστήματος και αυτό διότι είναι δώρο - άδωρο από τη μια να δημιουργούνται ομάδες προστασίας του δάσους και από την άλλη να ακυρώνεται η προσπάθειά τους μέσα από ορισμένες δασοκτόνες πολιτικές.

Με βάση τις παραπάνω σκέψεις, εμείς που υπογράφουμε την έκκληση αυτή, ανεξάρτητα από τις επιμέρους αντιλήψεις μας για τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα, καλούμε τους πολίτες του Έβρου, στους οποίους συμπεριλαμβάνουμε και εμάς τους ίδιους, ώστε μετά τη διενέργεια των εκλογών να συγκροτήσουμε εθελοντικές ομάδες που θα εκπαιδευτούν μέσα στο χειμώνα για να συμβάλουν στην πυροπροστασία, τη δασοπυρόσβεση και σε άλλες έκτακτες ανάγκες κατά την επόμενη αντιπυρική περίοδο. Η έκκλησή μας αυτή αποτελεί μια προσπάθεια δημιουργίας σημείου αναφοράς, ώστε οι ομάδες που θα δημιουργηθούν να έχουν τη δυνατότητα του μεταξύ τους συντονισμού. Θεωρούμε ότι η ενεργοποίηση της κοινωνίας για εξειδικευμένα θέματα αποτελεί, στη σημερινή συγκυρία, ένα σημαντικό βήμα για την αφύπνιση των πολιτών και τη διεκδίκηση καλύτερων όρων ζωής. Πιστεύουμε ότι η συγκρότηση εθελοντικών ομάδων, που θα διατηρήσουν την εσωτερική τους αυτονομία και αυτοδιοίκηση με βάση τη γειτονιά, το χωριό, την παρέα ή σε άλλη βάση που δεν μπορεί σήμερα να προβλεφθεί, αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα αναζωογόνησης της κοινωνίας μας.

Αλεξανδρούπολη 3 -9-07

Τηλέφωνα και e - mail επικοινωνίας:

Ανδρέας Αντύπας ? 6977313272 , advocate@otenet.gr

Γιώργος Ρουμελιώτης ? 6974809094 , g - roumel @ otenet . gr

ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΟΥ ΑΦΗΣΑΤΕ ΣΕ ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΧΕΡΙΑ

  Έλα να πάμε μια βόλτα στα καμένα

σε όμορφα χωριά χτικιά μουτζουρωμένα.

Έλα να δεις τον τόπο που αγαπάω

και να πονέσεις όπως και εγώ πονάω.

Έλα να δεις τα δάση στοιχειωμένα

και τα χωράφια μας με κάρβουνα σπαρμένα.

Πάμε να δεις τις εκκλησιές καμένες

και των Αγίων τις εικόνες μαυρισμένες.

Πάμε να δεις σημαίες στα μπαλκόνια

γυμνά κορμιά καρβουνιασμένα σε αλώνια.

Την εποχή του τρύγου με δρεπάνι

βγήκε ο Χάρος στον τόπο μου σεργιάνι.

Έλα να δεις της μάνας μου το μνήμα

μάρμαρο μαύρο και ποιος θα γράψει ποίημα.

Χιλιάδες χρόνια στο Άγιο λείψανο της

την φλόγα της να προσκυνά η ανθρωπότης.

Κοίτα αμίλητη και μη δακρύσεις

σκύψε το χώμα μόνο να φιλήσεις.

Και απ' το φιλί σου δέντρο να φυτρώσει

κάντο για μένα πριν ο τόπος μαραζώσει.

ΗΛΙΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

28/8/2007

Οι καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων ημερών και οι συνέπειές τους συνιστούν μια κρίση χωρίς προηγούμενο για την Ελλάδα μας. Η καταστροφή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη λόγω της τραγικής απώλειας ανθρώπινων ζωών και τον ξεριζωμό εκατοντάδων συνάνθρωπων μας.

Νιώθουμε θλίψη και οργή που η πατρίδα μας δέχεται αυτό το μεγάλο πλήγμα των πυρκαγιών. Εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας σε όλους τους συμπατριώτες μας που δοκιμάζονται μ' αυτόν τον τρόπο και είναι αναγκασμένοι να πορευτούν στο Γολγοθά της επόμενης μέρας. Ευχόμαστε η πολιτεία τουλάχιστον να κερδίσει τη μάχη για την ανακούφιση όλων αυτών των ανθρώπων και να απαλύνει όλες τους τις πληγές.

Ως δημοτική παράταξη «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ» του Δήμου Σουφλίου προτείνουμε:

•  Ως Δήμος Σουφλίου να εκδώσουμε ψήφισμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης για τους πυρόπληκτους και πληγέντες συμπατριώτες μας.

•  Να προσφέρουμε ως μια μικρή ένδειξη συμπαράστασης την σημερινή αποζημίωση των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου σε ειδικό καταθετικό λογαριασμό αρωγής για τους πληγέντες.

•  Να αναβάλουμε τις πολιτιστικές εκδηλώσεις ως Δήμος (αν προτίθεται η δημοτική αρχή να πραγματοποιήσει στο επόμενο χρονικό διάστημα) ως ένδειξη σεβασμού σε όσους και όσα χάθηκαν και τα χρήματα που θα διετίθεντο στις εκδηλώσεις είτε να κατατεθούν σε ειδικό λογαριασμό αρωγής είτε να γίνει με αυτά προμήθεια αγαθών και φαρμάκων πρώτης ανάγκης για τους πληγέντες συνανθρώπους μας στις δοκιμασμένες περιοχές της πατρίδας μας.

•  Να πρωτοστατήσουμε ως δήμος στη συλλογή αγαθών αρωγής πρώτης ανάγκης (τροφίμων κ.λ.π) για τους πυρόπληκτους συμπατριώτες μας, είτε μόνοι μας είτε σε συνεργασία με άλλους δήμους του νομού μας.

•  Προτείνουμε η Δήμαρχος να έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τους Δημάρχους των πλέον πληγέντων περιοχών για την προσφορά επιπλέον βοήθειας στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας που έχουμε ως Δήμος Σουφλίου.

Χαράλαμπος Γ. Αλατζιάς

Δημοτικός Σύμβουλος Σουφλίου

Φάνης Μαλκίδης

Δικαίωμα στη δυναμική μνήμη

Το Ποντιακό, το Θρακικό, το Ιωνικό ζήτημα, γενικότερα ο Ελληνισμός της Ανατολής και η ιστορική του πορεία από την αρχαιότητα μέχρι τη βίαιη εκρίζωσή του, δεν αποτελεί ένα ευκαιριακό θέμα. Δεν αποτελεί δηλαδή ένα θέμα της επικαιρότητας, εφήμερο και κυρίως προεκλογικό. Είναι ένα ζωντανό ζήτημα, με ιδιαίτερες αναφορές στο πεδίο της δυναμικής μνήμης που καθημερινά εμπλουτίζεται. Ειδικότερα, με δεδομένη την κατάσταση που υπήρξε στο προσφυγικό ζήτημα στην Ελλάδα από το 1922 μέχρι σήμερα, σε ότι έχει σχέση πορεία της αποκατάστασης, της λεηλατημένης προσφυγικής περιουσίας και εν τέλει της γενικότερης αντιμετώπισης των προσφύγων φτάσαμε στο επίπεδο, όπου μέχρι πρόσφατα οι πρόσφυγες Πόντιοι και μη, ήταν γνωστοί για τους χορούς και τα τραγούδια τους και φυσικά για τα «ανέκδοτα». Όλα αυτά μέχρι πολύ πρόσφατα όταν το δικαίωμα στη μνήμη προβλήθηκε ως κεντρικό αίτημα, μαζί με το δικαίωμα στη γνώση, στην ιστορία, στην αναφορά στην ιδιαίτερη πατρίδα μας, παράλληλα με το ζητούμενο της αναγνώρισης της γενοκτονίας. Αυτή που διάφορους, εν πολλοίς γνωστούς λόγους οι οποίοι σχετίζονται με τις εγχώριες και ξένες πολυποίκιλες δεσμεύσεις και συμφέροντα, δεν προχώρησε. Η σύναξη της ποντιακής νεολαίας και γενικότερα των νέων προσφυγικής καταγωγής 3 ης και 4 ης γενιάς δεν πρέπει να μείνει μόνο στα γνωστά. Δηλαδή χορούς και τραγούδια. Δεν πρέπει να μείνει στις διαπιστώσεις και κυρίως δεν πρέπει να περιοριστεί σε μία στατική αντιμετώπιση του Ποντιακού. Ενός θέματος, του οποίου οι διαστάσεις υπερβαίνουν κατά πολύ τη συνήθη αντιμετώπιση. Δηλαδή φολκλόρ και τελειώσαμε. Το Ποντιακό είναι πολιτισμός, θέατρο, μουσική, αρχιτεκτονική, γαστρονομία, είναι ιστορία του αρχαίου ελληνικού, βυζαντινού και νεοελληνικού πνεύματος, είναι παιδεία, είναι Πόντιοι της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, είναι Ελληνόφωνοι στον Πόντο σήμερα, είναι το μέγα ζήτημα της γενοκτονίας. Η νεολαία οφείλει να λάβει πρωτοβουλίες μεγάλες και αντάξιες της νεανικής της δυναμικής και συνάμα εφάμιλλες της καταγωγής της. Δεν αρκεί να λες ότι είσαι Πόντιος ή να χορεύεις σαν Πόντιος, ή να συγκινείσαι όταν βλέπεις την Παναγία Σουμελά, ή τον Πυρρίχιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ή να θυμάσαι την πατρίδα σου όταν η σύγχρονη ιστοριογραφία και πολλές φορές και μία πολιτική ελίτ αποπειράται να παραχαράξει την αλήθεια. Σήμερα έχει σημασία να πράττει κάποιος σαν Πόντιος αναλογιζόμενος την καταγωγή του. Με υπερηφάνεια, με αξιοπρέπεια και με αυτοσεβασμό. Απέναντι στο πλούσιο παρελθόν του και κυρίως έναντι του εφάμιλλου όπως πρέπει να είναι μέλλον του. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα περιοριστεί σε χειροκροτητή ή ακόμη χειρότερα σε απρόσωπο κομμάτι ενός άφωνου ακροατηρίου που θα στροβιλίζεται προεκλογικά και κάθε 19 η Μαΐου γύρω από καριέρες και επιδιώξεις.

Μέρος της ομιλίας του Φάνη Μαλκίδη στην Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας (Αθήνα 24 Αυγούστου 2007) κατά την παρουσίαση της έκδοσης των πρακτικών της 2ης Πανελλήνιας Συνάντηση της Ποντιακής Νεολαίας. Στα πρακτικά, τα οποία κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις των αδελφών Κυριακίδη (Θεσσαλονίκη 2007) δημοσιεύουν τις εισηγήσεις τους, για την ποντιακή διάλεκτο οι Χ. Χριστοφορίδης και Κ. Ντίνας, για τη μονή του Αγίου Ιωάννη του Βαζελώνα ο Θ. Κυριακίδης, για τις γεωπολιτικές συνθήκες στο Πόντο κατά την περίοδο εξόντωσης των χριστιανών ο Α.Καστρινάκης- Παναγόπουλος και για τις ιστορικές, πολιτικές και διεθνείς διαστάσεις της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου ο Φ. Μαλκίδης.

*********

Νέες μορφές εξαρτήσεων

Η αλματώδης ανάπτυξη και εξάπλωση των νέων τεχνολογιών, κυρίως στους τομείς των τηλεπικοινωνιών και της πληροφορικής, επηρεάζει άμεσα την καθημερινή μας ζωή. Νέα τεχνολογικά επιτεύγματα κυριαρχούν, αντικαθιστώντας τα παλαιότερα, πού κάποτε θαυμάζαμε. Αυτό δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο, αφού μέσα στην πορεία του χρόνου πάντοτε το καινούργιο αντικαθιστά το παλιό. Όμως το διαφορετικό δεν περιορίζεται πλέον στις πλούσιες δυνατότητες που οι νέες τεχνολογίες παρέχουν, αλλά εντοπίζεται στον τύπο ανθρώπου που διαμορφώνεται με τη χρήση, ή μάλλον την κατάχρησή τους.

Ο νέος τύπος ανθρώπου είναι νέος και στην ηλικία, εξ' άλλου ίδιο της νεότητας είναι εγκολπώνεται με ενθουσιασμό και ευκολότερα απ' ότι οι μεγαλύτεροι, ό,τι το νέο. Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι οι νέοι, και μάλιστα οι έφηβοι, αποτελούν το κυριώτερο target group στο οποίο στοχεύουν εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, παροχής διαδυκτιακών συνδέσεων, αλυσίδες ηλεκτρονικών εξαρτημάτων κλπ. Δυό και μόνο λέξεις αρκούν να ορίσουν τον νέο τύπο ανθρώπου: «επικοινωνία» και «πληροφορία». Αυτές είναι γι' αυτόν το σύγχρονο ευαγγέλιο: επικοινωνία με κάθε πρόσφορο τεχνολογικό μέσο και πληρο-φορία πάσης φύσεως. Η λέξη «επικοινωνία» καλύπτει ένα μεγάλο εύρος συνηθειών: από την ανταλλαγή sms μέχρι τα διαδικτυακά interactive games , από τα blogs , έως τα e - mail και τις on line κάμερες. Η «πληροφορία», με τη σειρά της, μπορεί να αφορά από τα σημαντικότερα έως τα πλέον ουτιδανά ενδιαφέροντα: επιστημονικές γνώσεις, ειδησεογραφία, ο καιρός, ταξίδια και εκδρομές, διαδυκτιακές αγορές, μαζί με τα h its της μουσικής βιομηχανίας, τις τάσεις της μόδας, τα νέα gadgets και τις λεπτομέρειες από τη ζωή των celebrities , που συμφύρονται μέσα στο θαυμαστό τεχνολογικό σύμπαν .

Οι εντυπωσιακές δυνατότητες που μας παρέχουν οι νέες τεχνολογίες σίγουρα μας ενθουσιάζουν, δεν θα πρέπει όμως να μας παραπλανούν. Η πληροφορία δεν είναι ακόμα γνώση ούτε η επικοινωνία αρκεί για να συναφθεί σχέση, συνάντηση δηλαδή και άθλημα κοινωνίας με το πρόσωπο του άλλου. Γιατί είναι λ.χ. άλλο πράγμα να βλέπω ένα ταξιδιωτικό DVD για το Παρίσι, είναι διαφορετικό να το έχω επισκεφθεί ως τουρίστας, και εντελώς άλλο είναι να ζώ και να εργάζομαι μόνιμα σ' αυτή. Κατ' αναλογίαν είναι άλλο να έχω πληροφορίες για κάποιον, διαφέρει το να τον ξέρω απλώς και βέβαια τελλείως διαφορετικό να τον γνωρίζω καλά. Πληροφορία και γνώση, επικοινωνία και σχέση, χωρίζονται από χάσμα, που μόνο μέσω του προσωπικού κόπου μπορεί να γεφυρωθεί. Όμως το να υποβληθούμε σε προσωπικό κόπο μας βγάζει από τη βόλεψή μας, απαιτεί χρόνο, και βέβαια «δεν έχει εγγυημένες αποδώσεις». Αλλά «πού καιρός για τέτοια;», οπότε δε ρισκάρουμε πιά πουθενά. Προτιμούμε τη σιγουριά της τεχνολογίας: πληροφορίες με έκταση, αλλά χωρίς βάθος και κριτική σκέψη, επικοινωνία με πολλούς μακρινούς και κατά πάντα άγνωστους (εκτός από το δικτυακό τους ψευδώνυμο). Όμως, όπως εύστοχα έχει επισημανθεί, είναι ευκολώτερο να στείλω sms για τα παιδιά στο Νταρφούρ, από το να ανεχθώ το σύζυγό μου, τα παιδιά μου, το σύντροφό μου, τον συνάδελφο στη δουλειά, με λίγα λόγια τους απολύτως συγκεκριμένους, ψηλαφητούς και με ονοματεπώνυμο πλησίον μου. Το πρώτο δεν κοστίζει παρά μόνο ένα κόμμα κάτι ευρώ. Το δεύτερο μπορεί να με στραπατσάρει.

Η κουλτούρα των νέων τεχνολογιών από τη φύση της αποστρέφεται τον κόπο, αφού αυτές γεννήθηκαν για να μας διευκολύνουν. Όμως ήδη σε Δυτική Ευρώπη και Βόρεια Αμερική, τις οποίες πασχίζουμε ασθμαίνοντας να πλησιάσουμε, έχουν δημιουργηθεί οι πρώτες κλινικές απεξάρτησης από.το internet , ενώ από χρόνια στις ίδιες κοινωνίες διοργανώνονται αγώνες ρίψεως.κινητών τηλεφώνων!

Τα παραπάνω μαρτυρούν ότι έχουμε πλέον εξαρτηθεί από το κινητό, το home cinema , τα gadgets , το ίντερνετ, αλλά και από την παλιά μας αχώριστη συνήθεια την τηλεόραση, που όπως με δηκτικότητα επισημαίνει ο στιχουργός: «δείχνει έγχρωμο τον πόνο,δίπλα σ' ένα φιλέτο τόνο». Και αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο: να συνηθίσουμε στην ισοπέδωση και στην ομοιομορφία, να πάψουμε να έχουμε κριτική σκέψη, να πάψουμε να αγαπούμε, αφού έχουμε κάνει τον έρωτα καταναλωτικό αγαθό. Με άλλα λόγια να πάψουμε να είμαστε πρόσωπα και να γίνουμε μια συντομογραφία στον ηλεκτρονι-κό/δικτυακό κόσμο.

Ένας από τους μεγάλους της εκκλησιαστικής μας παράδοσης, ο Αββάς Δωρόθεος, που αγίασε πρίν απο1600 χρόνια στην πολύπαθη Γάζα, μας προτρέπει να μην παραδώσουμε για κανένα αντάλλαγμα την ελευθερία του φρονήματός μας. Τώρα που πλησιάζει η παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών (26 η Ιουνίου) ας πάρουμε λίγο στα σοβαρά τα παραπάνω και ας σταθούμε με δέος, σεβασμό και αποφασιστικότητα απέναντη στην ιερή υπόθεση της ελευθερίας μας, πολεμώντας κάθε εξάρτηση, παλαιότερη και νεώτερη.

Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Γκουτζίνης

Ιεροκήρυξ Ιεράς Μητροπόλεως

*************

From: Maria Koutsouki [mailto:mkoutsouki@yahoo.gr]
Sent: Tuesday, June 19, 2007 11:39 AM
To: Maria Moutsou; Maria Papakonstantinou; Μαρία Γκολφινοπούλου; Αρετή Λουτριανάκη; Nάντια Μέντη; Βασω Ραγγα
Subject: ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΓΑΛΑ !

Ξέρετε ότι αν το γάλα στο χάρτινο μπουκάλι δεν πουληθεί στην καθορισμένη χρονική διάρκεια επιστρέφει στη βιομηχανία για να ανα-παστεριωθεί και να ξαναγυρίσει στο σουπερμάρκετ; Απίστευτο; Ο νόμος επιτρέπει τις μεγάλες βιομηχανίες να επαναλάβουν τη διαδικασία έως 5 φορές, κάτι που αφήνει το γάλα χωρίς γεύση και τελικά χωρίς ποιότητα και διατροφική αξία.

Όταν το γάλα φτάνει στο σουπερμάρκετ για την πώληση, φέρνει έναν αριθμό στο κάτω μέρος της συσκευασίας του. Αυτό το νούμερο είναι από το 1 έως το 5. Αρκεί να αγοράζετε γάλα που φέρει έως τον αριθμό 3, δηλαδή γάλα που έχει ανα-παστεριωθεί 2 φορές. Σας συμβουλεύουμε να μην αγοράζετε γάλα με αριθμό 4 ή 5 γιατί η ποιότητά του έχει καταστραφεί. Αν αγοράζετε κασόνι με μπουκάλια γάλα, ο ίδιος αριθμός αναγράφεται στο κάτω μέρος του, 1 έως 5. Αν έχει τον αριθμό 1 σημαίνει ότι βγαίνει από το εργοστάσιο για πρώτη φορά, αλλά αν έχει τον αριθμό 4 σημαίνει ότι έχει ήδη γυρίσει πίσω στη βιομηχανία 3 φορές.


Την επόμενη φορά που θα αγοράσετε γάλα, κοιτάξτε στον πάτο του μπουκαλιού. Μην αγοράσετε γάλατα με αριθμό 4 ή 5, ούτε ακόμα και με 3, αν είστε λεπτομερείς στις αγορές σας.

*********

Προσοχή!!!! Μια γυναίκα σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης αρπάχτηκε από 5 ανδρες, οι οποίοι σύμφωνα με τις εκθέσεις του νοσοκομείου και της
αστυνομίας, την βίασαν πριν την παρατήσουν.
Ανίκανη να θυμηθεί τα γεγονότα του βραδιού.
Δοκιμές αργότερα επιβεβαίωσαν τους επαναλαμβανόμενους βιασμούς μαζί με ίχνη Pohypnol στο αίμα της και
Progesterex ,( το οποίο είναι ουσιαστικά ένα μικρό χάπι αποστείρωσης).
Το φάρμακο χρησιμοποιείται από βιαστές στα πάρτι για να βιάζουν και
να αποστειρώνουν τα θύματά τους. Το Progesterex είναι διαθέσιμο στους
κτηνιάτρους για να αποστειρώνουν τα ζώα.
Υπάρχει η φήμη ότι το Progesterex , χρησιμοποιείται μαζί με Rohypnol , ως
φάρμακα βιασμών.
Με το Rohypnol , το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να το
ρίξουν στο ποτό του κοριτσιού. Το επόμενο πρωί, το κορίτσι δεν μπορεί να θυμηθεί τίποτα
απ' οσα πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη νύχτα.
Το Progesterex , που διαλύεται στα ποτά εξίσου εύκολα, είναι τέτοιο που το
θύμα δεν συλλαμβάνει από τον βιασμό και ο βιαστής δεν ανησυχεί μη τυχόν και κανει
τεστ πατρότητας που να τον αναγνωρίζει μήνες αργότερα...
Τα αποτελέσματα του φαρμάκου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ - είναι ΜΟΝΙΜΑ!!!
Το Progesterex σχεδιάστηκε για να αποστειρώνει τα άλογα.
Οποιοδήποτε γυναίκα το παρει ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΠΟΤΕ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ.
Οι δραστες μπορούν να πάρουν το φάρμακο αυτό από τον καθένα που είναι σε
κτηνιατρική σχολή ή σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο. Είναι πολυ εύκολο, και με
το Progesterex πρόκειται να γίνει έξαρση του σ' ολα τα πανεπιστήμια.
Πιστέψτε το ή όχι, υπάρχουν ακόμα και sites στο internet λέγοντας στους
ανθρώπους πώς να το χρησιμοποιήσουν. Παρακαλώ διαβιβάστε αυτό σε οποιοδήποτε
ξέρετε, ειδικά στα κορίτσια. Να είστε προσεκτικοί όταν είστε έξω και να μην
αφήνετε το ποτό σας αφύλακτο.
Best Regards
Nikoloviennis Sarantis
Labelling department
Bayer ΕΛΛΑΣ ABEE
Sorou 18-20 Marousi
Tel.: 210 6166321 - Fax: 210 6109100
E-mail: sarantis.nikolovienis@bayercropscience.com

*********

Επιστολή της Μαίρης Τζιβελέκη Προς

κ.κ. Βουλευτές Νομού Έβρου

3 1 Μαίου 2007

Αξιότιμε κ. Βουλευτά

Παίρνω το θάρρος να απευθυνθώ σε σας ως εκφραστή της βούλησης του λαού του ακριτικού νομού μας και με την πεποίθηση ότι σας διακρίνει ευαισθησία και οξεία αντιληπτικότητα των πραγματικών αναγκών των ανθρώπων που αξιωθήκατε να υπηρετείτε.

Το θέμα αφορά στο πρόβλημα που προέκυψε από το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, που διδάχτηκε τη σχολική περίοδο 2006-2007, αλλά και στην παιδεία γενικότερα .

Για την επιστημονική εγκυρότητα, την παιδαγωγική ορθότητα και την Συνταγματική συμβατότητα του εν λόγω εγχειριδίου, έχουν ήδη αποφανθεί οι έχοντες την κατάλληλη επιστημονική κατάρτιση, αλλά και πολλές σημαντικές προσωπικότητες της πατρίδας μας, της Ακαδημίας Αθηνών συμπεριλαμβανόμενης.

Όσο κι αν προσπαθούν μέρος των Μ.Μ.Ε. να προσδώσουν έναν τόνο γραφικότητας, με άφθονη επικάλυψη ακραίων εθνικιστικών κορωνών, δεν μπορούν να αποδυναμώσουν τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας για απόσυρση του βιβλίου .

Η δική μου αναγκαιότητα να πάρω θέση στα παραπάνω θέματα πηγάζει από την ιδιότητά μου ως μητέρας δύο παιδιών, αλλά και ως πολίτη της γωνιάς αυτής της πολύπαθης χώρας που λέγεται Ελλάδα.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα νοσεί σ' όλες τις βαθμίδες του και το γεγονός αυτό αποτελεί την αιχμή του δόρατος της κακοδαιμονίας που ταλανίζει την κοινωνία μας.

Το βλέπουμε καθημερινά στα πρόσωπα των παιδιών μας, που ενώ έπρεπε να εισπράττουν χαρά και ικανοποίηση από το σχολείο τους, νιώθουν κούραση και απογοήτευση. Έφτασε το σχολείο να είναι ΄πάρεργο΄ και η παραγωγική δουλειά να γίνεται κατά κύριο λόγο από το μεσημέρι και μετά. Την οικονομική εξόντωση των μικρομεσαίων νοικοκυριών, ακολουθεί η φυσική, σωματική και ψυχολογική, καταπόνηση των παιδιών , σε ηλικίες ευαίσθητες και δύσκολες, όπως η εφηβεία.

Τα παιδιά μας είναι το μέλλον μας και το μέλλον αυτής της χώρας.

Η πραγματικότητα της καθημερινότητας υποδαυλίζει αυτό το μέλλον.

Αφαιρούμε από τα παιδιά τη διάθεση για ζωή, το όραμα για ένα ανθρώπινο ΄αύριο΄, τη χαρά της δημιουργικότητας, την ελεύθερη σκέψη. Τα φορτώνουμε με άγχος, ανασφάλειες και στείρο, επιθετικό ανταγωνισμό.

Ο βομβαρδισμός που ποικιλότροπα υφίστανται καθημερινά με κάθε είδους αθλιότητα συνθλίβει και ισοπεδώνει την ψυχούλα τους, εκμηδενίζει την ανθρώπινη υπόστασή τους, τα μετατρέπει σε ανεγκέφαλες καταναλωτικές μονάδες.

Το θέμα της παιδείας είναι μείζων και εθνικό και η αναγκαιότητα για άμεση διακομματική και σε εθνικό επίπεδο αντιμετώπισή του πρώτη προτεραιότητα.

Χρειαζόμαστε σχολεία και πανεπιστήμια που να αποτελούν οάσεις αντίλογου στην βρώμικη ακαλαισθησία της πλειοψηφίας των Μ.Μ.Ε. και των παντός είδους μηνυμάτων που πολιορκούν τους νέους και τα παιδιά μας.

Χρειαζόμαστε βιβλία ζωντανά και αληθινά, που θα εμφυσήσουν στα παιδιά ιδανικά, οράματα, πίστη, προοπτικές. Να τα ωθήσουν να συναισθανθούν έννοιες όπως προσφορά, αυτοθυσία, ηρωισμός, καλαισθησία.... και τόσα άλλα που απαιτούνται, ώστε να αποτελέσουν τους υπεύθυνους πολίτες της επόμενης μέρας, τις ανθρώπινες αξίες που αποδίδουν νόημα και λόγο στην κάθε ύπαρξη.

Στην υπό παγκοσμιοποίηση κοινωνία που διαμορφώνεται, ο αλληλοσεβασμός των λαών, η αμοιβαία αναγνώριση και αποδοχή των ιστορικών γεγονότων και των λαθών του παρελθόντος , αποτελούν τη μοναδική εγγύηση για την ειρηνική συμβίωση στο μέλλον . Και το συγκεκριμένο βιβλίο μόνο σ' αυτήν την κατεύθυνση δεν κινείται.

Για όλα τα παραπάνω, παρακαλώ να εισηγηθείτε την απόσυρση του βιβλίου ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, τόσο σε επίπεδο Βουλής, όσο και σε κομματικό επίπεδο. Να δεσμευτείτε για την πρόθεσή σας να προωθήσετε το θέμα ΄παιδεία΄ συνολικά σε νέα βάση, μέσα σ' ένα πλαίσιο εθνικής ενότητας και υπερκομματικής ομόνοιας.

Οι καιροί είναι δύσκολοι και η αναγκαιότητα για την υπέρβαση επείγει, για τον καθένα μας ατομικά, αλλά και για όλους μας ως κοινωνικό σύνολο.

Ευχαριστώ για την υπομονή σας , προσδοκώ την κατανόηση και την ανταπόκρισή σας.

Με εκτίμηση

Μαίρη Τζιβελέκη

Πολιτικός Μηχ/κός

Φασιστικός αποκλεισμός Ιατρών από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων

Η Σ.Ε.Α.Ι.Ε. (Συντονιστική Επιτροπή Αποφοίτων Ιατρικής Εξωτερικού), καταγγέλλει την από 14/5/2007 αυθαίρετη απόφαση του Υ.Υ.Κ.Α να στερήσει από όλους τους απόφοιτους των ιατρικών σχολών ημεδαπής και αλλοδαπής- οι οποίοι έχουν ξεκινήσει τις σπουδές τους από το ακαδημαϊκό έτος 1994 και νωρίτερα- το δικαίωμα της συμμετοχής τους στη διαδικασία πλήρωσης κενών και κενούμενων θέσεων Περιφερειακών Ιατρείων και Κέντρων Υγείας (αγροτικά ιατρεία).

Μια απόφαση, η οποία βασίζεται, στην παρερμηνεία του ΦΕΚ15/13.01.2006, και την εσκεμμένα λανθασμένη ετοιμολογία των λέξεων ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ και ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ , από το Υ.Υ.Κ.Α, που ουσιαστικά στερείται οποιασδήποτε νομικής υπόστασης.

Το μόνο που πετυχαίνει με την ενέργεια αυτή το Υ.Υ.Κ.Α, είναι να παρατείνει ακόμη περισσότερο την ανεργία σε μια μεγάλη μερίδα νέων ιατρών (όταν ο χρόνος έναρξης, των περισσοτέρων ιατρικών ειδικοτήτων, υπερβαίνει κατά πολύ τα 3-5 χρόνια) και να τους στερήσει ουσιαστικά ένα μέρος από την ιατρική τους εκπαίδευση.


Παρ' όλες τις δυσμενείς συνθήκες που επικρατούν στην πλειοψηφία των Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Ιατρείων, λόγο του ελάχιστου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και του ανύπαρκτου σχεδόν εξοπλισμού, το Υ.Υ.Κ.Α θεωρεί ότι η λύση του προβλήματος θα δοθεί, αποκλείοντας παράνομα κάποιους ιατρούς, από το δικαίωμα διεκδίκησης θέσεων σε αυτά τα Κ.Υ. και Π.Ι..

Το Υ.Υ.Κ.Α υποστηρίζει, ότι αυτό που έχει την βασική προτεραιότητα του, είναι η βαρύτητα που δίνει στην δημόσια υγεία και ιδιαίτερα σε αυτή των ελλήνων πολιτών της  περιφέρειας.
Με αυτό το σκεπτικό κατέληξε στον αποκλεισμό των δικαιωματικών και νόμιμων υποψηφίων.

Στην προσπάθεια να δώσουν μια απάντηση σε αυτά, βασικά στελέχη του υπουργείου, είπαν ότι, η ύπαιθρος δεν χρήζει της προσφοράς των ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ιατρών, τους οποίους και αποκάλεσαν περιττούς. Επίσης δε, πρόσθεσαν, ότι η επεξεργασία των αιτήσεων διορισμού των ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ιατρών, αποτελούν βάρος για τους υπαλλήλους του υπουργείου!!!!!!!

Η στάση αυτή του συγκεκριμένου κατά τα άλλα  ευαίσθητου δημόσιου φορέα μπορεί μόνο να χαρακτηριστεί, αυθαίρετη, απαράδεκτη και καταχρηστική.

*************

Δελτίο τύπου - Τα τριάντα φιλιά του ήλιου Ν. Λυγερός

Όταν ο συγγραφέας γράφει τα τριάντα φιλιά του ήλιου δεν γράφει μόνο

ένα συμβατικό μυθιστόρημα ή μια ποιητική συλλογή διηγημάτων, γράφει

μια οπτική όπερα όπου η ζωγραφική πήρε τη θέση της μουσικής. Το βιβλίο

δεν είναι μια μυστική αναφορά στην πρώτη επανάσταση, μα ένα αφήγημα

σε μια από τις αναστάσεις του λαού. Όπως το βιβλίο δεν είναι παρά μόνο οι τριάντα σελίδες ενός ξεχασμένου ημερολογίου, δεν πρέπει να το αγγίξουμε

δίχως το πνεύμα του Kafka ή τη δομή του Kundera . Είναι το βιβλίο του μύθου,

της ουσίας της ιστορίας. Δεν υπάρχουν ημερομηνίες, μόνο ημέρες. Δεν

υπάρχουν επώνυμοι ,μόνο ήρωες. Δεν υπάρχουν ανώνυμοι, μόνο άνθρωποι.

Είναι η ιστορία μιας αναμενόμενης λήθης. Είναι η μνήμη μιας άγνωστης

θυσίας. Είναι τα ίχνη ενός οράματος. Κάθε πρόσωπο του βιβλίου είναι ένα

κομμάτι ενός ανύπαρκτου λαού στον οποίο χρωστάμε την ελευθερία της

σκέψης μας.

Ο συγγραφέας συνδυάζει ερωτικές με πολεμικές σκηνές δίχως να διαχωρίζει

τον πόθο από το πάθος. Οι άνθρωποι του έργου, καταδικασμένοι εις ζωή,

παλεύουν εναντίον της τύχης για να γράψουν το πεπρωμένο τους. Ο καθένας

μόνος μέσα στην ερημιά του πλήθους, βλέπει αυτό που όλοι κοιτάζουν: τον

μύθο της ιστορίας. Και ο καθένας μαζί με τους άλλους ζει την ιστορία του

μύθου. Ζούμε μαζί τους τη δύναμη του πολέμου και του έρωτα όταν κάθε

στιγμή είναι ένα κομμάτι αθανασίας. Το επικό ύφος γίνεται τρυφερή κίνηση

μέσα στη νύχτα της βαρβαρότητας. Τα τέρατα αντιστέκονται στα κτήνη για

να μη χαθεί ο άνθρωπος. Ο κλέφτης αντιπροσωπεύει το νοητικό σχήμα του

Προμηθέα. Δεν υπάρχουν τα δικαιώματα που δεν διεκδικούμε. Πρέπει να τα

κλέψουμε από τον κατακτητή. Τα φαντάσματα του αγώνα ανήκουν στο

παρελθόν αλλά όχι μόνο. Είναι τα ερείπια του άλλου αγώνα. Πόσες ήττες για

μια νίκη; Πόσες θυσίες για μια ζωή; Πόσοι θάνατοι για ένα όραμα;

Αν ο συγγραφέας επικεντρώνεται στην πρώτη επανάσταση, δεν είναι για τη

θυσία μα για το έργο της. Οι τότε αγωνιστές ήξεραν πριν δώσουν την πρώτη

μάχη ποιο θα ήταν το τέλος τους. Ήξεραν ότι η αντίσταση ήταν πρόωρη.

Ήξεραν όμως ότι πρέπει να γίνει, όχι για να νικήσουν μα για να χάσουν, όχι

για να δοξαστούν μα για να ξεχαστούν. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να σωθεί

ο μύθος. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος για τους καταδικασμένους. Διότι δίχως

σταύρωση δεν θα υπήρχε ανάσταση.

Το βιβλίο παρουσιάζεται ως κλειστό, ακόμη και απόκρυφο. Είναι όμως μία

ανοιχτή δομή όπου ο αναγνώστης μπορεί να δημιουργήσει τη μνήμη του

ξαναπαίζοντας όχι το ρόλο του, μα ολόκληρο το έργο της ιστορίας. Είναι ο

μόνος τρόπος για να ζήσει η μνήμη μέσα στη λήθη και εκτός χρόνου.

Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης και η επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης του Δήμου, παρουσιάζουν και οι εκδόσεις Σπανίδη ,

παρουσιάζουν την Πέμπτη 17 Μαΐου 2007 και ώρα 8.30 μ.μ.

στο ΜΥΛΟ ΜΑΣΟΥΡΑ Λ. Δημοκρατίας 1-3 Αλεξανδρούπολη

το βιβλίο του Νίκου Λυγερού: « Τα τριάντα φιλιά του ήλιου»

Η παρουσίαση θα γίνει από τον ίδιο το συγγραφέα και τη ζωγράφο

Σύνη Αναστασιάδη η οποία επιμελήθηκε την έκδοση.

Σε σκηνοθεσία Νίκου Λυγερού , η ηθοποιός Μαρία Παπαδοπούλου

η Σάνη Καπράγκου και ο Δημοσθένης Φυντανίδης, θα ερμηνεύσουν αποσπάσματα συνοδεία της μουσικής πινελιάς των, Κώστα Βενετικίδη ( τσέλο), Γιώργου Παπαϊωάννου (βιολί) και Γιάννη Οικονόμου (ραμπάμπ).

***********

gododo* - Africa

•  Περί τίνος πρόκειται;

Διακοπές στην Αφρική με τριπλό σκοπό:

•  Διαπολιτισμικός τουρισμός, όπου ο επισκέπτης θα γνωρίσει τον τοπικό τρόπο ζωής και την κουλτούρα «από μέσα».

•  Άμεση ενίσχυση του τοπικού εισοδήματος.

•  Επένδυση των κερδών σε αναπτυξιακά έργα στην Αφρική.

•  Πού;

Στο Togo και στο Benin, στη νοτιοδυτική Αφρική.

Κόλπος Γουϊνέας, συντεταγμένες 8 o 00' Ν, 1 ο 10' Ε.

•  Γιατί εκεί;

Πρόκειται για δύο από τις πιο φτωχές χώρες του πλανήτη, για κοινωνίες επιβίωσης (λιγότερο από 1 US $ /ημέρα), με δυσκολίες πρόσβασης σε νερό, με επιδημίες και άλλα δεινά.

•  Από ποιούς οργανώνεται;

Από τη μικρή άτυπη Ομάδα "gododo" που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία των Σ. Αμορανίτη και Π. Λαουτάρη.

•  Τι είδους παρέμβαση γίνεται;

Στήριξη μικρών έργων με σκοπό τη δημιουργία τοπικού εισοδήματος και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης.

•  Με ποια φιλοσοφία προσέγγισης;

•  Τα έργα προτείνονται και υλοποιούνται από την τοπική κοινότητα και το προσδοκώμενο όφελος αφορά μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, αν όχι όλους.

•  Στηρίζουμε τη δημιουργία έργων που στη συνέχεια λειτουργούν αυτόνομα, με δικά τους έσοδα.

•  Προσφέρεται αλληλεγγύη και όχι βοήθεια.

•  Πώς χρηματοδοτείται;

Αποκλειστικά από ιδιωτικούς πόρους.

•  Τι έχει γίνει μέχρι σήμερα και σε ποιους τομείς;

•  Υγεία και υγιεινή της κοινότητας: Δημιουργία Κέντρου Υγείας - τουαλετών σε σχολεία (ομάδα 8 χωριών - Togo).

•  Εκπαίδευση παιδιών (ιδίων κοριτσιών).

•  Στήριξη γυναικείων ομάδων σε παραγωγικές δραστηριότητες: Γυναικείος Συνεταιρισμός Παραγωγής Ανανά (Ekpe -Togo).

•  Δημιουργία βιβλιοθηκών σε χωριά.

•  Υποστήριξη κατασκευής Εμπορικού Κέντρου για πώληση αγροτικών προϊόντων (Paugnon - Benin).

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΔΗΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Πρωτομαγιά στις Σκουριές με Χιλιάδες Κόσμου Πρωτοφανής η προσέλευση των κατοίκων της Β. Χαλκιδικής, παρά τη βροχή 2 Μαϊου 2007 Χιλιάδες κάτοικοι της Β. Χαλκιδικής πλημμύρισαν χθες το δάσος των Σκουριών του Κακάβου για να συμμετέχουν στις εκδηλώσεις που είχε οργανώσει η «ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ» για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς 2007. Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς στις Σκουριές είχε συμβολικό χαρακτήρα και αγωνιστική χροιά. Ο Κάκαβος, το πανέμορφο βουνό της Β. Χαλκιδικής με τα μεγαλύτερα υδατικά αποθέματα όλου του Νομού, προορίζεται από την εταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ να γίνει ένα τεράστιο επιφανειακό χρυσωρυχείο , με ανυπολόγιστες συνέπειες. Το έργο αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της εταιρείας και έχει ήδη λάβει την προκαταρκτική έγκριση της Κυβέρνησης. Στόχος των εκδηλώσεων ήταν να αναδείξει τη θέληση της τοπικής κοινωνίας να διαφυλάξει όχι μόνο το πολύτιμο οικοσύστημα του Κακάβου, αλλά ολόκληρη τη Β. Χαλκιδική η οποία πολιορκείται από επενδυτικές προτάσεις που προοιωνίζονται μαρασμό και οικολογική καταστροφή. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ξεκίνησε στις 10.30 π.μ. από το Ιερό Γυναικείο Ησυχαστήριο «Παναγία, η Φοβερά Προστασία», από όπου με περιπολικό και μεγάλη πομπή αυτοκινήτων μεταφέρθηκε η Ιερά Εικόνα της Παναγίας, της Φοβεράς Προστασίας, στο χώρο των Σκουριών. Εκεί, στη θέση του ορύγματος, τελέσθηκε υπό βροχή Παράκληση από τον κόσμο, ενώ ακολούθησε μια μικρή ενημερωση από ειδικούς επιστήμονες για τα σχέδια εκμετάλλευσης του μεταλλείου. Οι εκδηλώσεις συνεχίστηκαν σε άλλη τοποθεσία, περί τα 1700 μέτρα ανατολικά, όπου σε ένα μαγευτικό τοπίο κάτω από αιωνόβιες οξιές είχαν στηθεί εξέδρες για τις ομιλίες και τα μουσικά συγκροτήματα, ψησταριές και εκατοντάδες τραπέζια μέσα στο δάσος. Αν και η συνεχής βροχή δεν επέτρεψε την πραγματοποίηση των περισσότερων από τις δραστηριότητες που είχαν προγραμματισθεί και παρά τον προφανή κίνδυνο που αποτελούσαν οι κεραυνοί κάτω από τα πανύψηλα δέντρα, ο κόσμος δεν έφυγε, αλλά παρέμεινε εκεί επί ώρες για να δείξει σταθερή του απόφαση να προστατεύσει αυτό το παρθένο δάσος. Πρώτη φορά συνέβη τέτοιο κυκλοφοριακό πρόβλημα σε βουνό? για να προσέλθουν οι άνθρωποι στο χώρο της εκδήλωσης, έπρεπε να αφήνουν τα αυτοκίνητά τους πολύ μακρυά. Όλοι οι δασικοί δρόμοι είχαν σχηματίσει τεράστιες ουρές αυτοκινήτων? ενάμισυ χιλιόμετρο γύρω από το χώρο της εκδήλωσης, στους δρόμους, δεν υπήρχε θέση πάρκινγκ. Πολλοί και λόγω των καιρικών συνθηκών και λόγω πρωτοφανούς συνωστισμού, χαιρετούσαν, δήλωναν την συμπαράστασή τους και έφευγαν. Παρών στην εκδήλωση ήταν ο Αντινομάρχης κ. Τζηρίτης, ο οποίος ξεναγήθηκε στο χώρο και είδε από κοντά την καταστροφή που συντελείται από την ερευνητική στοά των Σκουριών, αλλά και ο Βουλευτής Χαλκιδικής κ. Πάππας, ο Δήμαρχος Μ. Παναγίας κ. Μητροφάνης και ο Πρόεδρος του Δ. Συμβουλίου κ. Τόσκας. Ο βουλευτής, κ. Γ. Βαγιωνάς, έστειλε εγγράφως τους χαιρετισμούς του και άλλοι επίσημοι φορείς. Εκεί παραυρέθηκαν πολλοί Καθηγητές του Α.Π.Θ. και Δημοτικοί Σύμβουλοι. Αξιοσημείωτη επίσης ήταν η παρουσία εκπροσώπων από τον αγώνα των Νομών Ροδόπης και Έβρου κατά των χρυσωρυχείων, με τους οποίους έχει αναπτυχθεί αξιόλογη αλληλεγγύη και συνεργασία καθώς ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος και της ζωής είναι κοινός. Οι κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι πρόσφατα συνέστησαν και την «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ» θα συνεχίσουν τις θετικές τους δράσεις ώστε να απαλλαγεί οριστικά ο τόπος τους από την απειλή των μεταλλείων και να αναπτυχθεί με τον ήπιο τρόπο που του αρμόζει.
Περισσότερες πληροφορίες:
Νίνα Κάλτσου, τηλ. 23720 31228
Άννα Παπαγιάννη, τηλ. 23270 31819 Μαρία Καδόγλου
Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων
www.antigold.gr